Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
ensotar
- Infinitivo
- ensotar
- Gerundio
- ensotando
- Participio
- ensotado
Indicativo
Presente
| yo | ensoto |
| tú | ensotas |
| él, ella, usted | ensota |
| nosotros | ensotamos |
| vosotros | ensotáis |
| ellos, ustedes | ensotan |
Pretérito imperfecto
| yo | ensotaba |
| tú | ensotabas |
| él, ella, usted | ensotaba |
| nosotros | ensotábamos |
| vosotros | ensotabais |
| ellos, ustedes | ensotaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | ensoté |
| tú | ensotaste |
| él, ella, usted | ensotó |
| nosotros | ensotamos |
| vosotros | ensotasteis |
| ellos, ustedes | ensotaron |
Futuro simple
| yo | ensotaré |
| tú | ensotarás |
| él, ella, usted | ensotará |
| nosotros | ensotaremos |
| vosotros | ensotaréis |
| ellos, ustedes | ensotarán |
Condicional simple
| yo | ensotaría |
| tú | ensotarías |
| él, ella, usted | ensotaría |
| nosotros | ensotaríamos |
| vosotros | ensotaríais |
| ellos, ustedes | ensotarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he ensotado |
| tú | has ensotado |
| él, ella, usted | ha ensotado |
| nosotros | hemos ensotado |
| vosotros | habéis ensotado |
| ellos, ustedes | han ensotado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había ensotado |
| tú | habías ensotado |
| él, ella, usted | había ensotado |
| nosotros | habíamos ensotado |
| vosotros | habíais ensotado |
| ellos, ustedes | habían ensotado |
Pretérito anterior
| yo | hube ensotado |
| tú | hubiste ensotado |
| él, ella, usted | hubo ensotado |
| nosotros | hubimos ensotado |
| vosotros | hubisteis ensotado |
| ellos, ustedes | hubieron ensotado |
Futuro compuesto
| yo | habré ensotado |
| tú | habrás ensotado |
| él, ella, usted | habrá ensotado |
| nosotros | habremos ensotado |
| vosotros | habréis ensotado |
| ellos, ustedes | habrán ensotado |
Condicional compuesto
| yo | habría ensotado |
| tú | habrías ensotado |
| él, ella, usted | habría ensotado |
| nosotros | habríamos ensotado |
| vosotros | habríais ensotado |
| ellos, ustedes | habrían ensotado |
Subjuntivo
Presente
| yo | ensote |
| tú | ensotes |
| él, ella, usted | ensote |
| nosotros | ensotemos |
| vosotros | ensotéis |
| ellos, ustedes | ensoten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | ensotara |
| tú | ensotaras |
| él, ella, usted | ensotara |
| nosotros | ensotáramos |
| vosotros | ensotarais |
| ellos, ustedes | ensotaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | ensotase |
| tú | ensotases |
| él, ella, usted | ensotase |
| nosotros | ensotásemos |
| vosotros | ensotaseis |
| ellos, ustedes | ensotasen |
Futuro simple
| yo | ensotare |
| tú | ensotares |
| él, ella, usted | ensotare |
| nosotros | ensotáremos |
| vosotros | ensotareis |
| ellos, ustedes | ensotaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya ensotado |
| tú | hayas ensotado |
| él, ella, usted | haya ensotado |
| nosotros | hayamos ensotado |
| vosotros | hayáis ensotado |
| ellos, ustedes | hayan ensotado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera ensotado |
| tú | hubieras ensotado |
| él, ella, usted | hubiera ensotado |
| nosotros | hubiéramos ensotado |
| vosotros | hubierais ensotado |
| ellos, ustedes | hubieran ensotado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese ensotado |
| tú | hubieses ensotado |
| él, ella, usted | hubiese ensotado |
| nosotros | hubiésemos ensotado |
| vosotros | hubieseis ensotado |
| ellos, ustedes | hubiesen ensotado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere ensotado |
| tú | hubieres ensotado |
| él, ella, usted | hubiere ensotado |
| nosotros | hubiéremos ensotado |
| vosotros | hubiereis ensotado |
| ellos, ustedes | hubieren ensotado |
Imperativo
Imperativo
| tú | ensota |
| usted | ensote |
| nosotros | ensotemos |
| vosotros | ensotad |
| ustedes | ensoten |