Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
conculcar
- Infinitivo
- conculcar
- Gerundio
- conculcando
- Participio
- conculcado
Indicativo
Presente
| yo | conculco |
| tú | conculcas |
| él, ella, usted | conculca |
| nosotros | conculcamos |
| vosotros | conculcáis |
| ellos, ustedes | conculcan |
Pretérito imperfecto
| yo | conculcaba |
| tú | conculcabas |
| él, ella, usted | conculcaba |
| nosotros | conculcábamos |
| vosotros | conculcabais |
| ellos, ustedes | conculcaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | conculqué |
| tú | conculcaste |
| él, ella, usted | conculcó |
| nosotros | conculcamos |
| vosotros | conculcasteis |
| ellos, ustedes | conculcaron |
Futuro simple
| yo | conculcaré |
| tú | conculcarás |
| él, ella, usted | conculcará |
| nosotros | conculcaremos |
| vosotros | conculcaréis |
| ellos, ustedes | conculcarán |
Condicional simple
| yo | conculcaría |
| tú | conculcarías |
| él, ella, usted | conculcaría |
| nosotros | conculcaríamos |
| vosotros | conculcaríais |
| ellos, ustedes | conculcarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he conculcado |
| tú | has conculcado |
| él, ella, usted | ha conculcado |
| nosotros | hemos conculcado |
| vosotros | habéis conculcado |
| ellos, ustedes | han conculcado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había conculcado |
| tú | habías conculcado |
| él, ella, usted | había conculcado |
| nosotros | habíamos conculcado |
| vosotros | habíais conculcado |
| ellos, ustedes | habían conculcado |
Pretérito anterior
| yo | hube conculcado |
| tú | hubiste conculcado |
| él, ella, usted | hubo conculcado |
| nosotros | hubimos conculcado |
| vosotros | hubisteis conculcado |
| ellos, ustedes | hubieron conculcado |
Futuro compuesto
| yo | habré conculcado |
| tú | habrás conculcado |
| él, ella, usted | habrá conculcado |
| nosotros | habremos conculcado |
| vosotros | habréis conculcado |
| ellos, ustedes | habrán conculcado |
Condicional compuesto
| yo | habría conculcado |
| tú | habrías conculcado |
| él, ella, usted | habría conculcado |
| nosotros | habríamos conculcado |
| vosotros | habríais conculcado |
| ellos, ustedes | habrían conculcado |
Subjuntivo
Presente
| yo | conculque |
| tú | conculques |
| él, ella, usted | conculque |
| nosotros | conculquemos |
| vosotros | conculquéis |
| ellos, ustedes | conculquen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | conculcara |
| tú | conculcaras |
| él, ella, usted | conculcara |
| nosotros | conculcáramos |
| vosotros | conculcarais |
| ellos, ustedes | conculcaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | conculcase |
| tú | conculcases |
| él, ella, usted | conculcase |
| nosotros | conculcásemos |
| vosotros | conculcaseis |
| ellos, ustedes | conculcasen |
Futuro simple
| yo | conculcare |
| tú | conculcares |
| él, ella, usted | conculcare |
| nosotros | conculcáremos |
| vosotros | conculcareis |
| ellos, ustedes | conculcaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya conculcado |
| tú | hayas conculcado |
| él, ella, usted | haya conculcado |
| nosotros | hayamos conculcado |
| vosotros | hayáis conculcado |
| ellos, ustedes | hayan conculcado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera conculcado |
| tú | hubieras conculcado |
| él, ella, usted | hubiera conculcado |
| nosotros | hubiéramos conculcado |
| vosotros | hubierais conculcado |
| ellos, ustedes | hubieran conculcado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese conculcado |
| tú | hubieses conculcado |
| él, ella, usted | hubiese conculcado |
| nosotros | hubiésemos conculcado |
| vosotros | hubieseis conculcado |
| ellos, ustedes | hubiesen conculcado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere conculcado |
| tú | hubieres conculcado |
| él, ella, usted | hubiere conculcado |
| nosotros | hubiéremos conculcado |
| vosotros | hubiereis conculcado |
| ellos, ustedes | hubieren conculcado |
Imperativo
Imperativo
| tú | conculca |
| usted | conculque |
| nosotros | conculquemos |
| vosotros | conculcad |
| ustedes | conculquen |