Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
atordecer
- Infinitivo
- atordecer
- Gerundio
- atordeciendo
- Participio
- atordecido
- Se conjuga como
- agradecer
Indicativo
Presente
| yo | atordezco |
| tú | atordeces |
| él, ella, usted | atordece |
| nosotros | atordecemos |
| vosotros | atordecéis |
| ellos, ustedes | atordecen |
Pretérito imperfecto
| yo | atordecía |
| tú | atordecías |
| él, ella, usted | atordecía |
| nosotros | atordecíamos |
| vosotros | atordecíais |
| ellos, ustedes | atordecían |
Pretérito perfecto simple
| yo | atordecí |
| tú | atordeciste |
| él, ella, usted | atordeció |
| nosotros | atordecimos |
| vosotros | atordecisteis |
| ellos, ustedes | atordecieron |
Futuro simple
| yo | atordeceré |
| tú | atordecerás |
| él, ella, usted | atordecerá |
| nosotros | atordeceremos |
| vosotros | atordeceréis |
| ellos, ustedes | atordecerán |
Condicional simple
| yo | atordecería |
| tú | atordecerías |
| él, ella, usted | atordecería |
| nosotros | atordeceríamos |
| vosotros | atordeceríais |
| ellos, ustedes | atordecerían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he atordecido |
| tú | has atordecido |
| él, ella, usted | ha atordecido |
| nosotros | hemos atordecido |
| vosotros | habéis atordecido |
| ellos, ustedes | han atordecido |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había atordecido |
| tú | habías atordecido |
| él, ella, usted | había atordecido |
| nosotros | habíamos atordecido |
| vosotros | habíais atordecido |
| ellos, ustedes | habían atordecido |
Pretérito anterior
| yo | hube atordecido |
| tú | hubiste atordecido |
| él, ella, usted | hubo atordecido |
| nosotros | hubimos atordecido |
| vosotros | hubisteis atordecido |
| ellos, ustedes | hubieron atordecido |
Futuro compuesto
| yo | habré atordecido |
| tú | habrás atordecido |
| él, ella, usted | habrá atordecido |
| nosotros | habremos atordecido |
| vosotros | habréis atordecido |
| ellos, ustedes | habrán atordecido |
Condicional compuesto
| yo | habría atordecido |
| tú | habrías atordecido |
| él, ella, usted | habría atordecido |
| nosotros | habríamos atordecido |
| vosotros | habríais atordecido |
| ellos, ustedes | habrían atordecido |
Subjuntivo
Presente
| yo | atordezca |
| tú | atordezcas |
| él, ella, usted | atordezca |
| nosotros | atordezcamos |
| vosotros | atordezcáis |
| ellos, ustedes | atordezcan |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | atordeciera |
| tú | atordecieras |
| él, ella, usted | atordeciera |
| nosotros | atordeciéramos |
| vosotros | atordecierais |
| ellos, ustedes | atordecieran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | atordeciese |
| tú | atordecieses |
| él, ella, usted | atordeciese |
| nosotros | atordeciésemos |
| vosotros | atordecieseis |
| ellos, ustedes | atordeciesen |
Futuro simple
| yo | atordeciere |
| tú | atordecieres |
| él, ella, usted | atordeciere |
| nosotros | atordeciéremos |
| vosotros | atordeciereis |
| ellos, ustedes | atordecieren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya atordecido |
| tú | hayas atordecido |
| él, ella, usted | haya atordecido |
| nosotros | hayamos atordecido |
| vosotros | hayáis atordecido |
| ellos, ustedes | hayan atordecido |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera atordecido |
| tú | hubieras atordecido |
| él, ella, usted | hubiera atordecido |
| nosotros | hubiéramos atordecido |
| vosotros | hubierais atordecido |
| ellos, ustedes | hubieran atordecido |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese atordecido |
| tú | hubieses atordecido |
| él, ella, usted | hubiese atordecido |
| nosotros | hubiésemos atordecido |
| vosotros | hubieseis atordecido |
| ellos, ustedes | hubiesen atordecido |
Futuro compuesto
| yo | hubiere atordecido |
| tú | hubieres atordecido |
| él, ella, usted | hubiere atordecido |
| nosotros | hubiéremos atordecido |
| vosotros | hubiereis atordecido |
| ellos, ustedes | hubieren atordecido |
Imperativo
Imperativo
| tú | atordece |
| usted | atordezca |
| nosotros | atordezcamos |
| vosotros | atordeced |
| ustedes | atordezcan |