Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
enarmonar
- Infinitivo
- enarmonar
- Gerundio
- enarmonando
- Participio
- enarmonado
Indicativo
Presente
| yo | enarmono |
| tú | enarmonas |
| él, ella, usted | enarmona |
| nosotros | enarmonamos |
| vosotros | enarmonáis |
| ellos, ustedes | enarmonan |
Pretérito imperfecto
| yo | enarmonaba |
| tú | enarmonabas |
| él, ella, usted | enarmonaba |
| nosotros | enarmonábamos |
| vosotros | enarmonabais |
| ellos, ustedes | enarmonaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | enarmoné |
| tú | enarmonaste |
| él, ella, usted | enarmonó |
| nosotros | enarmonamos |
| vosotros | enarmonasteis |
| ellos, ustedes | enarmonaron |
Futuro simple
| yo | enarmonaré |
| tú | enarmonarás |
| él, ella, usted | enarmonará |
| nosotros | enarmonaremos |
| vosotros | enarmonaréis |
| ellos, ustedes | enarmonarán |
Condicional simple
| yo | enarmonaría |
| tú | enarmonarías |
| él, ella, usted | enarmonaría |
| nosotros | enarmonaríamos |
| vosotros | enarmonaríais |
| ellos, ustedes | enarmonarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he enarmonado |
| tú | has enarmonado |
| él, ella, usted | ha enarmonado |
| nosotros | hemos enarmonado |
| vosotros | habéis enarmonado |
| ellos, ustedes | han enarmonado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había enarmonado |
| tú | habías enarmonado |
| él, ella, usted | había enarmonado |
| nosotros | habíamos enarmonado |
| vosotros | habíais enarmonado |
| ellos, ustedes | habían enarmonado |
Pretérito anterior
| yo | hube enarmonado |
| tú | hubiste enarmonado |
| él, ella, usted | hubo enarmonado |
| nosotros | hubimos enarmonado |
| vosotros | hubisteis enarmonado |
| ellos, ustedes | hubieron enarmonado |
Futuro compuesto
| yo | habré enarmonado |
| tú | habrás enarmonado |
| él, ella, usted | habrá enarmonado |
| nosotros | habremos enarmonado |
| vosotros | habréis enarmonado |
| ellos, ustedes | habrán enarmonado |
Condicional compuesto
| yo | habría enarmonado |
| tú | habrías enarmonado |
| él, ella, usted | habría enarmonado |
| nosotros | habríamos enarmonado |
| vosotros | habríais enarmonado |
| ellos, ustedes | habrían enarmonado |
Subjuntivo
Presente
| yo | enarmone |
| tú | enarmones |
| él, ella, usted | enarmone |
| nosotros | enarmonemos |
| vosotros | enarmonéis |
| ellos, ustedes | enarmonen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | enarmonara |
| tú | enarmonaras |
| él, ella, usted | enarmonara |
| nosotros | enarmonáramos |
| vosotros | enarmonarais |
| ellos, ustedes | enarmonaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | enarmonase |
| tú | enarmonases |
| él, ella, usted | enarmonase |
| nosotros | enarmonásemos |
| vosotros | enarmonaseis |
| ellos, ustedes | enarmonasen |
Futuro simple
| yo | enarmonare |
| tú | enarmonares |
| él, ella, usted | enarmonare |
| nosotros | enarmonáremos |
| vosotros | enarmonareis |
| ellos, ustedes | enarmonaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya enarmonado |
| tú | hayas enarmonado |
| él, ella, usted | haya enarmonado |
| nosotros | hayamos enarmonado |
| vosotros | hayáis enarmonado |
| ellos, ustedes | hayan enarmonado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera enarmonado |
| tú | hubieras enarmonado |
| él, ella, usted | hubiera enarmonado |
| nosotros | hubiéramos enarmonado |
| vosotros | hubierais enarmonado |
| ellos, ustedes | hubieran enarmonado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese enarmonado |
| tú | hubieses enarmonado |
| él, ella, usted | hubiese enarmonado |
| nosotros | hubiésemos enarmonado |
| vosotros | hubieseis enarmonado |
| ellos, ustedes | hubiesen enarmonado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere enarmonado |
| tú | hubieres enarmonado |
| él, ella, usted | hubiere enarmonado |
| nosotros | hubiéremos enarmonado |
| vosotros | hubiereis enarmonado |
| ellos, ustedes | hubieren enarmonado |
Imperativo
Imperativo
| tú | enarmona |
| usted | enarmone |
| nosotros | enarmonemos |
| vosotros | enarmonad |
| ustedes | enarmonen |