Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
noblecer
- Infinitivo
- noblecer
- Gerundio
- nobleciendo
- Participio
- noblecido
- Se conjuga como
- agradecer
Indicativo
Presente
| yo | noblezco |
| tú | nobleces |
| él, ella, usted | noblece |
| nosotros | noblecemos |
| vosotros | noblecéis |
| ellos, ustedes | noblecen |
Pretérito imperfecto
| yo | noblecía |
| tú | noblecías |
| él, ella, usted | noblecía |
| nosotros | noblecíamos |
| vosotros | noblecíais |
| ellos, ustedes | noblecían |
Pretérito perfecto simple
| yo | noblecí |
| tú | nobleciste |
| él, ella, usted | nobleció |
| nosotros | noblecimos |
| vosotros | noblecisteis |
| ellos, ustedes | noblecieron |
Futuro simple
| yo | nobleceré |
| tú | noblecerás |
| él, ella, usted | noblecerá |
| nosotros | nobleceremos |
| vosotros | nobleceréis |
| ellos, ustedes | noblecerán |
Condicional simple
| yo | noblecería |
| tú | noblecerías |
| él, ella, usted | noblecería |
| nosotros | nobleceríamos |
| vosotros | nobleceríais |
| ellos, ustedes | noblecerían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he noblecido |
| tú | has noblecido |
| él, ella, usted | ha noblecido |
| nosotros | hemos noblecido |
| vosotros | habéis noblecido |
| ellos, ustedes | han noblecido |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había noblecido |
| tú | habías noblecido |
| él, ella, usted | había noblecido |
| nosotros | habíamos noblecido |
| vosotros | habíais noblecido |
| ellos, ustedes | habían noblecido |
Pretérito anterior
| yo | hube noblecido |
| tú | hubiste noblecido |
| él, ella, usted | hubo noblecido |
| nosotros | hubimos noblecido |
| vosotros | hubisteis noblecido |
| ellos, ustedes | hubieron noblecido |
Futuro compuesto
| yo | habré noblecido |
| tú | habrás noblecido |
| él, ella, usted | habrá noblecido |
| nosotros | habremos noblecido |
| vosotros | habréis noblecido |
| ellos, ustedes | habrán noblecido |
Condicional compuesto
| yo | habría noblecido |
| tú | habrías noblecido |
| él, ella, usted | habría noblecido |
| nosotros | habríamos noblecido |
| vosotros | habríais noblecido |
| ellos, ustedes | habrían noblecido |
Subjuntivo
Presente
| yo | noblezca |
| tú | noblezcas |
| él, ella, usted | noblezca |
| nosotros | noblezcamos |
| vosotros | noblezcáis |
| ellos, ustedes | noblezcan |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | nobleciera |
| tú | noblecieras |
| él, ella, usted | nobleciera |
| nosotros | nobleciéramos |
| vosotros | noblecierais |
| ellos, ustedes | noblecieran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | nobleciese |
| tú | noblecieses |
| él, ella, usted | nobleciese |
| nosotros | nobleciésemos |
| vosotros | noblecieseis |
| ellos, ustedes | nobleciesen |
Futuro simple
| yo | nobleciere |
| tú | noblecieres |
| él, ella, usted | nobleciere |
| nosotros | nobleciéremos |
| vosotros | nobleciereis |
| ellos, ustedes | noblecieren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya noblecido |
| tú | hayas noblecido |
| él, ella, usted | haya noblecido |
| nosotros | hayamos noblecido |
| vosotros | hayáis noblecido |
| ellos, ustedes | hayan noblecido |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera noblecido |
| tú | hubieras noblecido |
| él, ella, usted | hubiera noblecido |
| nosotros | hubiéramos noblecido |
| vosotros | hubierais noblecido |
| ellos, ustedes | hubieran noblecido |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese noblecido |
| tú | hubieses noblecido |
| él, ella, usted | hubiese noblecido |
| nosotros | hubiésemos noblecido |
| vosotros | hubieseis noblecido |
| ellos, ustedes | hubiesen noblecido |
Futuro compuesto
| yo | hubiere noblecido |
| tú | hubieres noblecido |
| él, ella, usted | hubiere noblecido |
| nosotros | hubiéremos noblecido |
| vosotros | hubiereis noblecido |
| ellos, ustedes | hubieren noblecido |
Imperativo
Imperativo
| tú | noblece |
| usted | noblezca |
| nosotros | noblezcamos |
| vosotros | nobleced |
| ustedes | noblezcan |