Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
derrancar
- Infinitivo
- derrancar
- Gerundio
- derrancando
- Participio
- derrancado
Indicativo
Presente
| yo | derranco |
| tú | derrancas |
| él, ella, usted | derranca |
| nosotros | derrancamos |
| vosotros | derrancáis |
| ellos, ustedes | derrancan |
Pretérito imperfecto
| yo | derrancaba |
| tú | derrancabas |
| él, ella, usted | derrancaba |
| nosotros | derrancábamos |
| vosotros | derrancabais |
| ellos, ustedes | derrancaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | derranqué |
| tú | derrancaste |
| él, ella, usted | derrancó |
| nosotros | derrancamos |
| vosotros | derrancasteis |
| ellos, ustedes | derrancaron |
Futuro simple
| yo | derrancaré |
| tú | derrancarás |
| él, ella, usted | derrancará |
| nosotros | derrancaremos |
| vosotros | derrancaréis |
| ellos, ustedes | derrancarán |
Condicional simple
| yo | derrancaría |
| tú | derrancarías |
| él, ella, usted | derrancaría |
| nosotros | derrancaríamos |
| vosotros | derrancaríais |
| ellos, ustedes | derrancarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he derrancado |
| tú | has derrancado |
| él, ella, usted | ha derrancado |
| nosotros | hemos derrancado |
| vosotros | habéis derrancado |
| ellos, ustedes | han derrancado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había derrancado |
| tú | habías derrancado |
| él, ella, usted | había derrancado |
| nosotros | habíamos derrancado |
| vosotros | habíais derrancado |
| ellos, ustedes | habían derrancado |
Pretérito anterior
| yo | hube derrancado |
| tú | hubiste derrancado |
| él, ella, usted | hubo derrancado |
| nosotros | hubimos derrancado |
| vosotros | hubisteis derrancado |
| ellos, ustedes | hubieron derrancado |
Futuro compuesto
| yo | habré derrancado |
| tú | habrás derrancado |
| él, ella, usted | habrá derrancado |
| nosotros | habremos derrancado |
| vosotros | habréis derrancado |
| ellos, ustedes | habrán derrancado |
Condicional compuesto
| yo | habría derrancado |
| tú | habrías derrancado |
| él, ella, usted | habría derrancado |
| nosotros | habríamos derrancado |
| vosotros | habríais derrancado |
| ellos, ustedes | habrían derrancado |
Subjuntivo
Presente
| yo | derranque |
| tú | derranques |
| él, ella, usted | derranque |
| nosotros | derranquemos |
| vosotros | derranquéis |
| ellos, ustedes | derranquen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | derrancara |
| tú | derrancaras |
| él, ella, usted | derrancara |
| nosotros | derrancáramos |
| vosotros | derrancarais |
| ellos, ustedes | derrancaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | derrancase |
| tú | derrancases |
| él, ella, usted | derrancase |
| nosotros | derrancásemos |
| vosotros | derrancaseis |
| ellos, ustedes | derrancasen |
Futuro simple
| yo | derrancare |
| tú | derrancares |
| él, ella, usted | derrancare |
| nosotros | derrancáremos |
| vosotros | derrancareis |
| ellos, ustedes | derrancaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya derrancado |
| tú | hayas derrancado |
| él, ella, usted | haya derrancado |
| nosotros | hayamos derrancado |
| vosotros | hayáis derrancado |
| ellos, ustedes | hayan derrancado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera derrancado |
| tú | hubieras derrancado |
| él, ella, usted | hubiera derrancado |
| nosotros | hubiéramos derrancado |
| vosotros | hubierais derrancado |
| ellos, ustedes | hubieran derrancado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese derrancado |
| tú | hubieses derrancado |
| él, ella, usted | hubiese derrancado |
| nosotros | hubiésemos derrancado |
| vosotros | hubieseis derrancado |
| ellos, ustedes | hubiesen derrancado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere derrancado |
| tú | hubieres derrancado |
| él, ella, usted | hubiere derrancado |
| nosotros | hubiéremos derrancado |
| vosotros | hubiereis derrancado |
| ellos, ustedes | hubieren derrancado |
Imperativo
Imperativo
| tú | derranca |
| usted | derranque |
| nosotros | derranquemos |
| vosotros | derrancad |
| ustedes | derranquen |