Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enlutar
- Infinitivo
- enlutar
- Gerundio
- enlutando
- Participio
- enlutado
Indicativo
Presente
| yo | enluto |
| tú | enlutas |
| él, ella, usted | enluta |
| nosotros | enlutamos |
| vosotros | enlutáis |
| ellos, ustedes | enlutan |
Pretérito imperfecto
| yo | enlutaba |
| tú | enlutabas |
| él, ella, usted | enlutaba |
| nosotros | enlutábamos |
| vosotros | enlutabais |
| ellos, ustedes | enlutaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enluté |
| tú | enlutaste |
| él, ella, usted | enlutó |
| nosotros | enlutamos |
| vosotros | enlutasteis |
| ellos, ustedes | enlutaron |
Futuro simple
| yo | enlutaré |
| tú | enlutarás |
| él, ella, usted | enlutará |
| nosotros | enlutaremos |
| vosotros | enlutaréis |
| ellos, ustedes | enlutarán |
Condicional simple
| yo | enlutaría |
| tú | enlutarías |
| él, ella, usted | enlutaría |
| nosotros | enlutaríamos |
| vosotros | enlutaríais |
| ellos, ustedes | enlutarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enlutado |
| tú | has enlutado |
| él, ella, usted | ha enlutado |
| nosotros | hemos enlutado |
| vosotros | habéis enlutado |
| ellos, ustedes | han enlutado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enlutado |
| tú | habías enlutado |
| él, ella, usted | había enlutado |
| nosotros | habíamos enlutado |
| vosotros | habíais enlutado |
| ellos, ustedes | habían enlutado |
Pretérito anterior
| yo | hube enlutado |
| tú | hubiste enlutado |
| él, ella, usted | hubo enlutado |
| nosotros | hubimos enlutado |
| vosotros | hubisteis enlutado |
| ellos, ustedes | hubieron enlutado |
Futuro compuesto
| yo | habré enlutado |
| tú | habrás enlutado |
| él, ella, usted | habrá enlutado |
| nosotros | habremos enlutado |
| vosotros | habréis enlutado |
| ellos, ustedes | habrán enlutado |
Condicional compuesto
| yo | habría enlutado |
| tú | habrías enlutado |
| él, ella, usted | habría enlutado |
| nosotros | habríamos enlutado |
| vosotros | habríais enlutado |
| ellos, ustedes | habrían enlutado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enlute |
| tú | enlutes |
| él, ella, usted | enlute |
| nosotros | enlutemos |
| vosotros | enlutéis |
| ellos, ustedes | enluten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enlutara |
| tú | enlutaras |
| él, ella, usted | enlutara |
| nosotros | enlutáramos |
| vosotros | enlutarais |
| ellos, ustedes | enlutaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enlutase |
| tú | enlutases |
| él, ella, usted | enlutase |
| nosotros | enlutásemos |
| vosotros | enlutaseis |
| ellos, ustedes | enlutasen |
Futuro simple
| yo | enlutare |
| tú | enlutares |
| él, ella, usted | enlutare |
| nosotros | enlutáremos |
| vosotros | enlutareis |
| ellos, ustedes | enlutaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enlutado |
| tú | hayas enlutado |
| él, ella, usted | haya enlutado |
| nosotros | hayamos enlutado |
| vosotros | hayáis enlutado |
| ellos, ustedes | hayan enlutado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enlutado |
| tú | hubieras enlutado |
| él, ella, usted | hubiera enlutado |
| nosotros | hubiéramos enlutado |
| vosotros | hubierais enlutado |
| ellos, ustedes | hubieran enlutado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enlutado |
| tú | hubieses enlutado |
| él, ella, usted | hubiese enlutado |
| nosotros | hubiésemos enlutado |
| vosotros | hubieseis enlutado |
| ellos, ustedes | hubiesen enlutado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enlutado |
| tú | hubieres enlutado |
| él, ella, usted | hubiere enlutado |
| nosotros | hubiéremos enlutado |
| vosotros | hubiereis enlutado |
| ellos, ustedes | hubieren enlutado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enluta |
| usted | enlute |
| nosotros | enlutemos |
| vosotros | enlutad |
| ustedes | enluten |