Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
dintelar
- Infinitivo
- dintelar
- Gerundio
- dintelando
- Participio
- dintelado
Indicativo
Presente
| yo | dintelo |
| tú | dintelas |
| él, ella, usted | dintela |
| nosotros | dintelamos |
| vosotros | dinteláis |
| ellos, ustedes | dintelan |
Pretérito imperfecto
| yo | dintelaba |
| tú | dintelabas |
| él, ella, usted | dintelaba |
| nosotros | dintelábamos |
| vosotros | dintelabais |
| ellos, ustedes | dintelaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | dintelé |
| tú | dintelaste |
| él, ella, usted | dinteló |
| nosotros | dintelamos |
| vosotros | dintelasteis |
| ellos, ustedes | dintelaron |
Futuro simple
| yo | dintelaré |
| tú | dintelarás |
| él, ella, usted | dintelará |
| nosotros | dintelaremos |
| vosotros | dintelaréis |
| ellos, ustedes | dintelarán |
Condicional simple
| yo | dintelaría |
| tú | dintelarías |
| él, ella, usted | dintelaría |
| nosotros | dintelaríamos |
| vosotros | dintelaríais |
| ellos, ustedes | dintelarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he dintelado |
| tú | has dintelado |
| él, ella, usted | ha dintelado |
| nosotros | hemos dintelado |
| vosotros | habéis dintelado |
| ellos, ustedes | han dintelado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había dintelado |
| tú | habías dintelado |
| él, ella, usted | había dintelado |
| nosotros | habíamos dintelado |
| vosotros | habíais dintelado |
| ellos, ustedes | habían dintelado |
Pretérito anterior
| yo | hube dintelado |
| tú | hubiste dintelado |
| él, ella, usted | hubo dintelado |
| nosotros | hubimos dintelado |
| vosotros | hubisteis dintelado |
| ellos, ustedes | hubieron dintelado |
Futuro compuesto
| yo | habré dintelado |
| tú | habrás dintelado |
| él, ella, usted | habrá dintelado |
| nosotros | habremos dintelado |
| vosotros | habréis dintelado |
| ellos, ustedes | habrán dintelado |
Condicional compuesto
| yo | habría dintelado |
| tú | habrías dintelado |
| él, ella, usted | habría dintelado |
| nosotros | habríamos dintelado |
| vosotros | habríais dintelado |
| ellos, ustedes | habrían dintelado |
Subjuntivo
Presente
| yo | dintele |
| tú | dinteles |
| él, ella, usted | dintele |
| nosotros | dintelemos |
| vosotros | dinteléis |
| ellos, ustedes | dintelen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | dintelara |
| tú | dintelaras |
| él, ella, usted | dintelara |
| nosotros | dinteláramos |
| vosotros | dintelarais |
| ellos, ustedes | dintelaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | dintelase |
| tú | dintelases |
| él, ella, usted | dintelase |
| nosotros | dintelásemos |
| vosotros | dintelaseis |
| ellos, ustedes | dintelasen |
Futuro simple
| yo | dintelare |
| tú | dintelares |
| él, ella, usted | dintelare |
| nosotros | dinteláremos |
| vosotros | dintelareis |
| ellos, ustedes | dintelaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya dintelado |
| tú | hayas dintelado |
| él, ella, usted | haya dintelado |
| nosotros | hayamos dintelado |
| vosotros | hayáis dintelado |
| ellos, ustedes | hayan dintelado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera dintelado |
| tú | hubieras dintelado |
| él, ella, usted | hubiera dintelado |
| nosotros | hubiéramos dintelado |
| vosotros | hubierais dintelado |
| ellos, ustedes | hubieran dintelado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese dintelado |
| tú | hubieses dintelado |
| él, ella, usted | hubiese dintelado |
| nosotros | hubiésemos dintelado |
| vosotros | hubieseis dintelado |
| ellos, ustedes | hubiesen dintelado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere dintelado |
| tú | hubieres dintelado |
| él, ella, usted | hubiere dintelado |
| nosotros | hubiéremos dintelado |
| vosotros | hubiereis dintelado |
| ellos, ustedes | hubieren dintelado |
Imperativo
Imperativo
| tú | dintela |
| usted | dintele |
| nosotros | dintelemos |
| vosotros | dintelad |
| ustedes | dintelen |