Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enconrear
- Infinitivo
- enconrear
- Gerundio
- enconreando
- Participio
- enconreado
Indicativo
Presente
| yo | enconreo |
| tú | enconreas |
| él, ella, usted | enconrea |
| nosotros | enconreamos |
| vosotros | enconreáis |
| ellos, ustedes | enconrean |
Pretérito imperfecto
| yo | enconreaba |
| tú | enconreabas |
| él, ella, usted | enconreaba |
| nosotros | enconreábamos |
| vosotros | enconreabais |
| ellos, ustedes | enconreaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enconreé |
| tú | enconreaste |
| él, ella, usted | enconreó |
| nosotros | enconreamos |
| vosotros | enconreasteis |
| ellos, ustedes | enconrearon |
Futuro simple
| yo | enconrearé |
| tú | enconrearás |
| él, ella, usted | enconreará |
| nosotros | enconrearemos |
| vosotros | enconrearéis |
| ellos, ustedes | enconrearán |
Condicional simple
| yo | enconrearía |
| tú | enconrearías |
| él, ella, usted | enconrearía |
| nosotros | enconrearíamos |
| vosotros | enconrearíais |
| ellos, ustedes | enconrearían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enconreado |
| tú | has enconreado |
| él, ella, usted | ha enconreado |
| nosotros | hemos enconreado |
| vosotros | habéis enconreado |
| ellos, ustedes | han enconreado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enconreado |
| tú | habías enconreado |
| él, ella, usted | había enconreado |
| nosotros | habíamos enconreado |
| vosotros | habíais enconreado |
| ellos, ustedes | habían enconreado |
Pretérito anterior
| yo | hube enconreado |
| tú | hubiste enconreado |
| él, ella, usted | hubo enconreado |
| nosotros | hubimos enconreado |
| vosotros | hubisteis enconreado |
| ellos, ustedes | hubieron enconreado |
Futuro compuesto
| yo | habré enconreado |
| tú | habrás enconreado |
| él, ella, usted | habrá enconreado |
| nosotros | habremos enconreado |
| vosotros | habréis enconreado |
| ellos, ustedes | habrán enconreado |
Condicional compuesto
| yo | habría enconreado |
| tú | habrías enconreado |
| él, ella, usted | habría enconreado |
| nosotros | habríamos enconreado |
| vosotros | habríais enconreado |
| ellos, ustedes | habrían enconreado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enconree |
| tú | enconrees |
| él, ella, usted | enconree |
| nosotros | enconreemos |
| vosotros | enconreéis |
| ellos, ustedes | enconreen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enconreara |
| tú | enconrearas |
| él, ella, usted | enconreara |
| nosotros | enconreáramos |
| vosotros | enconrearais |
| ellos, ustedes | enconrearan |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enconrease |
| tú | enconreases |
| él, ella, usted | enconrease |
| nosotros | enconreásemos |
| vosotros | enconreaseis |
| ellos, ustedes | enconreasen |
Futuro simple
| yo | enconreare |
| tú | enconreares |
| él, ella, usted | enconreare |
| nosotros | enconreáremos |
| vosotros | enconreareis |
| ellos, ustedes | enconrearen |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enconreado |
| tú | hayas enconreado |
| él, ella, usted | haya enconreado |
| nosotros | hayamos enconreado |
| vosotros | hayáis enconreado |
| ellos, ustedes | hayan enconreado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enconreado |
| tú | hubieras enconreado |
| él, ella, usted | hubiera enconreado |
| nosotros | hubiéramos enconreado |
| vosotros | hubierais enconreado |
| ellos, ustedes | hubieran enconreado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enconreado |
| tú | hubieses enconreado |
| él, ella, usted | hubiese enconreado |
| nosotros | hubiésemos enconreado |
| vosotros | hubieseis enconreado |
| ellos, ustedes | hubiesen enconreado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enconreado |
| tú | hubieres enconreado |
| él, ella, usted | hubiere enconreado |
| nosotros | hubiéremos enconreado |
| vosotros | hubiereis enconreado |
| ellos, ustedes | hubieren enconreado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enconrea |
| usted | enconree |
| nosotros | enconreemos |
| vosotros | enconread |
| ustedes | enconreen |