Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
desnervar
- Infinitivo
- desnervar
- Gerundio
- desnervando
- Participio
- desnervado
Indicativo
Presente
| yo | desnervo |
| tú | desnervas |
| él, ella, usted | desnerva |
| nosotros | desnervamos |
| vosotros | desnerváis |
| ellos, ustedes | desnervan |
Pretérito imperfecto
| yo | desnervaba |
| tú | desnervabas |
| él, ella, usted | desnervaba |
| nosotros | desnervábamos |
| vosotros | desnervabais |
| ellos, ustedes | desnervaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | desnervé |
| tú | desnervaste |
| él, ella, usted | desnervó |
| nosotros | desnervamos |
| vosotros | desnervasteis |
| ellos, ustedes | desnervaron |
Futuro simple
| yo | desnervaré |
| tú | desnervarás |
| él, ella, usted | desnervará |
| nosotros | desnervaremos |
| vosotros | desnervaréis |
| ellos, ustedes | desnervarán |
Condicional simple
| yo | desnervaría |
| tú | desnervarías |
| él, ella, usted | desnervaría |
| nosotros | desnervaríamos |
| vosotros | desnervaríais |
| ellos, ustedes | desnervarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he desnervado |
| tú | has desnervado |
| él, ella, usted | ha desnervado |
| nosotros | hemos desnervado |
| vosotros | habéis desnervado |
| ellos, ustedes | han desnervado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había desnervado |
| tú | habías desnervado |
| él, ella, usted | había desnervado |
| nosotros | habíamos desnervado |
| vosotros | habíais desnervado |
| ellos, ustedes | habían desnervado |
Pretérito anterior
| yo | hube desnervado |
| tú | hubiste desnervado |
| él, ella, usted | hubo desnervado |
| nosotros | hubimos desnervado |
| vosotros | hubisteis desnervado |
| ellos, ustedes | hubieron desnervado |
Futuro compuesto
| yo | habré desnervado |
| tú | habrás desnervado |
| él, ella, usted | habrá desnervado |
| nosotros | habremos desnervado |
| vosotros | habréis desnervado |
| ellos, ustedes | habrán desnervado |
Condicional compuesto
| yo | habría desnervado |
| tú | habrías desnervado |
| él, ella, usted | habría desnervado |
| nosotros | habríamos desnervado |
| vosotros | habríais desnervado |
| ellos, ustedes | habrían desnervado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desnerve |
| tú | desnerves |
| él, ella, usted | desnerve |
| nosotros | desnervemos |
| vosotros | desnervéis |
| ellos, ustedes | desnerven |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | desnervara |
| tú | desnervaras |
| él, ella, usted | desnervara |
| nosotros | desnerváramos |
| vosotros | desnervarais |
| ellos, ustedes | desnervaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | desnervase |
| tú | desnervases |
| él, ella, usted | desnervase |
| nosotros | desnervásemos |
| vosotros | desnervaseis |
| ellos, ustedes | desnervasen |
Futuro simple
| yo | desnervare |
| tú | desnervares |
| él, ella, usted | desnervare |
| nosotros | desnerváremos |
| vosotros | desnervareis |
| ellos, ustedes | desnervaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya desnervado |
| tú | hayas desnervado |
| él, ella, usted | haya desnervado |
| nosotros | hayamos desnervado |
| vosotros | hayáis desnervado |
| ellos, ustedes | hayan desnervado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera desnervado |
| tú | hubieras desnervado |
| él, ella, usted | hubiera desnervado |
| nosotros | hubiéramos desnervado |
| vosotros | hubierais desnervado |
| ellos, ustedes | hubieran desnervado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese desnervado |
| tú | hubieses desnervado |
| él, ella, usted | hubiese desnervado |
| nosotros | hubiésemos desnervado |
| vosotros | hubieseis desnervado |
| ellos, ustedes | hubiesen desnervado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere desnervado |
| tú | hubieres desnervado |
| él, ella, usted | hubiere desnervado |
| nosotros | hubiéremos desnervado |
| vosotros | hubiereis desnervado |
| ellos, ustedes | hubieren desnervado |
Imperativo
Imperativo
| tú | desnerva |
| usted | desnerve |
| nosotros | desnervemos |
| vosotros | desnervad |
| ustedes | desnerven |