Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
envinar
- Infinitivo
- envinar
- Gerundio
- envinando
- Participio
- envinado
Indicativo
Presente
| yo | envino |
| tú | envinas |
| él, ella, usted | envina |
| nosotros | envinamos |
| vosotros | envináis |
| ellos, ustedes | envinan |
Pretérito imperfecto
| yo | envinaba |
| tú | envinabas |
| él, ella, usted | envinaba |
| nosotros | envinábamos |
| vosotros | envinabais |
| ellos, ustedes | envinaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enviné |
| tú | envinaste |
| él, ella, usted | envinó |
| nosotros | envinamos |
| vosotros | envinasteis |
| ellos, ustedes | envinaron |
Futuro simple
| yo | envinaré |
| tú | envinarás |
| él, ella, usted | envinará |
| nosotros | envinaremos |
| vosotros | envinaréis |
| ellos, ustedes | envinarán |
Condicional simple
| yo | envinaría |
| tú | envinarías |
| él, ella, usted | envinaría |
| nosotros | envinaríamos |
| vosotros | envinaríais |
| ellos, ustedes | envinarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he envinado |
| tú | has envinado |
| él, ella, usted | ha envinado |
| nosotros | hemos envinado |
| vosotros | habéis envinado |
| ellos, ustedes | han envinado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había envinado |
| tú | habías envinado |
| él, ella, usted | había envinado |
| nosotros | habíamos envinado |
| vosotros | habíais envinado |
| ellos, ustedes | habían envinado |
Pretérito anterior
| yo | hube envinado |
| tú | hubiste envinado |
| él, ella, usted | hubo envinado |
| nosotros | hubimos envinado |
| vosotros | hubisteis envinado |
| ellos, ustedes | hubieron envinado |
Futuro compuesto
| yo | habré envinado |
| tú | habrás envinado |
| él, ella, usted | habrá envinado |
| nosotros | habremos envinado |
| vosotros | habréis envinado |
| ellos, ustedes | habrán envinado |
Condicional compuesto
| yo | habría envinado |
| tú | habrías envinado |
| él, ella, usted | habría envinado |
| nosotros | habríamos envinado |
| vosotros | habríais envinado |
| ellos, ustedes | habrían envinado |
Subjuntivo
Presente
| yo | envine |
| tú | envines |
| él, ella, usted | envine |
| nosotros | envinemos |
| vosotros | envinéis |
| ellos, ustedes | envinen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | envinara |
| tú | envinaras |
| él, ella, usted | envinara |
| nosotros | envináramos |
| vosotros | envinarais |
| ellos, ustedes | envinaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | envinase |
| tú | envinases |
| él, ella, usted | envinase |
| nosotros | envinásemos |
| vosotros | envinaseis |
| ellos, ustedes | envinasen |
Futuro simple
| yo | envinare |
| tú | envinares |
| él, ella, usted | envinare |
| nosotros | envináremos |
| vosotros | envinareis |
| ellos, ustedes | envinaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya envinado |
| tú | hayas envinado |
| él, ella, usted | haya envinado |
| nosotros | hayamos envinado |
| vosotros | hayáis envinado |
| ellos, ustedes | hayan envinado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera envinado |
| tú | hubieras envinado |
| él, ella, usted | hubiera envinado |
| nosotros | hubiéramos envinado |
| vosotros | hubierais envinado |
| ellos, ustedes | hubieran envinado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese envinado |
| tú | hubieses envinado |
| él, ella, usted | hubiese envinado |
| nosotros | hubiésemos envinado |
| vosotros | hubieseis envinado |
| ellos, ustedes | hubiesen envinado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere envinado |
| tú | hubieres envinado |
| él, ella, usted | hubiere envinado |
| nosotros | hubiéremos envinado |
| vosotros | hubiereis envinado |
| ellos, ustedes | hubieren envinado |
Imperativo
Imperativo
| tú | envina |
| usted | envine |
| nosotros | envinemos |
| vosotros | envinad |
| ustedes | envinen |