Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
mancornar
- Infinitivo
- mancornar
- Gerundio
- mancornando
- Participio
- mancornado
- Se conjuga como
- contar
Indicativo
Presente
| yo | mancuerno |
| tú | mancuernas |
| él, ella, usted | mancuerna |
| nosotros | mancornamos |
| vosotros | mancornáis |
| ellos, ustedes | mancuernan |
Pretérito imperfecto
| yo | mancornaba |
| tú | mancornabas |
| él, ella, usted | mancornaba |
| nosotros | mancornábamos |
| vosotros | mancornabais |
| ellos, ustedes | mancornaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | mancorné |
| tú | mancornaste |
| él, ella, usted | mancornó |
| nosotros | mancornamos |
| vosotros | mancornasteis |
| ellos, ustedes | mancornaron |
Futuro simple
| yo | mancornaré |
| tú | mancornarás |
| él, ella, usted | mancornará |
| nosotros | mancornaremos |
| vosotros | mancornaréis |
| ellos, ustedes | mancornarán |
Condicional simple
| yo | mancornaría |
| tú | mancornarías |
| él, ella, usted | mancornaría |
| nosotros | mancornaríamos |
| vosotros | mancornaríais |
| ellos, ustedes | mancornarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he mancornado |
| tú | has mancornado |
| él, ella, usted | ha mancornado |
| nosotros | hemos mancornado |
| vosotros | habéis mancornado |
| ellos, ustedes | han mancornado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había mancornado |
| tú | habías mancornado |
| él, ella, usted | había mancornado |
| nosotros | habíamos mancornado |
| vosotros | habíais mancornado |
| ellos, ustedes | habían mancornado |
Pretérito anterior
| yo | hube mancornado |
| tú | hubiste mancornado |
| él, ella, usted | hubo mancornado |
| nosotros | hubimos mancornado |
| vosotros | hubisteis mancornado |
| ellos, ustedes | hubieron mancornado |
Futuro compuesto
| yo | habré mancornado |
| tú | habrás mancornado |
| él, ella, usted | habrá mancornado |
| nosotros | habremos mancornado |
| vosotros | habréis mancornado |
| ellos, ustedes | habrán mancornado |
Condicional compuesto
| yo | habría mancornado |
| tú | habrías mancornado |
| él, ella, usted | habría mancornado |
| nosotros | habríamos mancornado |
| vosotros | habríais mancornado |
| ellos, ustedes | habrían mancornado |
Subjuntivo
Presente
| yo | mancuerne |
| tú | mancuernes |
| él, ella, usted | mancuerne |
| nosotros | mancornemos |
| vosotros | mancornéis |
| ellos, ustedes | mancuernen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | mancornara |
| tú | mancornaras |
| él, ella, usted | mancornara |
| nosotros | mancornáramos |
| vosotros | mancornarais |
| ellos, ustedes | mancornaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | mancornase |
| tú | mancornases |
| él, ella, usted | mancornase |
| nosotros | mancornásemos |
| vosotros | mancornaseis |
| ellos, ustedes | mancornasen |
Futuro simple
| yo | mancornare |
| tú | mancornares |
| él, ella, usted | mancornare |
| nosotros | mancornáremos |
| vosotros | mancornareis |
| ellos, ustedes | mancornaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya mancornado |
| tú | hayas mancornado |
| él, ella, usted | haya mancornado |
| nosotros | hayamos mancornado |
| vosotros | hayáis mancornado |
| ellos, ustedes | hayan mancornado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera mancornado |
| tú | hubieras mancornado |
| él, ella, usted | hubiera mancornado |
| nosotros | hubiéramos mancornado |
| vosotros | hubierais mancornado |
| ellos, ustedes | hubieran mancornado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese mancornado |
| tú | hubieses mancornado |
| él, ella, usted | hubiese mancornado |
| nosotros | hubiésemos mancornado |
| vosotros | hubieseis mancornado |
| ellos, ustedes | hubiesen mancornado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere mancornado |
| tú | hubieres mancornado |
| él, ella, usted | hubiere mancornado |
| nosotros | hubiéremos mancornado |
| vosotros | hubiereis mancornado |
| ellos, ustedes | hubieren mancornado |
Imperativo
Imperativo
| tú | mancuerna |
| usted | mancuerne |
| nosotros | mancornemos |
| vosotros | mancornad |
| ustedes | mancuernen |