Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
averdugar
- Infinitivo
- averdugar
- Gerundio
- averdugando
- Participio
- averdugado
Indicativo
Presente
| yo | averdugo |
| tú | averdugas |
| él, ella, usted | averduga |
| nosotros | averdugamos |
| vosotros | averdugáis |
| ellos, ustedes | averdugan |
Pretérito imperfecto
| yo | averdugaba |
| tú | averdugabas |
| él, ella, usted | averdugaba |
| nosotros | averdugábamos |
| vosotros | averdugabais |
| ellos, ustedes | averdugaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | averdugué |
| tú | averdugaste |
| él, ella, usted | averdugó |
| nosotros | averdugamos |
| vosotros | averdugasteis |
| ellos, ustedes | averdugaron |
Futuro simple
| yo | averdugaré |
| tú | averdugarás |
| él, ella, usted | averdugará |
| nosotros | averdugaremos |
| vosotros | averdugaréis |
| ellos, ustedes | averdugarán |
Condicional simple
| yo | averdugaría |
| tú | averdugarías |
| él, ella, usted | averdugaría |
| nosotros | averdugaríamos |
| vosotros | averdugaríais |
| ellos, ustedes | averdugarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he averdugado |
| tú | has averdugado |
| él, ella, usted | ha averdugado |
| nosotros | hemos averdugado |
| vosotros | habéis averdugado |
| ellos, ustedes | han averdugado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había averdugado |
| tú | habías averdugado |
| él, ella, usted | había averdugado |
| nosotros | habíamos averdugado |
| vosotros | habíais averdugado |
| ellos, ustedes | habían averdugado |
Pretérito anterior
| yo | hube averdugado |
| tú | hubiste averdugado |
| él, ella, usted | hubo averdugado |
| nosotros | hubimos averdugado |
| vosotros | hubisteis averdugado |
| ellos, ustedes | hubieron averdugado |
Futuro compuesto
| yo | habré averdugado |
| tú | habrás averdugado |
| él, ella, usted | habrá averdugado |
| nosotros | habremos averdugado |
| vosotros | habréis averdugado |
| ellos, ustedes | habrán averdugado |
Condicional compuesto
| yo | habría averdugado |
| tú | habrías averdugado |
| él, ella, usted | habría averdugado |
| nosotros | habríamos averdugado |
| vosotros | habríais averdugado |
| ellos, ustedes | habrían averdugado |
Subjuntivo
Presente
| yo | averdugue |
| tú | averdugues |
| él, ella, usted | averdugue |
| nosotros | averduguemos |
| vosotros | averduguéis |
| ellos, ustedes | averduguen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | averdugara |
| tú | averdugaras |
| él, ella, usted | averdugara |
| nosotros | averdugáramos |
| vosotros | averdugarais |
| ellos, ustedes | averdugaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | averdugase |
| tú | averdugases |
| él, ella, usted | averdugase |
| nosotros | averdugásemos |
| vosotros | averdugaseis |
| ellos, ustedes | averdugasen |
Futuro simple
| yo | averdugare |
| tú | averdugares |
| él, ella, usted | averdugare |
| nosotros | averdugáremos |
| vosotros | averdugareis |
| ellos, ustedes | averdugaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya averdugado |
| tú | hayas averdugado |
| él, ella, usted | haya averdugado |
| nosotros | hayamos averdugado |
| vosotros | hayáis averdugado |
| ellos, ustedes | hayan averdugado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera averdugado |
| tú | hubieras averdugado |
| él, ella, usted | hubiera averdugado |
| nosotros | hubiéramos averdugado |
| vosotros | hubierais averdugado |
| ellos, ustedes | hubieran averdugado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese averdugado |
| tú | hubieses averdugado |
| él, ella, usted | hubiese averdugado |
| nosotros | hubiésemos averdugado |
| vosotros | hubieseis averdugado |
| ellos, ustedes | hubiesen averdugado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere averdugado |
| tú | hubieres averdugado |
| él, ella, usted | hubiere averdugado |
| nosotros | hubiéremos averdugado |
| vosotros | hubiereis averdugado |
| ellos, ustedes | hubieren averdugado |
Imperativo
Imperativo
| tú | averduga |
| usted | averdugue |
| nosotros | averduguemos |
| vosotros | averdugad |
| ustedes | averduguen |