Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
desairar
- Infinitivo
- desairar
- Gerundio
- desairando
- Participio
- desairado
- Se conjuga como
- bailar
Indicativo
Presente
| yo | desairo |
| tú | desairas |
| él, ella, usted | desaira |
| nosotros | desairamos |
| vosotros | desairáis |
| ellos, ustedes | desairan |
Pretérito imperfecto
| yo | desairaba |
| tú | desairabas |
| él, ella, usted | desairaba |
| nosotros | desairábamos |
| vosotros | desairabais |
| ellos, ustedes | desairaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | desairé |
| tú | desairaste |
| él, ella, usted | desairó |
| nosotros | desairamos |
| vosotros | desairasteis |
| ellos, ustedes | desairaron |
Futuro simple
| yo | desairaré |
| tú | desairarás |
| él, ella, usted | desairará |
| nosotros | desairaremos |
| vosotros | desairaréis |
| ellos, ustedes | desairarán |
Condicional simple
| yo | desairaría |
| tú | desairarías |
| él, ella, usted | desairaría |
| nosotros | desairaríamos |
| vosotros | desairaríais |
| ellos, ustedes | desairarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he desairado |
| tú | has desairado |
| él, ella, usted | ha desairado |
| nosotros | hemos desairado |
| vosotros | habéis desairado |
| ellos, ustedes | han desairado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había desairado |
| tú | habías desairado |
| él, ella, usted | había desairado |
| nosotros | habíamos desairado |
| vosotros | habíais desairado |
| ellos, ustedes | habían desairado |
Pretérito anterior
| yo | hube desairado |
| tú | hubiste desairado |
| él, ella, usted | hubo desairado |
| nosotros | hubimos desairado |
| vosotros | hubisteis desairado |
| ellos, ustedes | hubieron desairado |
Futuro compuesto
| yo | habré desairado |
| tú | habrás desairado |
| él, ella, usted | habrá desairado |
| nosotros | habremos desairado |
| vosotros | habréis desairado |
| ellos, ustedes | habrán desairado |
Condicional compuesto
| yo | habría desairado |
| tú | habrías desairado |
| él, ella, usted | habría desairado |
| nosotros | habríamos desairado |
| vosotros | habríais desairado |
| ellos, ustedes | habrían desairado |
Subjuntivo
Presente
| yo | desaire |
| tú | desaires |
| él, ella, usted | desaire |
| nosotros | desairemos |
| vosotros | desairéis |
| ellos, ustedes | desairen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | desairara |
| tú | desairaras |
| él, ella, usted | desairara |
| nosotros | desairáramos |
| vosotros | desairarais |
| ellos, ustedes | desairaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | desairase |
| tú | desairases |
| él, ella, usted | desairase |
| nosotros | desairásemos |
| vosotros | desairaseis |
| ellos, ustedes | desairasen |
Futuro simple
| yo | desairare |
| tú | desairares |
| él, ella, usted | desairare |
| nosotros | desairáremos |
| vosotros | desairareis |
| ellos, ustedes | desairaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya desairado |
| tú | hayas desairado |
| él, ella, usted | haya desairado |
| nosotros | hayamos desairado |
| vosotros | hayáis desairado |
| ellos, ustedes | hayan desairado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera desairado |
| tú | hubieras desairado |
| él, ella, usted | hubiera desairado |
| nosotros | hubiéramos desairado |
| vosotros | hubierais desairado |
| ellos, ustedes | hubieran desairado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese desairado |
| tú | hubieses desairado |
| él, ella, usted | hubiese desairado |
| nosotros | hubiésemos desairado |
| vosotros | hubieseis desairado |
| ellos, ustedes | hubiesen desairado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere desairado |
| tú | hubieres desairado |
| él, ella, usted | hubiere desairado |
| nosotros | hubiéremos desairado |
| vosotros | hubiereis desairado |
| ellos, ustedes | hubieren desairado |
Imperativo
Imperativo
| tú | desaira |
| usted | desaire |
| nosotros | desairemos |
| vosotros | desairad |
| ustedes | desairen |