Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
desbancar
- Infinitivo
- desbancar
- Gerundio
- desbancando
- Participio
- desbancado
Indicativo
Presente
| yo | desbanco |
| tú | desbancas |
| él, ella, usted | desbanca |
| nosotros | desbancamos |
| vosotros | desbancáis |
| ellos, ustedes | desbancan |
Pretérito imperfecto
| yo | desbancaba |
| tú | desbancabas |
| él, ella, usted | desbancaba |
| nosotros | desbancábamos |
| vosotros | desbancabais |
| ellos, ustedes | desbancaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | desbanqué |
| tú | desbancaste |
| él, ella, usted | desbancó |
| nosotros | desbancamos |
| vosotros | desbancasteis |
| ellos, ustedes | desbancaron |
Futuro simple
| yo | desbancaré |
| tú | desbancarás |
| él, ella, usted | desbancará |
| nosotros | desbancaremos |
| vosotros | desbancaréis |
| ellos, ustedes | desbancarán |
Condicional simple
| yo | desbancaría |
| tú | desbancarías |
| él, ella, usted | desbancaría |
| nosotros | desbancaríamos |
| vosotros | desbancaríais |
| ellos, ustedes | desbancarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he desbancado |
| tú | has desbancado |
| él, ella, usted | ha desbancado |
| nosotros | hemos desbancado |
| vosotros | habéis desbancado |
| ellos, ustedes | han desbancado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había desbancado |
| tú | habías desbancado |
| él, ella, usted | había desbancado |
| nosotros | habíamos desbancado |
| vosotros | habíais desbancado |
| ellos, ustedes | habían desbancado |
Pretérito anterior
| yo | hube desbancado |
| tú | hubiste desbancado |
| él, ella, usted | hubo desbancado |
| nosotros | hubimos desbancado |
| vosotros | hubisteis desbancado |
| ellos, ustedes | hubieron desbancado |
Futuro compuesto
| yo | habré desbancado |
| tú | habrás desbancado |
| él, ella, usted | habrá desbancado |
| nosotros | habremos desbancado |
| vosotros | habréis desbancado |
| ellos, ustedes | habrán desbancado |
Condicional compuesto
| yo | habría desbancado |
| tú | habrías desbancado |
| él, ella, usted | habría desbancado |
| nosotros | habríamos desbancado |
| vosotros | habríais desbancado |
| ellos, ustedes | habrían desbancado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desbanque |
| tú | desbanques |
| él, ella, usted | desbanque |
| nosotros | desbanquemos |
| vosotros | desbanquéis |
| ellos, ustedes | desbanquen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | desbancara |
| tú | desbancaras |
| él, ella, usted | desbancara |
| nosotros | desbancáramos |
| vosotros | desbancarais |
| ellos, ustedes | desbancaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | desbancase |
| tú | desbancases |
| él, ella, usted | desbancase |
| nosotros | desbancásemos |
| vosotros | desbancaseis |
| ellos, ustedes | desbancasen |
Futuro simple
| yo | desbancare |
| tú | desbancares |
| él, ella, usted | desbancare |
| nosotros | desbancáremos |
| vosotros | desbancareis |
| ellos, ustedes | desbancaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya desbancado |
| tú | hayas desbancado |
| él, ella, usted | haya desbancado |
| nosotros | hayamos desbancado |
| vosotros | hayáis desbancado |
| ellos, ustedes | hayan desbancado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera desbancado |
| tú | hubieras desbancado |
| él, ella, usted | hubiera desbancado |
| nosotros | hubiéramos desbancado |
| vosotros | hubierais desbancado |
| ellos, ustedes | hubieran desbancado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese desbancado |
| tú | hubieses desbancado |
| él, ella, usted | hubiese desbancado |
| nosotros | hubiésemos desbancado |
| vosotros | hubieseis desbancado |
| ellos, ustedes | hubiesen desbancado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere desbancado |
| tú | hubieres desbancado |
| él, ella, usted | hubiere desbancado |
| nosotros | hubiéremos desbancado |
| vosotros | hubiereis desbancado |
| ellos, ustedes | hubieren desbancado |
Imperativo
Imperativo
| tú | desbanca |
| usted | desbanque |
| nosotros | desbanquemos |
| vosotros | desbancad |
| ustedes | desbanquen |