Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
monologar
- Infinitivo
- monologar
- Gerundio
- monologando
- Participio
- monologado
Indicativo
Presente
| yo | monologo |
| tú | monologas |
| él, ella, usted | monologa |
| nosotros | monologamos |
| vosotros | monologáis |
| ellos, ustedes | monologan |
Pretérito imperfecto
| yo | monologaba |
| tú | monologabas |
| él, ella, usted | monologaba |
| nosotros | monologábamos |
| vosotros | monologabais |
| ellos, ustedes | monologaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | monologué |
| tú | monologaste |
| él, ella, usted | monologó |
| nosotros | monologamos |
| vosotros | monologasteis |
| ellos, ustedes | monologaron |
Futuro simple
| yo | monologaré |
| tú | monologarás |
| él, ella, usted | monologará |
| nosotros | monologaremos |
| vosotros | monologaréis |
| ellos, ustedes | monologarán |
Condicional simple
| yo | monologaría |
| tú | monologarías |
| él, ella, usted | monologaría |
| nosotros | monologaríamos |
| vosotros | monologaríais |
| ellos, ustedes | monologarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he monologado |
| tú | has monologado |
| él, ella, usted | ha monologado |
| nosotros | hemos monologado |
| vosotros | habéis monologado |
| ellos, ustedes | han monologado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había monologado |
| tú | habías monologado |
| él, ella, usted | había monologado |
| nosotros | habíamos monologado |
| vosotros | habíais monologado |
| ellos, ustedes | habían monologado |
Pretérito anterior
| yo | hube monologado |
| tú | hubiste monologado |
| él, ella, usted | hubo monologado |
| nosotros | hubimos monologado |
| vosotros | hubisteis monologado |
| ellos, ustedes | hubieron monologado |
Futuro compuesto
| yo | habré monologado |
| tú | habrás monologado |
| él, ella, usted | habrá monologado |
| nosotros | habremos monologado |
| vosotros | habréis monologado |
| ellos, ustedes | habrán monologado |
Condicional compuesto
| yo | habría monologado |
| tú | habrías monologado |
| él, ella, usted | habría monologado |
| nosotros | habríamos monologado |
| vosotros | habríais monologado |
| ellos, ustedes | habrían monologado |
Subjuntivo
Presente
| yo | monologue |
| tú | monologues |
| él, ella, usted | monologue |
| nosotros | monologuemos |
| vosotros | monologuéis |
| ellos, ustedes | monologuen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | monologara |
| tú | monologaras |
| él, ella, usted | monologara |
| nosotros | monologáramos |
| vosotros | monologarais |
| ellos, ustedes | monologaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | monologase |
| tú | monologases |
| él, ella, usted | monologase |
| nosotros | monologásemos |
| vosotros | monologaseis |
| ellos, ustedes | monologasen |
Futuro simple
| yo | monologare |
| tú | monologares |
| él, ella, usted | monologare |
| nosotros | monologáremos |
| vosotros | monologareis |
| ellos, ustedes | monologaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya monologado |
| tú | hayas monologado |
| él, ella, usted | haya monologado |
| nosotros | hayamos monologado |
| vosotros | hayáis monologado |
| ellos, ustedes | hayan monologado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera monologado |
| tú | hubieras monologado |
| él, ella, usted | hubiera monologado |
| nosotros | hubiéramos monologado |
| vosotros | hubierais monologado |
| ellos, ustedes | hubieran monologado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese monologado |
| tú | hubieses monologado |
| él, ella, usted | hubiese monologado |
| nosotros | hubiésemos monologado |
| vosotros | hubieseis monologado |
| ellos, ustedes | hubiesen monologado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere monologado |
| tú | hubieres monologado |
| él, ella, usted | hubiere monologado |
| nosotros | hubiéremos monologado |
| vosotros | hubiereis monologado |
| ellos, ustedes | hubieren monologado |
Imperativo
Imperativo
| tú | monologa |
| usted | monologue |
| nosotros | monologuemos |
| vosotros | monologad |
| ustedes | monologuen |