Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enmantar
- Infinitivo
- enmantar
- Gerundio
- enmantando
- Participio
- enmantado
Indicativo
Presente
| yo | enmanto |
| tú | enmantas |
| él, ella, usted | enmanta |
| nosotros | enmantamos |
| vosotros | enmantáis |
| ellos, ustedes | enmantan |
Pretérito imperfecto
| yo | enmantaba |
| tú | enmantabas |
| él, ella, usted | enmantaba |
| nosotros | enmantábamos |
| vosotros | enmantabais |
| ellos, ustedes | enmantaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enmanté |
| tú | enmantaste |
| él, ella, usted | enmantó |
| nosotros | enmantamos |
| vosotros | enmantasteis |
| ellos, ustedes | enmantaron |
Futuro simple
| yo | enmantaré |
| tú | enmantarás |
| él, ella, usted | enmantará |
| nosotros | enmantaremos |
| vosotros | enmantaréis |
| ellos, ustedes | enmantarán |
Condicional simple
| yo | enmantaría |
| tú | enmantarías |
| él, ella, usted | enmantaría |
| nosotros | enmantaríamos |
| vosotros | enmantaríais |
| ellos, ustedes | enmantarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enmantado |
| tú | has enmantado |
| él, ella, usted | ha enmantado |
| nosotros | hemos enmantado |
| vosotros | habéis enmantado |
| ellos, ustedes | han enmantado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enmantado |
| tú | habías enmantado |
| él, ella, usted | había enmantado |
| nosotros | habíamos enmantado |
| vosotros | habíais enmantado |
| ellos, ustedes | habían enmantado |
Pretérito anterior
| yo | hube enmantado |
| tú | hubiste enmantado |
| él, ella, usted | hubo enmantado |
| nosotros | hubimos enmantado |
| vosotros | hubisteis enmantado |
| ellos, ustedes | hubieron enmantado |
Futuro compuesto
| yo | habré enmantado |
| tú | habrás enmantado |
| él, ella, usted | habrá enmantado |
| nosotros | habremos enmantado |
| vosotros | habréis enmantado |
| ellos, ustedes | habrán enmantado |
Condicional compuesto
| yo | habría enmantado |
| tú | habrías enmantado |
| él, ella, usted | habría enmantado |
| nosotros | habríamos enmantado |
| vosotros | habríais enmantado |
| ellos, ustedes | habrían enmantado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enmante |
| tú | enmantes |
| él, ella, usted | enmante |
| nosotros | enmantemos |
| vosotros | enmantéis |
| ellos, ustedes | enmanten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enmantara |
| tú | enmantaras |
| él, ella, usted | enmantara |
| nosotros | enmantáramos |
| vosotros | enmantarais |
| ellos, ustedes | enmantaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enmantase |
| tú | enmantases |
| él, ella, usted | enmantase |
| nosotros | enmantásemos |
| vosotros | enmantaseis |
| ellos, ustedes | enmantasen |
Futuro simple
| yo | enmantare |
| tú | enmantares |
| él, ella, usted | enmantare |
| nosotros | enmantáremos |
| vosotros | enmantareis |
| ellos, ustedes | enmantaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enmantado |
| tú | hayas enmantado |
| él, ella, usted | haya enmantado |
| nosotros | hayamos enmantado |
| vosotros | hayáis enmantado |
| ellos, ustedes | hayan enmantado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enmantado |
| tú | hubieras enmantado |
| él, ella, usted | hubiera enmantado |
| nosotros | hubiéramos enmantado |
| vosotros | hubierais enmantado |
| ellos, ustedes | hubieran enmantado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enmantado |
| tú | hubieses enmantado |
| él, ella, usted | hubiese enmantado |
| nosotros | hubiésemos enmantado |
| vosotros | hubieseis enmantado |
| ellos, ustedes | hubiesen enmantado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enmantado |
| tú | hubieres enmantado |
| él, ella, usted | hubiere enmantado |
| nosotros | hubiéremos enmantado |
| vosotros | hubiereis enmantado |
| ellos, ustedes | hubieren enmantado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enmanta |
| usted | enmante |
| nosotros | enmantemos |
| vosotros | enmantad |
| ustedes | enmanten |