Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
confutar
- Infinitivo
- confutar
- Gerundio
- confutando
- Participio
- confutado
Indicativo
Presente
| yo | confuto |
| tú | confutas |
| él, ella, usted | confuta |
| nosotros | confutamos |
| vosotros | confutáis |
| ellos, ustedes | confutan |
Pretérito imperfecto
| yo | confutaba |
| tú | confutabas |
| él, ella, usted | confutaba |
| nosotros | confutábamos |
| vosotros | confutabais |
| ellos, ustedes | confutaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | confuté |
| tú | confutaste |
| él, ella, usted | confutó |
| nosotros | confutamos |
| vosotros | confutasteis |
| ellos, ustedes | confutaron |
Futuro simple
| yo | confutaré |
| tú | confutarás |
| él, ella, usted | confutará |
| nosotros | confutaremos |
| vosotros | confutaréis |
| ellos, ustedes | confutarán |
Condicional simple
| yo | confutaría |
| tú | confutarías |
| él, ella, usted | confutaría |
| nosotros | confutaríamos |
| vosotros | confutaríais |
| ellos, ustedes | confutarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he confutado |
| tú | has confutado |
| él, ella, usted | ha confutado |
| nosotros | hemos confutado |
| vosotros | habéis confutado |
| ellos, ustedes | han confutado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había confutado |
| tú | habías confutado |
| él, ella, usted | había confutado |
| nosotros | habíamos confutado |
| vosotros | habíais confutado |
| ellos, ustedes | habían confutado |
Pretérito anterior
| yo | hube confutado |
| tú | hubiste confutado |
| él, ella, usted | hubo confutado |
| nosotros | hubimos confutado |
| vosotros | hubisteis confutado |
| ellos, ustedes | hubieron confutado |
Futuro compuesto
| yo | habré confutado |
| tú | habrás confutado |
| él, ella, usted | habrá confutado |
| nosotros | habremos confutado |
| vosotros | habréis confutado |
| ellos, ustedes | habrán confutado |
Condicional compuesto
| yo | habría confutado |
| tú | habrías confutado |
| él, ella, usted | habría confutado |
| nosotros | habríamos confutado |
| vosotros | habríais confutado |
| ellos, ustedes | habrían confutado |
Subjuntivo
Presente
| yo | confute |
| tú | confutes |
| él, ella, usted | confute |
| nosotros | confutemos |
| vosotros | confutéis |
| ellos, ustedes | confuten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | confutara |
| tú | confutaras |
| él, ella, usted | confutara |
| nosotros | confutáramos |
| vosotros | confutarais |
| ellos, ustedes | confutaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | confutase |
| tú | confutases |
| él, ella, usted | confutase |
| nosotros | confutásemos |
| vosotros | confutaseis |
| ellos, ustedes | confutasen |
Futuro simple
| yo | confutare |
| tú | confutares |
| él, ella, usted | confutare |
| nosotros | confutáremos |
| vosotros | confutareis |
| ellos, ustedes | confutaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya confutado |
| tú | hayas confutado |
| él, ella, usted | haya confutado |
| nosotros | hayamos confutado |
| vosotros | hayáis confutado |
| ellos, ustedes | hayan confutado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera confutado |
| tú | hubieras confutado |
| él, ella, usted | hubiera confutado |
| nosotros | hubiéramos confutado |
| vosotros | hubierais confutado |
| ellos, ustedes | hubieran confutado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese confutado |
| tú | hubieses confutado |
| él, ella, usted | hubiese confutado |
| nosotros | hubiésemos confutado |
| vosotros | hubieseis confutado |
| ellos, ustedes | hubiesen confutado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere confutado |
| tú | hubieres confutado |
| él, ella, usted | hubiere confutado |
| nosotros | hubiéremos confutado |
| vosotros | hubiereis confutado |
| ellos, ustedes | hubieren confutado |
Imperativo
Imperativo
| tú | confuta |
| usted | confute |
| nosotros | confutemos |
| vosotros | confutad |
| ustedes | confuten |