Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enluzar
- Infinitivo
- enluzar
- Gerundio
- enluzando
- Participio
- enluzado
Indicativo
Presente
| yo | enluzo |
| tú | enluzas |
| él, ella, usted | enluza |
| nosotros | enluzamos |
| vosotros | enluzáis |
| ellos, ustedes | enluzan |
Pretérito imperfecto
| yo | enluzaba |
| tú | enluzabas |
| él, ella, usted | enluzaba |
| nosotros | enluzábamos |
| vosotros | enluzabais |
| ellos, ustedes | enluzaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enlucé |
| tú | enluzaste |
| él, ella, usted | enluzó |
| nosotros | enluzamos |
| vosotros | enluzasteis |
| ellos, ustedes | enluzaron |
Futuro simple
| yo | enluzaré |
| tú | enluzarás |
| él, ella, usted | enluzará |
| nosotros | enluzaremos |
| vosotros | enluzaréis |
| ellos, ustedes | enluzarán |
Condicional simple
| yo | enluzaría |
| tú | enluzarías |
| él, ella, usted | enluzaría |
| nosotros | enluzaríamos |
| vosotros | enluzaríais |
| ellos, ustedes | enluzarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enluzado |
| tú | has enluzado |
| él, ella, usted | ha enluzado |
| nosotros | hemos enluzado |
| vosotros | habéis enluzado |
| ellos, ustedes | han enluzado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enluzado |
| tú | habías enluzado |
| él, ella, usted | había enluzado |
| nosotros | habíamos enluzado |
| vosotros | habíais enluzado |
| ellos, ustedes | habían enluzado |
Pretérito anterior
| yo | hube enluzado |
| tú | hubiste enluzado |
| él, ella, usted | hubo enluzado |
| nosotros | hubimos enluzado |
| vosotros | hubisteis enluzado |
| ellos, ustedes | hubieron enluzado |
Futuro compuesto
| yo | habré enluzado |
| tú | habrás enluzado |
| él, ella, usted | habrá enluzado |
| nosotros | habremos enluzado |
| vosotros | habréis enluzado |
| ellos, ustedes | habrán enluzado |
Condicional compuesto
| yo | habría enluzado |
| tú | habrías enluzado |
| él, ella, usted | habría enluzado |
| nosotros | habríamos enluzado |
| vosotros | habríais enluzado |
| ellos, ustedes | habrían enluzado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enluce |
| tú | enluces |
| él, ella, usted | enluce |
| nosotros | enlucemos |
| vosotros | enlucéis |
| ellos, ustedes | enlucen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enluzara |
| tú | enluzaras |
| él, ella, usted | enluzara |
| nosotros | enluzáramos |
| vosotros | enluzarais |
| ellos, ustedes | enluzaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enluzase |
| tú | enluzases |
| él, ella, usted | enluzase |
| nosotros | enluzásemos |
| vosotros | enluzaseis |
| ellos, ustedes | enluzasen |
Futuro simple
| yo | enluzare |
| tú | enluzares |
| él, ella, usted | enluzare |
| nosotros | enluzáremos |
| vosotros | enluzareis |
| ellos, ustedes | enluzaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enluzado |
| tú | hayas enluzado |
| él, ella, usted | haya enluzado |
| nosotros | hayamos enluzado |
| vosotros | hayáis enluzado |
| ellos, ustedes | hayan enluzado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enluzado |
| tú | hubieras enluzado |
| él, ella, usted | hubiera enluzado |
| nosotros | hubiéramos enluzado |
| vosotros | hubierais enluzado |
| ellos, ustedes | hubieran enluzado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enluzado |
| tú | hubieses enluzado |
| él, ella, usted | hubiese enluzado |
| nosotros | hubiésemos enluzado |
| vosotros | hubieseis enluzado |
| ellos, ustedes | hubiesen enluzado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enluzado |
| tú | hubieres enluzado |
| él, ella, usted | hubiere enluzado |
| nosotros | hubiéremos enluzado |
| vosotros | hubiereis enluzado |
| ellos, ustedes | hubieren enluzado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enluza |
| usted | enluce |
| nosotros | enlucemos |
| vosotros | enluzad |
| ustedes | enlucen |