Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
indinar
- Infinitivo
- indinar
- Gerundio
- indinando
- Participio
- indinado
Indicativo
Presente
| yo | indino |
| tú | indinas |
| él, ella, usted | indina |
| nosotros | indinamos |
| vosotros | indináis |
| ellos, ustedes | indinan |
Pretérito imperfecto
| yo | indinaba |
| tú | indinabas |
| él, ella, usted | indinaba |
| nosotros | indinábamos |
| vosotros | indinabais |
| ellos, ustedes | indinaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | indiné |
| tú | indinaste |
| él, ella, usted | indinó |
| nosotros | indinamos |
| vosotros | indinasteis |
| ellos, ustedes | indinaron |
Futuro simple
| yo | indinaré |
| tú | indinarás |
| él, ella, usted | indinará |
| nosotros | indinaremos |
| vosotros | indinaréis |
| ellos, ustedes | indinarán |
Condicional simple
| yo | indinaría |
| tú | indinarías |
| él, ella, usted | indinaría |
| nosotros | indinaríamos |
| vosotros | indinaríais |
| ellos, ustedes | indinarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he indinado |
| tú | has indinado |
| él, ella, usted | ha indinado |
| nosotros | hemos indinado |
| vosotros | habéis indinado |
| ellos, ustedes | han indinado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había indinado |
| tú | habías indinado |
| él, ella, usted | había indinado |
| nosotros | habíamos indinado |
| vosotros | habíais indinado |
| ellos, ustedes | habían indinado |
Pretérito anterior
| yo | hube indinado |
| tú | hubiste indinado |
| él, ella, usted | hubo indinado |
| nosotros | hubimos indinado |
| vosotros | hubisteis indinado |
| ellos, ustedes | hubieron indinado |
Futuro compuesto
| yo | habré indinado |
| tú | habrás indinado |
| él, ella, usted | habrá indinado |
| nosotros | habremos indinado |
| vosotros | habréis indinado |
| ellos, ustedes | habrán indinado |
Condicional compuesto
| yo | habría indinado |
| tú | habrías indinado |
| él, ella, usted | habría indinado |
| nosotros | habríamos indinado |
| vosotros | habríais indinado |
| ellos, ustedes | habrían indinado |
Subjuntivo
Presente
| yo | indine |
| tú | indines |
| él, ella, usted | indine |
| nosotros | indinemos |
| vosotros | indinéis |
| ellos, ustedes | indinen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | indinara |
| tú | indinaras |
| él, ella, usted | indinara |
| nosotros | indináramos |
| vosotros | indinarais |
| ellos, ustedes | indinaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | indinase |
| tú | indinases |
| él, ella, usted | indinase |
| nosotros | indinásemos |
| vosotros | indinaseis |
| ellos, ustedes | indinasen |
Futuro simple
| yo | indinare |
| tú | indinares |
| él, ella, usted | indinare |
| nosotros | indináremos |
| vosotros | indinareis |
| ellos, ustedes | indinaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya indinado |
| tú | hayas indinado |
| él, ella, usted | haya indinado |
| nosotros | hayamos indinado |
| vosotros | hayáis indinado |
| ellos, ustedes | hayan indinado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera indinado |
| tú | hubieras indinado |
| él, ella, usted | hubiera indinado |
| nosotros | hubiéramos indinado |
| vosotros | hubierais indinado |
| ellos, ustedes | hubieran indinado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese indinado |
| tú | hubieses indinado |
| él, ella, usted | hubiese indinado |
| nosotros | hubiésemos indinado |
| vosotros | hubieseis indinado |
| ellos, ustedes | hubiesen indinado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere indinado |
| tú | hubieres indinado |
| él, ella, usted | hubiere indinado |
| nosotros | hubiéremos indinado |
| vosotros | hubiereis indinado |
| ellos, ustedes | hubieren indinado |
Imperativo
Imperativo
| tú | indina |
| usted | indine |
| nosotros | indinemos |
| vosotros | indinad |
| ustedes | indinen |