Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
conhortar
- Infinitivo
- conhortar
- Gerundio
- conhortando
- Participio
- conhortado
Indicativo
Presente
| yo | conhorto |
| tú | conhortas |
| él, ella, usted | conhorta |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortáis |
| ellos, ustedes | conhortan |
Pretérito imperfecto
| yo | conhortaba |
| tú | conhortabas |
| él, ella, usted | conhortaba |
| nosotros | conhortábamos |
| vosotros | conhortabais |
| ellos, ustedes | conhortaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | conhorté |
| tú | conhortaste |
| él, ella, usted | conhortó |
| nosotros | conhortamos |
| vosotros | conhortasteis |
| ellos, ustedes | conhortaron |
Futuro simple
| yo | conhortaré |
| tú | conhortarás |
| él, ella, usted | conhortará |
| nosotros | conhortaremos |
| vosotros | conhortaréis |
| ellos, ustedes | conhortarán |
Condicional simple
| yo | conhortaría |
| tú | conhortarías |
| él, ella, usted | conhortaría |
| nosotros | conhortaríamos |
| vosotros | conhortaríais |
| ellos, ustedes | conhortarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he conhortado |
| tú | has conhortado |
| él, ella, usted | ha conhortado |
| nosotros | hemos conhortado |
| vosotros | habéis conhortado |
| ellos, ustedes | han conhortado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había conhortado |
| tú | habías conhortado |
| él, ella, usted | había conhortado |
| nosotros | habíamos conhortado |
| vosotros | habíais conhortado |
| ellos, ustedes | habían conhortado |
Pretérito anterior
| yo | hube conhortado |
| tú | hubiste conhortado |
| él, ella, usted | hubo conhortado |
| nosotros | hubimos conhortado |
| vosotros | hubisteis conhortado |
| ellos, ustedes | hubieron conhortado |
Futuro compuesto
| yo | habré conhortado |
| tú | habrás conhortado |
| él, ella, usted | habrá conhortado |
| nosotros | habremos conhortado |
| vosotros | habréis conhortado |
| ellos, ustedes | habrán conhortado |
Condicional compuesto
| yo | habría conhortado |
| tú | habrías conhortado |
| él, ella, usted | habría conhortado |
| nosotros | habríamos conhortado |
| vosotros | habríais conhortado |
| ellos, ustedes | habrían conhortado |
Subjuntivo
Presente
| yo | conhorte |
| tú | conhortes |
| él, ella, usted | conhorte |
| nosotros | conhortemos |
| vosotros | conhortéis |
| ellos, ustedes | conhorten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | conhortara |
| tú | conhortaras |
| él, ella, usted | conhortara |
| nosotros | conhortáramos |
| vosotros | conhortarais |
| ellos, ustedes | conhortaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | conhortase |
| tú | conhortases |
| él, ella, usted | conhortase |
| nosotros | conhortásemos |
| vosotros | conhortaseis |
| ellos, ustedes | conhortasen |
Futuro simple
| yo | conhortare |
| tú | conhortares |
| él, ella, usted | conhortare |
| nosotros | conhortáremos |
| vosotros | conhortareis |
| ellos, ustedes | conhortaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya conhortado |
| tú | hayas conhortado |
| él, ella, usted | haya conhortado |
| nosotros | hayamos conhortado |
| vosotros | hayáis conhortado |
| ellos, ustedes | hayan conhortado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera conhortado |
| tú | hubieras conhortado |
| él, ella, usted | hubiera conhortado |
| nosotros | hubiéramos conhortado |
| vosotros | hubierais conhortado |
| ellos, ustedes | hubieran conhortado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese conhortado |
| tú | hubieses conhortado |
| él, ella, usted | hubiese conhortado |
| nosotros | hubiésemos conhortado |
| vosotros | hubieseis conhortado |
| ellos, ustedes | hubiesen conhortado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere conhortado |
| tú | hubieres conhortado |
| él, ella, usted | hubiere conhortado |
| nosotros | hubiéremos conhortado |
| vosotros | hubiereis conhortado |
| ellos, ustedes | hubieren conhortado |
Imperativo
Imperativo
| tú | conhorta |
| usted | conhorte |
| nosotros | conhortemos |
| vosotros | conhortad |
| ustedes | conhorten |