Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
desavisar
- Infinitivo
- desavisar
- Gerundio
- desavisando
- Participio
- desavisado
Indicativo
Presente
| yo | desaviso |
| tú | desavisas |
| él, ella, usted | desavisa |
| nosotros | desavisamos |
| vosotros | desavisáis |
| ellos, ustedes | desavisan |
Pretérito imperfecto
| yo | desavisaba |
| tú | desavisabas |
| él, ella, usted | desavisaba |
| nosotros | desavisábamos |
| vosotros | desavisabais |
| ellos, ustedes | desavisaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | desavisé |
| tú | desavisaste |
| él, ella, usted | desavisó |
| nosotros | desavisamos |
| vosotros | desavisasteis |
| ellos, ustedes | desavisaron |
Futuro simple
| yo | desavisaré |
| tú | desavisarás |
| él, ella, usted | desavisará |
| nosotros | desavisaremos |
| vosotros | desavisaréis |
| ellos, ustedes | desavisarán |
Condicional simple
| yo | desavisaría |
| tú | desavisarías |
| él, ella, usted | desavisaría |
| nosotros | desavisaríamos |
| vosotros | desavisaríais |
| ellos, ustedes | desavisarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he desavisado |
| tú | has desavisado |
| él, ella, usted | ha desavisado |
| nosotros | hemos desavisado |
| vosotros | habéis desavisado |
| ellos, ustedes | han desavisado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había desavisado |
| tú | habías desavisado |
| él, ella, usted | había desavisado |
| nosotros | habíamos desavisado |
| vosotros | habíais desavisado |
| ellos, ustedes | habían desavisado |
Pretérito anterior
| yo | hube desavisado |
| tú | hubiste desavisado |
| él, ella, usted | hubo desavisado |
| nosotros | hubimos desavisado |
| vosotros | hubisteis desavisado |
| ellos, ustedes | hubieron desavisado |
Futuro compuesto
| yo | habré desavisado |
| tú | habrás desavisado |
| él, ella, usted | habrá desavisado |
| nosotros | habremos desavisado |
| vosotros | habréis desavisado |
| ellos, ustedes | habrán desavisado |
Condicional compuesto
| yo | habría desavisado |
| tú | habrías desavisado |
| él, ella, usted | habría desavisado |
| nosotros | habríamos desavisado |
| vosotros | habríais desavisado |
| ellos, ustedes | habrían desavisado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desavise |
| tú | desavises |
| él, ella, usted | desavise |
| nosotros | desavisemos |
| vosotros | desaviséis |
| ellos, ustedes | desavisen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | desavisara |
| tú | desavisaras |
| él, ella, usted | desavisara |
| nosotros | desavisáramos |
| vosotros | desavisarais |
| ellos, ustedes | desavisaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | desavisase |
| tú | desavisases |
| él, ella, usted | desavisase |
| nosotros | desavisásemos |
| vosotros | desavisaseis |
| ellos, ustedes | desavisasen |
Futuro simple
| yo | desavisare |
| tú | desavisares |
| él, ella, usted | desavisare |
| nosotros | desavisáremos |
| vosotros | desavisareis |
| ellos, ustedes | desavisaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya desavisado |
| tú | hayas desavisado |
| él, ella, usted | haya desavisado |
| nosotros | hayamos desavisado |
| vosotros | hayáis desavisado |
| ellos, ustedes | hayan desavisado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera desavisado |
| tú | hubieras desavisado |
| él, ella, usted | hubiera desavisado |
| nosotros | hubiéramos desavisado |
| vosotros | hubierais desavisado |
| ellos, ustedes | hubieran desavisado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese desavisado |
| tú | hubieses desavisado |
| él, ella, usted | hubiese desavisado |
| nosotros | hubiésemos desavisado |
| vosotros | hubieseis desavisado |
| ellos, ustedes | hubiesen desavisado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere desavisado |
| tú | hubieres desavisado |
| él, ella, usted | hubiere desavisado |
| nosotros | hubiéremos desavisado |
| vosotros | hubiereis desavisado |
| ellos, ustedes | hubieren desavisado |
Imperativo
Imperativo
| tú | desavisa |
| usted | desavise |
| nosotros | desavisemos |
| vosotros | desavisad |
| ustedes | desavisen |