Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enrocar
- Infinitivo
- enrocar
- Gerundio
- enrocando
- Participio
- enrocado
- Se conjuga como
- contar
Indicativo
Presente
| yo | enrueco |
| tú | enruecas |
| él, ella, usted | enrueca |
| nosotros | enrocamos |
| vosotros | enrocáis |
| ellos, ustedes | enruecan |
Pretérito imperfecto
| yo | enrocaba |
| tú | enrocabas |
| él, ella, usted | enrocaba |
| nosotros | enrocábamos |
| vosotros | enrocabais |
| ellos, ustedes | enrocaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enroqué |
| tú | enrocaste |
| él, ella, usted | enrocó |
| nosotros | enrocamos |
| vosotros | enrocasteis |
| ellos, ustedes | enrocaron |
Futuro simple
| yo | enrocaré |
| tú | enrocarás |
| él, ella, usted | enrocará |
| nosotros | enrocaremos |
| vosotros | enrocaréis |
| ellos, ustedes | enrocarán |
Condicional simple
| yo | enrocaría |
| tú | enrocarías |
| él, ella, usted | enrocaría |
| nosotros | enrocaríamos |
| vosotros | enrocaríais |
| ellos, ustedes | enrocarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enrocado |
| tú | has enrocado |
| él, ella, usted | ha enrocado |
| nosotros | hemos enrocado |
| vosotros | habéis enrocado |
| ellos, ustedes | han enrocado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enrocado |
| tú | habías enrocado |
| él, ella, usted | había enrocado |
| nosotros | habíamos enrocado |
| vosotros | habíais enrocado |
| ellos, ustedes | habían enrocado |
Pretérito anterior
| yo | hube enrocado |
| tú | hubiste enrocado |
| él, ella, usted | hubo enrocado |
| nosotros | hubimos enrocado |
| vosotros | hubisteis enrocado |
| ellos, ustedes | hubieron enrocado |
Futuro compuesto
| yo | habré enrocado |
| tú | habrás enrocado |
| él, ella, usted | habrá enrocado |
| nosotros | habremos enrocado |
| vosotros | habréis enrocado |
| ellos, ustedes | habrán enrocado |
Condicional compuesto
| yo | habría enrocado |
| tú | habrías enrocado |
| él, ella, usted | habría enrocado |
| nosotros | habríamos enrocado |
| vosotros | habríais enrocado |
| ellos, ustedes | habrían enrocado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enrueque |
| tú | enrueques |
| él, ella, usted | enrueque |
| nosotros | enroquemos |
| vosotros | enroquéis |
| ellos, ustedes | enruequen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enrocara |
| tú | enrocaras |
| él, ella, usted | enrocara |
| nosotros | enrocáramos |
| vosotros | enrocarais |
| ellos, ustedes | enrocaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enrocase |
| tú | enrocases |
| él, ella, usted | enrocase |
| nosotros | enrocásemos |
| vosotros | enrocaseis |
| ellos, ustedes | enrocasen |
Futuro simple
| yo | enrocare |
| tú | enrocares |
| él, ella, usted | enrocare |
| nosotros | enrocáremos |
| vosotros | enrocareis |
| ellos, ustedes | enrocaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enrocado |
| tú | hayas enrocado |
| él, ella, usted | haya enrocado |
| nosotros | hayamos enrocado |
| vosotros | hayáis enrocado |
| ellos, ustedes | hayan enrocado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enrocado |
| tú | hubieras enrocado |
| él, ella, usted | hubiera enrocado |
| nosotros | hubiéramos enrocado |
| vosotros | hubierais enrocado |
| ellos, ustedes | hubieran enrocado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enrocado |
| tú | hubieses enrocado |
| él, ella, usted | hubiese enrocado |
| nosotros | hubiésemos enrocado |
| vosotros | hubieseis enrocado |
| ellos, ustedes | hubiesen enrocado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enrocado |
| tú | hubieres enrocado |
| él, ella, usted | hubiere enrocado |
| nosotros | hubiéremos enrocado |
| vosotros | hubiereis enrocado |
| ellos, ustedes | hubieren enrocado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enrueca |
| usted | enrueque |
| nosotros | enroquemos |
| vosotros | enrocad |
| ustedes | enruequen |