Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enselvar
- Infinitivo
- enselvar
- Gerundio
- enselvando
- Participio
- enselvado
Indicativo
Presente
| yo | enselvo |
| tú | enselvas |
| él, ella, usted | enselva |
| nosotros | enselvamos |
| vosotros | enselváis |
| ellos, ustedes | enselvan |
Pretérito imperfecto
| yo | enselvaba |
| tú | enselvabas |
| él, ella, usted | enselvaba |
| nosotros | enselvábamos |
| vosotros | enselvabais |
| ellos, ustedes | enselvaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enselvé |
| tú | enselvaste |
| él, ella, usted | enselvó |
| nosotros | enselvamos |
| vosotros | enselvasteis |
| ellos, ustedes | enselvaron |
Futuro simple
| yo | enselvaré |
| tú | enselvarás |
| él, ella, usted | enselvará |
| nosotros | enselvaremos |
| vosotros | enselvaréis |
| ellos, ustedes | enselvarán |
Condicional simple
| yo | enselvaría |
| tú | enselvarías |
| él, ella, usted | enselvaría |
| nosotros | enselvaríamos |
| vosotros | enselvaríais |
| ellos, ustedes | enselvarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enselvado |
| tú | has enselvado |
| él, ella, usted | ha enselvado |
| nosotros | hemos enselvado |
| vosotros | habéis enselvado |
| ellos, ustedes | han enselvado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enselvado |
| tú | habías enselvado |
| él, ella, usted | había enselvado |
| nosotros | habíamos enselvado |
| vosotros | habíais enselvado |
| ellos, ustedes | habían enselvado |
Pretérito anterior
| yo | hube enselvado |
| tú | hubiste enselvado |
| él, ella, usted | hubo enselvado |
| nosotros | hubimos enselvado |
| vosotros | hubisteis enselvado |
| ellos, ustedes | hubieron enselvado |
Futuro compuesto
| yo | habré enselvado |
| tú | habrás enselvado |
| él, ella, usted | habrá enselvado |
| nosotros | habremos enselvado |
| vosotros | habréis enselvado |
| ellos, ustedes | habrán enselvado |
Condicional compuesto
| yo | habría enselvado |
| tú | habrías enselvado |
| él, ella, usted | habría enselvado |
| nosotros | habríamos enselvado |
| vosotros | habríais enselvado |
| ellos, ustedes | habrían enselvado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enselve |
| tú | enselves |
| él, ella, usted | enselve |
| nosotros | enselvemos |
| vosotros | enselvéis |
| ellos, ustedes | enselven |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enselvara |
| tú | enselvaras |
| él, ella, usted | enselvara |
| nosotros | enselváramos |
| vosotros | enselvarais |
| ellos, ustedes | enselvaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enselvase |
| tú | enselvases |
| él, ella, usted | enselvase |
| nosotros | enselvásemos |
| vosotros | enselvaseis |
| ellos, ustedes | enselvasen |
Futuro simple
| yo | enselvare |
| tú | enselvares |
| él, ella, usted | enselvare |
| nosotros | enselváremos |
| vosotros | enselvareis |
| ellos, ustedes | enselvaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enselvado |
| tú | hayas enselvado |
| él, ella, usted | haya enselvado |
| nosotros | hayamos enselvado |
| vosotros | hayáis enselvado |
| ellos, ustedes | hayan enselvado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enselvado |
| tú | hubieras enselvado |
| él, ella, usted | hubiera enselvado |
| nosotros | hubiéramos enselvado |
| vosotros | hubierais enselvado |
| ellos, ustedes | hubieran enselvado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enselvado |
| tú | hubieses enselvado |
| él, ella, usted | hubiese enselvado |
| nosotros | hubiésemos enselvado |
| vosotros | hubieseis enselvado |
| ellos, ustedes | hubiesen enselvado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enselvado |
| tú | hubieres enselvado |
| él, ella, usted | hubiere enselvado |
| nosotros | hubiéremos enselvado |
| vosotros | hubiereis enselvado |
| ellos, ustedes | hubieren enselvado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enselva |
| usted | enselve |
| nosotros | enselvemos |
| vosotros | enselvad |
| ustedes | enselven |