Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
improntar
- Infinitivo
- improntar
- Gerundio
- improntando
- Participio
- improntado
Indicativo
Presente
| yo | impronto |
| tú | improntas |
| él, ella, usted | impronta |
| nosotros | improntamos |
| vosotros | improntáis |
| ellos, ustedes | improntan |
Pretérito imperfecto
| yo | improntaba |
| tú | improntabas |
| él, ella, usted | improntaba |
| nosotros | improntábamos |
| vosotros | improntabais |
| ellos, ustedes | improntaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | impronté |
| tú | improntaste |
| él, ella, usted | improntó |
| nosotros | improntamos |
| vosotros | improntasteis |
| ellos, ustedes | improntaron |
Futuro simple
| yo | improntaré |
| tú | improntarás |
| él, ella, usted | improntará |
| nosotros | improntaremos |
| vosotros | improntaréis |
| ellos, ustedes | improntarán |
Condicional simple
| yo | improntaría |
| tú | improntarías |
| él, ella, usted | improntaría |
| nosotros | improntaríamos |
| vosotros | improntaríais |
| ellos, ustedes | improntarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he improntado |
| tú | has improntado |
| él, ella, usted | ha improntado |
| nosotros | hemos improntado |
| vosotros | habéis improntado |
| ellos, ustedes | han improntado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había improntado |
| tú | habías improntado |
| él, ella, usted | había improntado |
| nosotros | habíamos improntado |
| vosotros | habíais improntado |
| ellos, ustedes | habían improntado |
Pretérito anterior
| yo | hube improntado |
| tú | hubiste improntado |
| él, ella, usted | hubo improntado |
| nosotros | hubimos improntado |
| vosotros | hubisteis improntado |
| ellos, ustedes | hubieron improntado |
Futuro compuesto
| yo | habré improntado |
| tú | habrás improntado |
| él, ella, usted | habrá improntado |
| nosotros | habremos improntado |
| vosotros | habréis improntado |
| ellos, ustedes | habrán improntado |
Condicional compuesto
| yo | habría improntado |
| tú | habrías improntado |
| él, ella, usted | habría improntado |
| nosotros | habríamos improntado |
| vosotros | habríais improntado |
| ellos, ustedes | habrían improntado |
Subjuntivo
Presente
| yo | impronte |
| tú | improntes |
| él, ella, usted | impronte |
| nosotros | improntemos |
| vosotros | improntéis |
| ellos, ustedes | impronten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | improntara |
| tú | improntaras |
| él, ella, usted | improntara |
| nosotros | improntáramos |
| vosotros | improntarais |
| ellos, ustedes | improntaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | improntase |
| tú | improntases |
| él, ella, usted | improntase |
| nosotros | improntásemos |
| vosotros | improntaseis |
| ellos, ustedes | improntasen |
Futuro simple
| yo | improntare |
| tú | improntares |
| él, ella, usted | improntare |
| nosotros | improntáremos |
| vosotros | improntareis |
| ellos, ustedes | improntaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya improntado |
| tú | hayas improntado |
| él, ella, usted | haya improntado |
| nosotros | hayamos improntado |
| vosotros | hayáis improntado |
| ellos, ustedes | hayan improntado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera improntado |
| tú | hubieras improntado |
| él, ella, usted | hubiera improntado |
| nosotros | hubiéramos improntado |
| vosotros | hubierais improntado |
| ellos, ustedes | hubieran improntado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese improntado |
| tú | hubieses improntado |
| él, ella, usted | hubiese improntado |
| nosotros | hubiésemos improntado |
| vosotros | hubieseis improntado |
| ellos, ustedes | hubiesen improntado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere improntado |
| tú | hubieres improntado |
| él, ella, usted | hubiere improntado |
| nosotros | hubiéremos improntado |
| vosotros | hubiereis improntado |
| ellos, ustedes | hubieren improntado |
Imperativo
Imperativo
| tú | impronta |
| usted | impronte |
| nosotros | improntemos |
| vosotros | improntad |
| ustedes | impronten |