Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enhornar
- Infinitivo
- enhornar
- Gerundio
- enhornando
- Participio
- enhornado
Indicativo
Presente
| yo | enhorno |
| tú | enhornas |
| él, ella, usted | enhorna |
| nosotros | enhornamos |
| vosotros | enhornáis |
| ellos, ustedes | enhornan |
Pretérito imperfecto
| yo | enhornaba |
| tú | enhornabas |
| él, ella, usted | enhornaba |
| nosotros | enhornábamos |
| vosotros | enhornabais |
| ellos, ustedes | enhornaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enhorné |
| tú | enhornaste |
| él, ella, usted | enhornó |
| nosotros | enhornamos |
| vosotros | enhornasteis |
| ellos, ustedes | enhornaron |
Futuro simple
| yo | enhornaré |
| tú | enhornarás |
| él, ella, usted | enhornará |
| nosotros | enhornaremos |
| vosotros | enhornaréis |
| ellos, ustedes | enhornarán |
Condicional simple
| yo | enhornaría |
| tú | enhornarías |
| él, ella, usted | enhornaría |
| nosotros | enhornaríamos |
| vosotros | enhornaríais |
| ellos, ustedes | enhornarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enhornado |
| tú | has enhornado |
| él, ella, usted | ha enhornado |
| nosotros | hemos enhornado |
| vosotros | habéis enhornado |
| ellos, ustedes | han enhornado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enhornado |
| tú | habías enhornado |
| él, ella, usted | había enhornado |
| nosotros | habíamos enhornado |
| vosotros | habíais enhornado |
| ellos, ustedes | habían enhornado |
Pretérito anterior
| yo | hube enhornado |
| tú | hubiste enhornado |
| él, ella, usted | hubo enhornado |
| nosotros | hubimos enhornado |
| vosotros | hubisteis enhornado |
| ellos, ustedes | hubieron enhornado |
Futuro compuesto
| yo | habré enhornado |
| tú | habrás enhornado |
| él, ella, usted | habrá enhornado |
| nosotros | habremos enhornado |
| vosotros | habréis enhornado |
| ellos, ustedes | habrán enhornado |
Condicional compuesto
| yo | habría enhornado |
| tú | habrías enhornado |
| él, ella, usted | habría enhornado |
| nosotros | habríamos enhornado |
| vosotros | habríais enhornado |
| ellos, ustedes | habrían enhornado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enhorne |
| tú | enhornes |
| él, ella, usted | enhorne |
| nosotros | enhornemos |
| vosotros | enhornéis |
| ellos, ustedes | enhornen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enhornara |
| tú | enhornaras |
| él, ella, usted | enhornara |
| nosotros | enhornáramos |
| vosotros | enhornarais |
| ellos, ustedes | enhornaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enhornase |
| tú | enhornases |
| él, ella, usted | enhornase |
| nosotros | enhornásemos |
| vosotros | enhornaseis |
| ellos, ustedes | enhornasen |
Futuro simple
| yo | enhornare |
| tú | enhornares |
| él, ella, usted | enhornare |
| nosotros | enhornáremos |
| vosotros | enhornareis |
| ellos, ustedes | enhornaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enhornado |
| tú | hayas enhornado |
| él, ella, usted | haya enhornado |
| nosotros | hayamos enhornado |
| vosotros | hayáis enhornado |
| ellos, ustedes | hayan enhornado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enhornado |
| tú | hubieras enhornado |
| él, ella, usted | hubiera enhornado |
| nosotros | hubiéramos enhornado |
| vosotros | hubierais enhornado |
| ellos, ustedes | hubieran enhornado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enhornado |
| tú | hubieses enhornado |
| él, ella, usted | hubiese enhornado |
| nosotros | hubiésemos enhornado |
| vosotros | hubieseis enhornado |
| ellos, ustedes | hubiesen enhornado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enhornado |
| tú | hubieres enhornado |
| él, ella, usted | hubiere enhornado |
| nosotros | hubiéremos enhornado |
| vosotros | hubiereis enhornado |
| ellos, ustedes | hubieren enhornado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enhorna |
| usted | enhorne |
| nosotros | enhornemos |
| vosotros | enhornad |
| ustedes | enhornen |