Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
ennotar
- Infinitivo
- ennotar
- Gerundio
- ennotando
- Participio
- ennotado
Indicativo
Presente
| yo | ennoto |
| tú | ennotas |
| él, ella, usted | ennota |
| nosotros | ennotamos |
| vosotros | ennotáis |
| ellos, ustedes | ennotan |
Pretérito imperfecto
| yo | ennotaba |
| tú | ennotabas |
| él, ella, usted | ennotaba |
| nosotros | ennotábamos |
| vosotros | ennotabais |
| ellos, ustedes | ennotaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | ennoté |
| tú | ennotaste |
| él, ella, usted | ennotó |
| nosotros | ennotamos |
| vosotros | ennotasteis |
| ellos, ustedes | ennotaron |
Futuro simple
| yo | ennotaré |
| tú | ennotarás |
| él, ella, usted | ennotará |
| nosotros | ennotaremos |
| vosotros | ennotaréis |
| ellos, ustedes | ennotarán |
Condicional simple
| yo | ennotaría |
| tú | ennotarías |
| él, ella, usted | ennotaría |
| nosotros | ennotaríamos |
| vosotros | ennotaríais |
| ellos, ustedes | ennotarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he ennotado |
| tú | has ennotado |
| él, ella, usted | ha ennotado |
| nosotros | hemos ennotado |
| vosotros | habéis ennotado |
| ellos, ustedes | han ennotado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había ennotado |
| tú | habías ennotado |
| él, ella, usted | había ennotado |
| nosotros | habíamos ennotado |
| vosotros | habíais ennotado |
| ellos, ustedes | habían ennotado |
Pretérito anterior
| yo | hube ennotado |
| tú | hubiste ennotado |
| él, ella, usted | hubo ennotado |
| nosotros | hubimos ennotado |
| vosotros | hubisteis ennotado |
| ellos, ustedes | hubieron ennotado |
Futuro compuesto
| yo | habré ennotado |
| tú | habrás ennotado |
| él, ella, usted | habrá ennotado |
| nosotros | habremos ennotado |
| vosotros | habréis ennotado |
| ellos, ustedes | habrán ennotado |
Condicional compuesto
| yo | habría ennotado |
| tú | habrías ennotado |
| él, ella, usted | habría ennotado |
| nosotros | habríamos ennotado |
| vosotros | habríais ennotado |
| ellos, ustedes | habrían ennotado |
Subjuntivo
Presente
| yo | ennote |
| tú | ennotes |
| él, ella, usted | ennote |
| nosotros | ennotemos |
| vosotros | ennotéis |
| ellos, ustedes | ennoten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | ennotara |
| tú | ennotaras |
| él, ella, usted | ennotara |
| nosotros | ennotáramos |
| vosotros | ennotarais |
| ellos, ustedes | ennotaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | ennotase |
| tú | ennotases |
| él, ella, usted | ennotase |
| nosotros | ennotásemos |
| vosotros | ennotaseis |
| ellos, ustedes | ennotasen |
Futuro simple
| yo | ennotare |
| tú | ennotares |
| él, ella, usted | ennotare |
| nosotros | ennotáremos |
| vosotros | ennotareis |
| ellos, ustedes | ennotaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya ennotado |
| tú | hayas ennotado |
| él, ella, usted | haya ennotado |
| nosotros | hayamos ennotado |
| vosotros | hayáis ennotado |
| ellos, ustedes | hayan ennotado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera ennotado |
| tú | hubieras ennotado |
| él, ella, usted | hubiera ennotado |
| nosotros | hubiéramos ennotado |
| vosotros | hubierais ennotado |
| ellos, ustedes | hubieran ennotado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese ennotado |
| tú | hubieses ennotado |
| él, ella, usted | hubiese ennotado |
| nosotros | hubiésemos ennotado |
| vosotros | hubieseis ennotado |
| ellos, ustedes | hubiesen ennotado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere ennotado |
| tú | hubieres ennotado |
| él, ella, usted | hubiere ennotado |
| nosotros | hubiéremos ennotado |
| vosotros | hubiereis ennotado |
| ellos, ustedes | hubieren ennotado |
Imperativo
Imperativo
| tú | ennota |
| usted | ennote |
| nosotros | ennotemos |
| vosotros | ennotad |
| ustedes | ennoten |