Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
encorar
- Infinitivo
- encorar
- Gerundio
- encorando
- Participio
- encorado
- Se conjuga como
- contar
Indicativo
Presente
| yo | encuero |
| tú | encueras |
| él, ella, usted | encuera |
| nosotros | encoramos |
| vosotros | encoráis |
| ellos, ustedes | encueran |
Pretérito imperfecto
| yo | encoraba |
| tú | encorabas |
| él, ella, usted | encoraba |
| nosotros | encorábamos |
| vosotros | encorabais |
| ellos, ustedes | encoraban |
Pretérito perfecto simple
| yo | encoré |
| tú | encoraste |
| él, ella, usted | encoró |
| nosotros | encoramos |
| vosotros | encorasteis |
| ellos, ustedes | encoraron |
Futuro simple
| yo | encoraré |
| tú | encorarás |
| él, ella, usted | encorará |
| nosotros | encoraremos |
| vosotros | encoraréis |
| ellos, ustedes | encorarán |
Condicional simple
| yo | encoraría |
| tú | encorarías |
| él, ella, usted | encoraría |
| nosotros | encoraríamos |
| vosotros | encoraríais |
| ellos, ustedes | encorarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he encorado |
| tú | has encorado |
| él, ella, usted | ha encorado |
| nosotros | hemos encorado |
| vosotros | habéis encorado |
| ellos, ustedes | han encorado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había encorado |
| tú | habías encorado |
| él, ella, usted | había encorado |
| nosotros | habíamos encorado |
| vosotros | habíais encorado |
| ellos, ustedes | habían encorado |
Pretérito anterior
| yo | hube encorado |
| tú | hubiste encorado |
| él, ella, usted | hubo encorado |
| nosotros | hubimos encorado |
| vosotros | hubisteis encorado |
| ellos, ustedes | hubieron encorado |
Futuro compuesto
| yo | habré encorado |
| tú | habrás encorado |
| él, ella, usted | habrá encorado |
| nosotros | habremos encorado |
| vosotros | habréis encorado |
| ellos, ustedes | habrán encorado |
Condicional compuesto
| yo | habría encorado |
| tú | habrías encorado |
| él, ella, usted | habría encorado |
| nosotros | habríamos encorado |
| vosotros | habríais encorado |
| ellos, ustedes | habrían encorado |
Subjuntivo
Presente
| yo | encuere |
| tú | encueres |
| él, ella, usted | encuere |
| nosotros | encoremos |
| vosotros | encoréis |
| ellos, ustedes | encueren |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | encorara |
| tú | encoraras |
| él, ella, usted | encorara |
| nosotros | encoráramos |
| vosotros | encorarais |
| ellos, ustedes | encoraran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | encorase |
| tú | encorases |
| él, ella, usted | encorase |
| nosotros | encorásemos |
| vosotros | encoraseis |
| ellos, ustedes | encorasen |
Futuro simple
| yo | encorare |
| tú | encorares |
| él, ella, usted | encorare |
| nosotros | encoráremos |
| vosotros | encorareis |
| ellos, ustedes | encoraren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya encorado |
| tú | hayas encorado |
| él, ella, usted | haya encorado |
| nosotros | hayamos encorado |
| vosotros | hayáis encorado |
| ellos, ustedes | hayan encorado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera encorado |
| tú | hubieras encorado |
| él, ella, usted | hubiera encorado |
| nosotros | hubiéramos encorado |
| vosotros | hubierais encorado |
| ellos, ustedes | hubieran encorado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese encorado |
| tú | hubieses encorado |
| él, ella, usted | hubiese encorado |
| nosotros | hubiésemos encorado |
| vosotros | hubieseis encorado |
| ellos, ustedes | hubiesen encorado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere encorado |
| tú | hubieres encorado |
| él, ella, usted | hubiere encorado |
| nosotros | hubiéremos encorado |
| vosotros | hubiereis encorado |
| ellos, ustedes | hubieren encorado |
Imperativo
Imperativo
| tú | encuera |
| usted | encuere |
| nosotros | encoremos |
| vosotros | encorad |
| ustedes | encueren |