Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enrunar
- Infinitivo
- enrunar
- Gerundio
- enrunando
- Participio
- enrunado
Indicativo
Presente
| yo | enruno |
| tú | enrunas |
| él, ella, usted | enruna |
| nosotros | enrunamos |
| vosotros | enrunáis |
| ellos, ustedes | enrunan |
Pretérito imperfecto
| yo | enrunaba |
| tú | enrunabas |
| él, ella, usted | enrunaba |
| nosotros | enrunábamos |
| vosotros | enrunabais |
| ellos, ustedes | enrunaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enruné |
| tú | enrunaste |
| él, ella, usted | enrunó |
| nosotros | enrunamos |
| vosotros | enrunasteis |
| ellos, ustedes | enrunaron |
Futuro simple
| yo | enrunaré |
| tú | enrunarás |
| él, ella, usted | enrunará |
| nosotros | enrunaremos |
| vosotros | enrunaréis |
| ellos, ustedes | enrunarán |
Condicional simple
| yo | enrunaría |
| tú | enrunarías |
| él, ella, usted | enrunaría |
| nosotros | enrunaríamos |
| vosotros | enrunaríais |
| ellos, ustedes | enrunarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enrunado |
| tú | has enrunado |
| él, ella, usted | ha enrunado |
| nosotros | hemos enrunado |
| vosotros | habéis enrunado |
| ellos, ustedes | han enrunado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enrunado |
| tú | habías enrunado |
| él, ella, usted | había enrunado |
| nosotros | habíamos enrunado |
| vosotros | habíais enrunado |
| ellos, ustedes | habían enrunado |
Pretérito anterior
| yo | hube enrunado |
| tú | hubiste enrunado |
| él, ella, usted | hubo enrunado |
| nosotros | hubimos enrunado |
| vosotros | hubisteis enrunado |
| ellos, ustedes | hubieron enrunado |
Futuro compuesto
| yo | habré enrunado |
| tú | habrás enrunado |
| él, ella, usted | habrá enrunado |
| nosotros | habremos enrunado |
| vosotros | habréis enrunado |
| ellos, ustedes | habrán enrunado |
Condicional compuesto
| yo | habría enrunado |
| tú | habrías enrunado |
| él, ella, usted | habría enrunado |
| nosotros | habríamos enrunado |
| vosotros | habríais enrunado |
| ellos, ustedes | habrían enrunado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enrune |
| tú | enrunes |
| él, ella, usted | enrune |
| nosotros | enrunemos |
| vosotros | enrunéis |
| ellos, ustedes | enrunen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enrunara |
| tú | enrunaras |
| él, ella, usted | enrunara |
| nosotros | enrunáramos |
| vosotros | enrunarais |
| ellos, ustedes | enrunaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enrunase |
| tú | enrunases |
| él, ella, usted | enrunase |
| nosotros | enrunásemos |
| vosotros | enrunaseis |
| ellos, ustedes | enrunasen |
Futuro simple
| yo | enrunare |
| tú | enrunares |
| él, ella, usted | enrunare |
| nosotros | enrunáremos |
| vosotros | enrunareis |
| ellos, ustedes | enrunaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enrunado |
| tú | hayas enrunado |
| él, ella, usted | haya enrunado |
| nosotros | hayamos enrunado |
| vosotros | hayáis enrunado |
| ellos, ustedes | hayan enrunado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enrunado |
| tú | hubieras enrunado |
| él, ella, usted | hubiera enrunado |
| nosotros | hubiéramos enrunado |
| vosotros | hubierais enrunado |
| ellos, ustedes | hubieran enrunado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enrunado |
| tú | hubieses enrunado |
| él, ella, usted | hubiese enrunado |
| nosotros | hubiésemos enrunado |
| vosotros | hubieseis enrunado |
| ellos, ustedes | hubiesen enrunado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enrunado |
| tú | hubieres enrunado |
| él, ella, usted | hubiere enrunado |
| nosotros | hubiéremos enrunado |
| vosotros | hubiereis enrunado |
| ellos, ustedes | hubieren enrunado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enruna |
| usted | enrune |
| nosotros | enrunemos |
| vosotros | enrunad |
| ustedes | enrunen |