Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enmonar
- Infinitivo
- enmonar
- Gerundio
- enmonando
- Participio
- enmonado
Indicativo
Presente
| yo | enmono |
| tú | enmonas |
| él, ella, usted | enmona |
| nosotros | enmonamos |
| vosotros | enmonáis |
| ellos, ustedes | enmonan |
Pretérito imperfecto
| yo | enmonaba |
| tú | enmonabas |
| él, ella, usted | enmonaba |
| nosotros | enmonábamos |
| vosotros | enmonabais |
| ellos, ustedes | enmonaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enmoné |
| tú | enmonaste |
| él, ella, usted | enmonó |
| nosotros | enmonamos |
| vosotros | enmonasteis |
| ellos, ustedes | enmonaron |
Futuro simple
| yo | enmonaré |
| tú | enmonarás |
| él, ella, usted | enmonará |
| nosotros | enmonaremos |
| vosotros | enmonaréis |
| ellos, ustedes | enmonarán |
Condicional simple
| yo | enmonaría |
| tú | enmonarías |
| él, ella, usted | enmonaría |
| nosotros | enmonaríamos |
| vosotros | enmonaríais |
| ellos, ustedes | enmonarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enmonado |
| tú | has enmonado |
| él, ella, usted | ha enmonado |
| nosotros | hemos enmonado |
| vosotros | habéis enmonado |
| ellos, ustedes | han enmonado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enmonado |
| tú | habías enmonado |
| él, ella, usted | había enmonado |
| nosotros | habíamos enmonado |
| vosotros | habíais enmonado |
| ellos, ustedes | habían enmonado |
Pretérito anterior
| yo | hube enmonado |
| tú | hubiste enmonado |
| él, ella, usted | hubo enmonado |
| nosotros | hubimos enmonado |
| vosotros | hubisteis enmonado |
| ellos, ustedes | hubieron enmonado |
Futuro compuesto
| yo | habré enmonado |
| tú | habrás enmonado |
| él, ella, usted | habrá enmonado |
| nosotros | habremos enmonado |
| vosotros | habréis enmonado |
| ellos, ustedes | habrán enmonado |
Condicional compuesto
| yo | habría enmonado |
| tú | habrías enmonado |
| él, ella, usted | habría enmonado |
| nosotros | habríamos enmonado |
| vosotros | habríais enmonado |
| ellos, ustedes | habrían enmonado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enmone |
| tú | enmones |
| él, ella, usted | enmone |
| nosotros | enmonemos |
| vosotros | enmonéis |
| ellos, ustedes | enmonen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enmonara |
| tú | enmonaras |
| él, ella, usted | enmonara |
| nosotros | enmonáramos |
| vosotros | enmonarais |
| ellos, ustedes | enmonaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enmonase |
| tú | enmonases |
| él, ella, usted | enmonase |
| nosotros | enmonásemos |
| vosotros | enmonaseis |
| ellos, ustedes | enmonasen |
Futuro simple
| yo | enmonare |
| tú | enmonares |
| él, ella, usted | enmonare |
| nosotros | enmonáremos |
| vosotros | enmonareis |
| ellos, ustedes | enmonaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enmonado |
| tú | hayas enmonado |
| él, ella, usted | haya enmonado |
| nosotros | hayamos enmonado |
| vosotros | hayáis enmonado |
| ellos, ustedes | hayan enmonado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enmonado |
| tú | hubieras enmonado |
| él, ella, usted | hubiera enmonado |
| nosotros | hubiéramos enmonado |
| vosotros | hubierais enmonado |
| ellos, ustedes | hubieran enmonado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enmonado |
| tú | hubieses enmonado |
| él, ella, usted | hubiese enmonado |
| nosotros | hubiésemos enmonado |
| vosotros | hubieseis enmonado |
| ellos, ustedes | hubiesen enmonado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enmonado |
| tú | hubieres enmonado |
| él, ella, usted | hubiere enmonado |
| nosotros | hubiéremos enmonado |
| vosotros | hubiereis enmonado |
| ellos, ustedes | hubieren enmonado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enmona |
| usted | enmone |
| nosotros | enmonemos |
| vosotros | enmonad |
| ustedes | enmonen |