Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
ironizar
- Infinitivo
- ironizar
- Gerundio
- ironizando
- Participio
- ironizado
Indicativo
Presente
| yo | ironizo |
| tú | ironizas |
| él, ella, usted | ironiza |
| nosotros | ironizamos |
| vosotros | ironizáis |
| ellos, ustedes | ironizan |
Pretérito imperfecto
| yo | ironizaba |
| tú | ironizabas |
| él, ella, usted | ironizaba |
| nosotros | ironizábamos |
| vosotros | ironizabais |
| ellos, ustedes | ironizaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | ironicé |
| tú | ironizaste |
| él, ella, usted | ironizó |
| nosotros | ironizamos |
| vosotros | ironizasteis |
| ellos, ustedes | ironizaron |
Futuro simple
| yo | ironizaré |
| tú | ironizarás |
| él, ella, usted | ironizará |
| nosotros | ironizaremos |
| vosotros | ironizaréis |
| ellos, ustedes | ironizarán |
Condicional simple
| yo | ironizaría |
| tú | ironizarías |
| él, ella, usted | ironizaría |
| nosotros | ironizaríamos |
| vosotros | ironizaríais |
| ellos, ustedes | ironizarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he ironizado |
| tú | has ironizado |
| él, ella, usted | ha ironizado |
| nosotros | hemos ironizado |
| vosotros | habéis ironizado |
| ellos, ustedes | han ironizado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había ironizado |
| tú | habías ironizado |
| él, ella, usted | había ironizado |
| nosotros | habíamos ironizado |
| vosotros | habíais ironizado |
| ellos, ustedes | habían ironizado |
Pretérito anterior
| yo | hube ironizado |
| tú | hubiste ironizado |
| él, ella, usted | hubo ironizado |
| nosotros | hubimos ironizado |
| vosotros | hubisteis ironizado |
| ellos, ustedes | hubieron ironizado |
Futuro compuesto
| yo | habré ironizado |
| tú | habrás ironizado |
| él, ella, usted | habrá ironizado |
| nosotros | habremos ironizado |
| vosotros | habréis ironizado |
| ellos, ustedes | habrán ironizado |
Condicional compuesto
| yo | habría ironizado |
| tú | habrías ironizado |
| él, ella, usted | habría ironizado |
| nosotros | habríamos ironizado |
| vosotros | habríais ironizado |
| ellos, ustedes | habrían ironizado |
Subjuntivo
Presente
| yo | ironice |
| tú | ironices |
| él, ella, usted | ironice |
| nosotros | ironicemos |
| vosotros | ironicéis |
| ellos, ustedes | ironicen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | ironizara |
| tú | ironizaras |
| él, ella, usted | ironizara |
| nosotros | ironizáramos |
| vosotros | ironizarais |
| ellos, ustedes | ironizaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | ironizase |
| tú | ironizases |
| él, ella, usted | ironizase |
| nosotros | ironizásemos |
| vosotros | ironizaseis |
| ellos, ustedes | ironizasen |
Futuro simple
| yo | ironizare |
| tú | ironizares |
| él, ella, usted | ironizare |
| nosotros | ironizáremos |
| vosotros | ironizareis |
| ellos, ustedes | ironizaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya ironizado |
| tú | hayas ironizado |
| él, ella, usted | haya ironizado |
| nosotros | hayamos ironizado |
| vosotros | hayáis ironizado |
| ellos, ustedes | hayan ironizado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera ironizado |
| tú | hubieras ironizado |
| él, ella, usted | hubiera ironizado |
| nosotros | hubiéramos ironizado |
| vosotros | hubierais ironizado |
| ellos, ustedes | hubieran ironizado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese ironizado |
| tú | hubieses ironizado |
| él, ella, usted | hubiese ironizado |
| nosotros | hubiésemos ironizado |
| vosotros | hubieseis ironizado |
| ellos, ustedes | hubiesen ironizado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere ironizado |
| tú | hubieres ironizado |
| él, ella, usted | hubiere ironizado |
| nosotros | hubiéremos ironizado |
| vosotros | hubiereis ironizado |
| ellos, ustedes | hubieren ironizado |
Imperativo
Imperativo
| tú | ironiza |
| usted | ironice |
| nosotros | ironicemos |
| vosotros | ironizad |
| ustedes | ironicen |