Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enfuriar
- Infinitivo
- enfuriar
- Gerundio
- enfuriando
- Participio
- enfuriado
Indicativo
Presente
| yo | enfurio |
| tú | enfurias |
| él, ella, usted | enfuria |
| nosotros | enfuriamos |
| vosotros | enfuriáis |
| ellos, ustedes | enfurian |
Pretérito imperfecto
| yo | enfuriaba |
| tú | enfuriabas |
| él, ella, usted | enfuriaba |
| nosotros | enfuriábamos |
| vosotros | enfuriabais |
| ellos, ustedes | enfuriaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enfurié |
| tú | enfuriaste |
| él, ella, usted | enfurió |
| nosotros | enfuriamos |
| vosotros | enfuriasteis |
| ellos, ustedes | enfuriaron |
Futuro simple
| yo | enfuriaré |
| tú | enfuriarás |
| él, ella, usted | enfuriará |
| nosotros | enfuriaremos |
| vosotros | enfuriaréis |
| ellos, ustedes | enfuriarán |
Condicional simple
| yo | enfuriaría |
| tú | enfuriarías |
| él, ella, usted | enfuriaría |
| nosotros | enfuriaríamos |
| vosotros | enfuriaríais |
| ellos, ustedes | enfuriarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enfuriado |
| tú | has enfuriado |
| él, ella, usted | ha enfuriado |
| nosotros | hemos enfuriado |
| vosotros | habéis enfuriado |
| ellos, ustedes | han enfuriado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enfuriado |
| tú | habías enfuriado |
| él, ella, usted | había enfuriado |
| nosotros | habíamos enfuriado |
| vosotros | habíais enfuriado |
| ellos, ustedes | habían enfuriado |
Pretérito anterior
| yo | hube enfuriado |
| tú | hubiste enfuriado |
| él, ella, usted | hubo enfuriado |
| nosotros | hubimos enfuriado |
| vosotros | hubisteis enfuriado |
| ellos, ustedes | hubieron enfuriado |
Futuro compuesto
| yo | habré enfuriado |
| tú | habrás enfuriado |
| él, ella, usted | habrá enfuriado |
| nosotros | habremos enfuriado |
| vosotros | habréis enfuriado |
| ellos, ustedes | habrán enfuriado |
Condicional compuesto
| yo | habría enfuriado |
| tú | habrías enfuriado |
| él, ella, usted | habría enfuriado |
| nosotros | habríamos enfuriado |
| vosotros | habríais enfuriado |
| ellos, ustedes | habrían enfuriado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enfurie |
| tú | enfuries |
| él, ella, usted | enfurie |
| nosotros | enfuriemos |
| vosotros | enfuriéis |
| ellos, ustedes | enfurien |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enfuriara |
| tú | enfuriaras |
| él, ella, usted | enfuriara |
| nosotros | enfuriáramos |
| vosotros | enfuriarais |
| ellos, ustedes | enfuriaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enfuriase |
| tú | enfuriases |
| él, ella, usted | enfuriase |
| nosotros | enfuriásemos |
| vosotros | enfuriaseis |
| ellos, ustedes | enfuriasen |
Futuro simple
| yo | enfuriare |
| tú | enfuriares |
| él, ella, usted | enfuriare |
| nosotros | enfuriáremos |
| vosotros | enfuriareis |
| ellos, ustedes | enfuriaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enfuriado |
| tú | hayas enfuriado |
| él, ella, usted | haya enfuriado |
| nosotros | hayamos enfuriado |
| vosotros | hayáis enfuriado |
| ellos, ustedes | hayan enfuriado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enfuriado |
| tú | hubieras enfuriado |
| él, ella, usted | hubiera enfuriado |
| nosotros | hubiéramos enfuriado |
| vosotros | hubierais enfuriado |
| ellos, ustedes | hubieran enfuriado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enfuriado |
| tú | hubieses enfuriado |
| él, ella, usted | hubiese enfuriado |
| nosotros | hubiésemos enfuriado |
| vosotros | hubieseis enfuriado |
| ellos, ustedes | hubiesen enfuriado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enfuriado |
| tú | hubieres enfuriado |
| él, ella, usted | hubiere enfuriado |
| nosotros | hubiéremos enfuriado |
| vosotros | hubiereis enfuriado |
| ellos, ustedes | hubieren enfuriado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enfuria |
| usted | enfurie |
| nosotros | enfuriemos |
| vosotros | enfuriad |
| ustedes | enfurien |