Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enartar
- Infinitivo
- enartar
- Gerundio
- enartando
- Participio
- enartado
Indicativo
Presente
| yo | enarto |
| tú | enartas |
| él, ella, usted | enarta |
| nosotros | enartamos |
| vosotros | enartáis |
| ellos, ustedes | enartan |
Pretérito imperfecto
| yo | enartaba |
| tú | enartabas |
| él, ella, usted | enartaba |
| nosotros | enartábamos |
| vosotros | enartabais |
| ellos, ustedes | enartaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enarté |
| tú | enartaste |
| él, ella, usted | enartó |
| nosotros | enartamos |
| vosotros | enartasteis |
| ellos, ustedes | enartaron |
Futuro simple
| yo | enartaré |
| tú | enartarás |
| él, ella, usted | enartará |
| nosotros | enartaremos |
| vosotros | enartaréis |
| ellos, ustedes | enartarán |
Condicional simple
| yo | enartaría |
| tú | enartarías |
| él, ella, usted | enartaría |
| nosotros | enartaríamos |
| vosotros | enartaríais |
| ellos, ustedes | enartarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enartado |
| tú | has enartado |
| él, ella, usted | ha enartado |
| nosotros | hemos enartado |
| vosotros | habéis enartado |
| ellos, ustedes | han enartado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enartado |
| tú | habías enartado |
| él, ella, usted | había enartado |
| nosotros | habíamos enartado |
| vosotros | habíais enartado |
| ellos, ustedes | habían enartado |
Pretérito anterior
| yo | hube enartado |
| tú | hubiste enartado |
| él, ella, usted | hubo enartado |
| nosotros | hubimos enartado |
| vosotros | hubisteis enartado |
| ellos, ustedes | hubieron enartado |
Futuro compuesto
| yo | habré enartado |
| tú | habrás enartado |
| él, ella, usted | habrá enartado |
| nosotros | habremos enartado |
| vosotros | habréis enartado |
| ellos, ustedes | habrán enartado |
Condicional compuesto
| yo | habría enartado |
| tú | habrías enartado |
| él, ella, usted | habría enartado |
| nosotros | habríamos enartado |
| vosotros | habríais enartado |
| ellos, ustedes | habrían enartado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enarte |
| tú | enartes |
| él, ella, usted | enarte |
| nosotros | enartemos |
| vosotros | enartéis |
| ellos, ustedes | enarten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enartara |
| tú | enartaras |
| él, ella, usted | enartara |
| nosotros | enartáramos |
| vosotros | enartarais |
| ellos, ustedes | enartaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enartase |
| tú | enartases |
| él, ella, usted | enartase |
| nosotros | enartásemos |
| vosotros | enartaseis |
| ellos, ustedes | enartasen |
Futuro simple
| yo | enartare |
| tú | enartares |
| él, ella, usted | enartare |
| nosotros | enartáremos |
| vosotros | enartareis |
| ellos, ustedes | enartaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enartado |
| tú | hayas enartado |
| él, ella, usted | haya enartado |
| nosotros | hayamos enartado |
| vosotros | hayáis enartado |
| ellos, ustedes | hayan enartado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enartado |
| tú | hubieras enartado |
| él, ella, usted | hubiera enartado |
| nosotros | hubiéramos enartado |
| vosotros | hubierais enartado |
| ellos, ustedes | hubieran enartado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enartado |
| tú | hubieses enartado |
| él, ella, usted | hubiese enartado |
| nosotros | hubiésemos enartado |
| vosotros | hubieseis enartado |
| ellos, ustedes | hubiesen enartado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enartado |
| tú | hubieres enartado |
| él, ella, usted | hubiere enartado |
| nosotros | hubiéremos enartado |
| vosotros | hubiereis enartado |
| ellos, ustedes | hubieren enartado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enarta |
| usted | enarte |
| nosotros | enartemos |
| vosotros | enartad |
| ustedes | enarten |