Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
desvainar
- Infinitivo
- desvainar
- Gerundio
- desvainando
- Participio
- desvainado
- Se conjuga como
- bailar
Indicativo
Presente
| yo | desvaino |
| tú | desvainas |
| él, ella, usted | desvaina |
| nosotros | desvainamos |
| vosotros | desvaináis |
| ellos, ustedes | desvainan |
Pretérito imperfecto
| yo | desvainaba |
| tú | desvainabas |
| él, ella, usted | desvainaba |
| nosotros | desvainábamos |
| vosotros | desvainabais |
| ellos, ustedes | desvainaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | desvainé |
| tú | desvainaste |
| él, ella, usted | desvainó |
| nosotros | desvainamos |
| vosotros | desvainasteis |
| ellos, ustedes | desvainaron |
Futuro simple
| yo | desvainaré |
| tú | desvainarás |
| él, ella, usted | desvainará |
| nosotros | desvainaremos |
| vosotros | desvainaréis |
| ellos, ustedes | desvainarán |
Condicional simple
| yo | desvainaría |
| tú | desvainarías |
| él, ella, usted | desvainaría |
| nosotros | desvainaríamos |
| vosotros | desvainaríais |
| ellos, ustedes | desvainarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he desvainado |
| tú | has desvainado |
| él, ella, usted | ha desvainado |
| nosotros | hemos desvainado |
| vosotros | habéis desvainado |
| ellos, ustedes | han desvainado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había desvainado |
| tú | habías desvainado |
| él, ella, usted | había desvainado |
| nosotros | habíamos desvainado |
| vosotros | habíais desvainado |
| ellos, ustedes | habían desvainado |
Pretérito anterior
| yo | hube desvainado |
| tú | hubiste desvainado |
| él, ella, usted | hubo desvainado |
| nosotros | hubimos desvainado |
| vosotros | hubisteis desvainado |
| ellos, ustedes | hubieron desvainado |
Futuro compuesto
| yo | habré desvainado |
| tú | habrás desvainado |
| él, ella, usted | habrá desvainado |
| nosotros | habremos desvainado |
| vosotros | habréis desvainado |
| ellos, ustedes | habrán desvainado |
Condicional compuesto
| yo | habría desvainado |
| tú | habrías desvainado |
| él, ella, usted | habría desvainado |
| nosotros | habríamos desvainado |
| vosotros | habríais desvainado |
| ellos, ustedes | habrían desvainado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desvaine |
| tú | desvaines |
| él, ella, usted | desvaine |
| nosotros | desvainemos |
| vosotros | desvainéis |
| ellos, ustedes | desvainen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | desvainara |
| tú | desvainaras |
| él, ella, usted | desvainara |
| nosotros | desvaináramos |
| vosotros | desvainarais |
| ellos, ustedes | desvainaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | desvainase |
| tú | desvainases |
| él, ella, usted | desvainase |
| nosotros | desvainásemos |
| vosotros | desvainaseis |
| ellos, ustedes | desvainasen |
Futuro simple
| yo | desvainare |
| tú | desvainares |
| él, ella, usted | desvainare |
| nosotros | desvaináremos |
| vosotros | desvainareis |
| ellos, ustedes | desvainaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya desvainado |
| tú | hayas desvainado |
| él, ella, usted | haya desvainado |
| nosotros | hayamos desvainado |
| vosotros | hayáis desvainado |
| ellos, ustedes | hayan desvainado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera desvainado |
| tú | hubieras desvainado |
| él, ella, usted | hubiera desvainado |
| nosotros | hubiéramos desvainado |
| vosotros | hubierais desvainado |
| ellos, ustedes | hubieran desvainado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese desvainado |
| tú | hubieses desvainado |
| él, ella, usted | hubiese desvainado |
| nosotros | hubiésemos desvainado |
| vosotros | hubieseis desvainado |
| ellos, ustedes | hubiesen desvainado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere desvainado |
| tú | hubieres desvainado |
| él, ella, usted | hubiere desvainado |
| nosotros | hubiéremos desvainado |
| vosotros | hubiereis desvainado |
| ellos, ustedes | hubieren desvainado |
Imperativo
Imperativo
| tú | desvaina |
| usted | desvaine |
| nosotros | desvainemos |
| vosotros | desvainad |
| ustedes | desvainen |