Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
dehortar
- Infinitivo
- dehortar
- Gerundio
- dehortando
- Participio
- dehortado
Indicativo
Presente
| yo | dehorto |
| tú | dehortas |
| él, ella, usted | dehorta |
| nosotros | dehortamos |
| vosotros | dehortáis |
| ellos, ustedes | dehortan |
Pretérito imperfecto
| yo | dehortaba |
| tú | dehortabas |
| él, ella, usted | dehortaba |
| nosotros | dehortábamos |
| vosotros | dehortabais |
| ellos, ustedes | dehortaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | dehorté |
| tú | dehortaste |
| él, ella, usted | dehortó |
| nosotros | dehortamos |
| vosotros | dehortasteis |
| ellos, ustedes | dehortaron |
Futuro simple
| yo | dehortaré |
| tú | dehortarás |
| él, ella, usted | dehortará |
| nosotros | dehortaremos |
| vosotros | dehortaréis |
| ellos, ustedes | dehortarán |
Condicional simple
| yo | dehortaría |
| tú | dehortarías |
| él, ella, usted | dehortaría |
| nosotros | dehortaríamos |
| vosotros | dehortaríais |
| ellos, ustedes | dehortarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he dehortado |
| tú | has dehortado |
| él, ella, usted | ha dehortado |
| nosotros | hemos dehortado |
| vosotros | habéis dehortado |
| ellos, ustedes | han dehortado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había dehortado |
| tú | habías dehortado |
| él, ella, usted | había dehortado |
| nosotros | habíamos dehortado |
| vosotros | habíais dehortado |
| ellos, ustedes | habían dehortado |
Pretérito anterior
| yo | hube dehortado |
| tú | hubiste dehortado |
| él, ella, usted | hubo dehortado |
| nosotros | hubimos dehortado |
| vosotros | hubisteis dehortado |
| ellos, ustedes | hubieron dehortado |
Futuro compuesto
| yo | habré dehortado |
| tú | habrás dehortado |
| él, ella, usted | habrá dehortado |
| nosotros | habremos dehortado |
| vosotros | habréis dehortado |
| ellos, ustedes | habrán dehortado |
Condicional compuesto
| yo | habría dehortado |
| tú | habrías dehortado |
| él, ella, usted | habría dehortado |
| nosotros | habríamos dehortado |
| vosotros | habríais dehortado |
| ellos, ustedes | habrían dehortado |
Subjuntivo
Presente
| yo | dehorte |
| tú | dehortes |
| él, ella, usted | dehorte |
| nosotros | dehortemos |
| vosotros | dehortéis |
| ellos, ustedes | dehorten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | dehortara |
| tú | dehortaras |
| él, ella, usted | dehortara |
| nosotros | dehortáramos |
| vosotros | dehortarais |
| ellos, ustedes | dehortaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | dehortase |
| tú | dehortases |
| él, ella, usted | dehortase |
| nosotros | dehortásemos |
| vosotros | dehortaseis |
| ellos, ustedes | dehortasen |
Futuro simple
| yo | dehortare |
| tú | dehortares |
| él, ella, usted | dehortare |
| nosotros | dehortáremos |
| vosotros | dehortareis |
| ellos, ustedes | dehortaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya dehortado |
| tú | hayas dehortado |
| él, ella, usted | haya dehortado |
| nosotros | hayamos dehortado |
| vosotros | hayáis dehortado |
| ellos, ustedes | hayan dehortado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera dehortado |
| tú | hubieras dehortado |
| él, ella, usted | hubiera dehortado |
| nosotros | hubiéramos dehortado |
| vosotros | hubierais dehortado |
| ellos, ustedes | hubieran dehortado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese dehortado |
| tú | hubieses dehortado |
| él, ella, usted | hubiese dehortado |
| nosotros | hubiésemos dehortado |
| vosotros | hubieseis dehortado |
| ellos, ustedes | hubiesen dehortado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere dehortado |
| tú | hubieres dehortado |
| él, ella, usted | hubiere dehortado |
| nosotros | hubiéremos dehortado |
| vosotros | hubiereis dehortado |
| ellos, ustedes | hubieren dehortado |
Imperativo
Imperativo
| tú | dehorta |
| usted | dehorte |
| nosotros | dehortemos |
| vosotros | dehortad |
| ustedes | dehorten |