Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
encartar
- Infinitivo
- encartar
- Gerundio
- encartando
- Participio
- encartado
Indicativo
Presente
| yo | encarto |
| tú | encartas |
| él, ella, usted | encarta |
| nosotros | encartamos |
| vosotros | encartáis |
| ellos, ustedes | encartan |
Pretérito imperfecto
| yo | encartaba |
| tú | encartabas |
| él, ella, usted | encartaba |
| nosotros | encartábamos |
| vosotros | encartabais |
| ellos, ustedes | encartaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | encarté |
| tú | encartaste |
| él, ella, usted | encartó |
| nosotros | encartamos |
| vosotros | encartasteis |
| ellos, ustedes | encartaron |
Futuro simple
| yo | encartaré |
| tú | encartarás |
| él, ella, usted | encartará |
| nosotros | encartaremos |
| vosotros | encartaréis |
| ellos, ustedes | encartarán |
Condicional simple
| yo | encartaría |
| tú | encartarías |
| él, ella, usted | encartaría |
| nosotros | encartaríamos |
| vosotros | encartaríais |
| ellos, ustedes | encartarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he encartado |
| tú | has encartado |
| él, ella, usted | ha encartado |
| nosotros | hemos encartado |
| vosotros | habéis encartado |
| ellos, ustedes | han encartado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había encartado |
| tú | habías encartado |
| él, ella, usted | había encartado |
| nosotros | habíamos encartado |
| vosotros | habíais encartado |
| ellos, ustedes | habían encartado |
Pretérito anterior
| yo | hube encartado |
| tú | hubiste encartado |
| él, ella, usted | hubo encartado |
| nosotros | hubimos encartado |
| vosotros | hubisteis encartado |
| ellos, ustedes | hubieron encartado |
Futuro compuesto
| yo | habré encartado |
| tú | habrás encartado |
| él, ella, usted | habrá encartado |
| nosotros | habremos encartado |
| vosotros | habréis encartado |
| ellos, ustedes | habrán encartado |
Condicional compuesto
| yo | habría encartado |
| tú | habrías encartado |
| él, ella, usted | habría encartado |
| nosotros | habríamos encartado |
| vosotros | habríais encartado |
| ellos, ustedes | habrían encartado |
Subjuntivo
Presente
| yo | encarte |
| tú | encartes |
| él, ella, usted | encarte |
| nosotros | encartemos |
| vosotros | encartéis |
| ellos, ustedes | encarten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | encartara |
| tú | encartaras |
| él, ella, usted | encartara |
| nosotros | encartáramos |
| vosotros | encartarais |
| ellos, ustedes | encartaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | encartase |
| tú | encartases |
| él, ella, usted | encartase |
| nosotros | encartásemos |
| vosotros | encartaseis |
| ellos, ustedes | encartasen |
Futuro simple
| yo | encartare |
| tú | encartares |
| él, ella, usted | encartare |
| nosotros | encartáremos |
| vosotros | encartareis |
| ellos, ustedes | encartaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya encartado |
| tú | hayas encartado |
| él, ella, usted | haya encartado |
| nosotros | hayamos encartado |
| vosotros | hayáis encartado |
| ellos, ustedes | hayan encartado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera encartado |
| tú | hubieras encartado |
| él, ella, usted | hubiera encartado |
| nosotros | hubiéramos encartado |
| vosotros | hubierais encartado |
| ellos, ustedes | hubieran encartado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese encartado |
| tú | hubieses encartado |
| él, ella, usted | hubiese encartado |
| nosotros | hubiésemos encartado |
| vosotros | hubieseis encartado |
| ellos, ustedes | hubiesen encartado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere encartado |
| tú | hubieres encartado |
| él, ella, usted | hubiere encartado |
| nosotros | hubiéremos encartado |
| vosotros | hubiereis encartado |
| ellos, ustedes | hubieren encartado |
Imperativo
Imperativo
| tú | encarta |
| usted | encarte |
| nosotros | encartemos |
| vosotros | encartad |
| ustedes | encarten |