Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
infeudar
- Infinitivo
- infeudar
- Gerundio
- infeudando
- Participio
- infeudado
- Se conjuga como
- adeudar
Indicativo
Presente
| yo | infeudo |
| tú | infeudas |
| él, ella, usted | infeuda |
| nosotros | infeudamos |
| vosotros | infeudáis |
| ellos, ustedes | infeudan |
Pretérito imperfecto
| yo | infeudaba |
| tú | infeudabas |
| él, ella, usted | infeudaba |
| nosotros | infeudábamos |
| vosotros | infeudabais |
| ellos, ustedes | infeudaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | infeudé |
| tú | infeudaste |
| él, ella, usted | infeudó |
| nosotros | infeudamos |
| vosotros | infeudasteis |
| ellos, ustedes | infeudaron |
Futuro simple
| yo | infeudaré |
| tú | infeudarás |
| él, ella, usted | infeudará |
| nosotros | infeudaremos |
| vosotros | infeudaréis |
| ellos, ustedes | infeudarán |
Condicional simple
| yo | infeudaría |
| tú | infeudarías |
| él, ella, usted | infeudaría |
| nosotros | infeudaríamos |
| vosotros | infeudaríais |
| ellos, ustedes | infeudarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he infeudado |
| tú | has infeudado |
| él, ella, usted | ha infeudado |
| nosotros | hemos infeudado |
| vosotros | habéis infeudado |
| ellos, ustedes | han infeudado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había infeudado |
| tú | habías infeudado |
| él, ella, usted | había infeudado |
| nosotros | habíamos infeudado |
| vosotros | habíais infeudado |
| ellos, ustedes | habían infeudado |
Pretérito anterior
| yo | hube infeudado |
| tú | hubiste infeudado |
| él, ella, usted | hubo infeudado |
| nosotros | hubimos infeudado |
| vosotros | hubisteis infeudado |
| ellos, ustedes | hubieron infeudado |
Futuro compuesto
| yo | habré infeudado |
| tú | habrás infeudado |
| él, ella, usted | habrá infeudado |
| nosotros | habremos infeudado |
| vosotros | habréis infeudado |
| ellos, ustedes | habrán infeudado |
Condicional compuesto
| yo | habría infeudado |
| tú | habrías infeudado |
| él, ella, usted | habría infeudado |
| nosotros | habríamos infeudado |
| vosotros | habríais infeudado |
| ellos, ustedes | habrían infeudado |
Subjuntivo
Presente
| yo | infeude |
| tú | infeudes |
| él, ella, usted | infeude |
| nosotros | infeudemos |
| vosotros | infeudéis |
| ellos, ustedes | infeuden |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | infeudara |
| tú | infeudaras |
| él, ella, usted | infeudara |
| nosotros | infeudáramos |
| vosotros | infeudarais |
| ellos, ustedes | infeudaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | infeudase |
| tú | infeudases |
| él, ella, usted | infeudase |
| nosotros | infeudásemos |
| vosotros | infeudaseis |
| ellos, ustedes | infeudasen |
Futuro simple
| yo | infeudare |
| tú | infeudares |
| él, ella, usted | infeudare |
| nosotros | infeudáremos |
| vosotros | infeudareis |
| ellos, ustedes | infeudaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya infeudado |
| tú | hayas infeudado |
| él, ella, usted | haya infeudado |
| nosotros | hayamos infeudado |
| vosotros | hayáis infeudado |
| ellos, ustedes | hayan infeudado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera infeudado |
| tú | hubieras infeudado |
| él, ella, usted | hubiera infeudado |
| nosotros | hubiéramos infeudado |
| vosotros | hubierais infeudado |
| ellos, ustedes | hubieran infeudado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese infeudado |
| tú | hubieses infeudado |
| él, ella, usted | hubiese infeudado |
| nosotros | hubiésemos infeudado |
| vosotros | hubieseis infeudado |
| ellos, ustedes | hubiesen infeudado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere infeudado |
| tú | hubieres infeudado |
| él, ella, usted | hubiere infeudado |
| nosotros | hubiéremos infeudado |
| vosotros | hubiereis infeudado |
| ellos, ustedes | hubieren infeudado |
Imperativo
Imperativo
| tú | infeuda |
| usted | infeude |
| nosotros | infeudemos |
| vosotros | infeudad |
| ustedes | infeuden |