Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
desyuntar
- Infinitivo
- desyuntar
- Gerundio
- desyuntando
- Participio
- desyuntado
Indicativo
Presente
| yo | desyunto |
| tú | desyuntas |
| él, ella, usted | desyunta |
| nosotros | desyuntamos |
| vosotros | desyuntáis |
| ellos, ustedes | desyuntan |
Pretérito imperfecto
| yo | desyuntaba |
| tú | desyuntabas |
| él, ella, usted | desyuntaba |
| nosotros | desyuntábamos |
| vosotros | desyuntabais |
| ellos, ustedes | desyuntaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | desyunté |
| tú | desyuntaste |
| él, ella, usted | desyuntó |
| nosotros | desyuntamos |
| vosotros | desyuntasteis |
| ellos, ustedes | desyuntaron |
Futuro simple
| yo | desyuntaré |
| tú | desyuntarás |
| él, ella, usted | desyuntará |
| nosotros | desyuntaremos |
| vosotros | desyuntaréis |
| ellos, ustedes | desyuntarán |
Condicional simple
| yo | desyuntaría |
| tú | desyuntarías |
| él, ella, usted | desyuntaría |
| nosotros | desyuntaríamos |
| vosotros | desyuntaríais |
| ellos, ustedes | desyuntarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he desyuntado |
| tú | has desyuntado |
| él, ella, usted | ha desyuntado |
| nosotros | hemos desyuntado |
| vosotros | habéis desyuntado |
| ellos, ustedes | han desyuntado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había desyuntado |
| tú | habías desyuntado |
| él, ella, usted | había desyuntado |
| nosotros | habíamos desyuntado |
| vosotros | habíais desyuntado |
| ellos, ustedes | habían desyuntado |
Pretérito anterior
| yo | hube desyuntado |
| tú | hubiste desyuntado |
| él, ella, usted | hubo desyuntado |
| nosotros | hubimos desyuntado |
| vosotros | hubisteis desyuntado |
| ellos, ustedes | hubieron desyuntado |
Futuro compuesto
| yo | habré desyuntado |
| tú | habrás desyuntado |
| él, ella, usted | habrá desyuntado |
| nosotros | habremos desyuntado |
| vosotros | habréis desyuntado |
| ellos, ustedes | habrán desyuntado |
Condicional compuesto
| yo | habría desyuntado |
| tú | habrías desyuntado |
| él, ella, usted | habría desyuntado |
| nosotros | habríamos desyuntado |
| vosotros | habríais desyuntado |
| ellos, ustedes | habrían desyuntado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desyunte |
| tú | desyuntes |
| él, ella, usted | desyunte |
| nosotros | desyuntemos |
| vosotros | desyuntéis |
| ellos, ustedes | desyunten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | desyuntara |
| tú | desyuntaras |
| él, ella, usted | desyuntara |
| nosotros | desyuntáramos |
| vosotros | desyuntarais |
| ellos, ustedes | desyuntaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | desyuntase |
| tú | desyuntases |
| él, ella, usted | desyuntase |
| nosotros | desyuntásemos |
| vosotros | desyuntaseis |
| ellos, ustedes | desyuntasen |
Futuro simple
| yo | desyuntare |
| tú | desyuntares |
| él, ella, usted | desyuntare |
| nosotros | desyuntáremos |
| vosotros | desyuntareis |
| ellos, ustedes | desyuntaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya desyuntado |
| tú | hayas desyuntado |
| él, ella, usted | haya desyuntado |
| nosotros | hayamos desyuntado |
| vosotros | hayáis desyuntado |
| ellos, ustedes | hayan desyuntado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera desyuntado |
| tú | hubieras desyuntado |
| él, ella, usted | hubiera desyuntado |
| nosotros | hubiéramos desyuntado |
| vosotros | hubierais desyuntado |
| ellos, ustedes | hubieran desyuntado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese desyuntado |
| tú | hubieses desyuntado |
| él, ella, usted | hubiese desyuntado |
| nosotros | hubiésemos desyuntado |
| vosotros | hubieseis desyuntado |
| ellos, ustedes | hubiesen desyuntado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere desyuntado |
| tú | hubieres desyuntado |
| él, ella, usted | hubiere desyuntado |
| nosotros | hubiéremos desyuntado |
| vosotros | hubiereis desyuntado |
| ellos, ustedes | hubieren desyuntado |
Imperativo
Imperativo
| tú | desyunta |
| usted | desyunte |
| nosotros | desyuntemos |
| vosotros | desyuntad |
| ustedes | desyunten |