Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
ostentar
- Infinitivo
- ostentar
- Gerundio
- ostentando
- Participio
- ostentado
Indicativo
Presente
| yo | ostento |
| tú | ostentas |
| él, ella, usted | ostenta |
| nosotros | ostentamos |
| vosotros | ostentáis |
| ellos, ustedes | ostentan |
Pretérito imperfecto
| yo | ostentaba |
| tú | ostentabas |
| él, ella, usted | ostentaba |
| nosotros | ostentábamos |
| vosotros | ostentabais |
| ellos, ustedes | ostentaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | ostenté |
| tú | ostentaste |
| él, ella, usted | ostentó |
| nosotros | ostentamos |
| vosotros | ostentasteis |
| ellos, ustedes | ostentaron |
Futuro simple
| yo | ostentaré |
| tú | ostentarás |
| él, ella, usted | ostentará |
| nosotros | ostentaremos |
| vosotros | ostentaréis |
| ellos, ustedes | ostentarán |
Condicional simple
| yo | ostentaría |
| tú | ostentarías |
| él, ella, usted | ostentaría |
| nosotros | ostentaríamos |
| vosotros | ostentaríais |
| ellos, ustedes | ostentarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he ostentado |
| tú | has ostentado |
| él, ella, usted | ha ostentado |
| nosotros | hemos ostentado |
| vosotros | habéis ostentado |
| ellos, ustedes | han ostentado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había ostentado |
| tú | habías ostentado |
| él, ella, usted | había ostentado |
| nosotros | habíamos ostentado |
| vosotros | habíais ostentado |
| ellos, ustedes | habían ostentado |
Pretérito anterior
| yo | hube ostentado |
| tú | hubiste ostentado |
| él, ella, usted | hubo ostentado |
| nosotros | hubimos ostentado |
| vosotros | hubisteis ostentado |
| ellos, ustedes | hubieron ostentado |
Futuro compuesto
| yo | habré ostentado |
| tú | habrás ostentado |
| él, ella, usted | habrá ostentado |
| nosotros | habremos ostentado |
| vosotros | habréis ostentado |
| ellos, ustedes | habrán ostentado |
Condicional compuesto
| yo | habría ostentado |
| tú | habrías ostentado |
| él, ella, usted | habría ostentado |
| nosotros | habríamos ostentado |
| vosotros | habríais ostentado |
| ellos, ustedes | habrían ostentado |
Subjuntivo
Presente
| yo | ostente |
| tú | ostentes |
| él, ella, usted | ostente |
| nosotros | ostentemos |
| vosotros | ostentéis |
| ellos, ustedes | ostenten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | ostentara |
| tú | ostentaras |
| él, ella, usted | ostentara |
| nosotros | ostentáramos |
| vosotros | ostentarais |
| ellos, ustedes | ostentaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | ostentase |
| tú | ostentases |
| él, ella, usted | ostentase |
| nosotros | ostentásemos |
| vosotros | ostentaseis |
| ellos, ustedes | ostentasen |
Futuro simple
| yo | ostentare |
| tú | ostentares |
| él, ella, usted | ostentare |
| nosotros | ostentáremos |
| vosotros | ostentareis |
| ellos, ustedes | ostentaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya ostentado |
| tú | hayas ostentado |
| él, ella, usted | haya ostentado |
| nosotros | hayamos ostentado |
| vosotros | hayáis ostentado |
| ellos, ustedes | hayan ostentado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera ostentado |
| tú | hubieras ostentado |
| él, ella, usted | hubiera ostentado |
| nosotros | hubiéramos ostentado |
| vosotros | hubierais ostentado |
| ellos, ustedes | hubieran ostentado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese ostentado |
| tú | hubieses ostentado |
| él, ella, usted | hubiese ostentado |
| nosotros | hubiésemos ostentado |
| vosotros | hubieseis ostentado |
| ellos, ustedes | hubiesen ostentado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere ostentado |
| tú | hubieres ostentado |
| él, ella, usted | hubiere ostentado |
| nosotros | hubiéremos ostentado |
| vosotros | hubiereis ostentado |
| ellos, ustedes | hubieren ostentado |
Imperativo
Imperativo
| tú | ostenta |
| usted | ostente |
| nosotros | ostentemos |
| vosotros | ostentad |
| ustedes | ostenten |