Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
atontecer
- Infinitivo
- atontecer
- Gerundio
- atonteciendo
- Participio
- atontecido
- Se conjuga como
- agradecer
Indicativo
Presente
| yo | atontezco |
| tú | atonteces |
| él, ella, usted | atontece |
| nosotros | atontecemos |
| vosotros | atontecéis |
| ellos, ustedes | atontecen |
Pretérito imperfecto
| yo | atontecía |
| tú | atontecías |
| él, ella, usted | atontecía |
| nosotros | atontecíamos |
| vosotros | atontecíais |
| ellos, ustedes | atontecían |
Pretérito perfecto simple
| yo | atontecí |
| tú | atonteciste |
| él, ella, usted | atonteció |
| nosotros | atontecimos |
| vosotros | atontecisteis |
| ellos, ustedes | atontecieron |
Futuro simple
| yo | atonteceré |
| tú | atontecerás |
| él, ella, usted | atontecerá |
| nosotros | atonteceremos |
| vosotros | atonteceréis |
| ellos, ustedes | atontecerán |
Condicional simple
| yo | atontecería |
| tú | atontecerías |
| él, ella, usted | atontecería |
| nosotros | atonteceríamos |
| vosotros | atonteceríais |
| ellos, ustedes | atontecerían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he atontecido |
| tú | has atontecido |
| él, ella, usted | ha atontecido |
| nosotros | hemos atontecido |
| vosotros | habéis atontecido |
| ellos, ustedes | han atontecido |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había atontecido |
| tú | habías atontecido |
| él, ella, usted | había atontecido |
| nosotros | habíamos atontecido |
| vosotros | habíais atontecido |
| ellos, ustedes | habían atontecido |
Pretérito anterior
| yo | hube atontecido |
| tú | hubiste atontecido |
| él, ella, usted | hubo atontecido |
| nosotros | hubimos atontecido |
| vosotros | hubisteis atontecido |
| ellos, ustedes | hubieron atontecido |
Futuro compuesto
| yo | habré atontecido |
| tú | habrás atontecido |
| él, ella, usted | habrá atontecido |
| nosotros | habremos atontecido |
| vosotros | habréis atontecido |
| ellos, ustedes | habrán atontecido |
Condicional compuesto
| yo | habría atontecido |
| tú | habrías atontecido |
| él, ella, usted | habría atontecido |
| nosotros | habríamos atontecido |
| vosotros | habríais atontecido |
| ellos, ustedes | habrían atontecido |
Subjuntivo
Presente
| yo | atontezca |
| tú | atontezcas |
| él, ella, usted | atontezca |
| nosotros | atontezcamos |
| vosotros | atontezcáis |
| ellos, ustedes | atontezcan |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | atonteciera |
| tú | atontecieras |
| él, ella, usted | atonteciera |
| nosotros | atonteciéramos |
| vosotros | atontecierais |
| ellos, ustedes | atontecieran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | atonteciese |
| tú | atontecieses |
| él, ella, usted | atonteciese |
| nosotros | atonteciésemos |
| vosotros | atontecieseis |
| ellos, ustedes | atonteciesen |
Futuro simple
| yo | atonteciere |
| tú | atontecieres |
| él, ella, usted | atonteciere |
| nosotros | atonteciéremos |
| vosotros | atonteciereis |
| ellos, ustedes | atontecieren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya atontecido |
| tú | hayas atontecido |
| él, ella, usted | haya atontecido |
| nosotros | hayamos atontecido |
| vosotros | hayáis atontecido |
| ellos, ustedes | hayan atontecido |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera atontecido |
| tú | hubieras atontecido |
| él, ella, usted | hubiera atontecido |
| nosotros | hubiéramos atontecido |
| vosotros | hubierais atontecido |
| ellos, ustedes | hubieran atontecido |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese atontecido |
| tú | hubieses atontecido |
| él, ella, usted | hubiese atontecido |
| nosotros | hubiésemos atontecido |
| vosotros | hubieseis atontecido |
| ellos, ustedes | hubiesen atontecido |
Futuro compuesto
| yo | hubiere atontecido |
| tú | hubieres atontecido |
| él, ella, usted | hubiere atontecido |
| nosotros | hubiéremos atontecido |
| vosotros | hubiereis atontecido |
| ellos, ustedes | hubieren atontecido |
Imperativo
Imperativo
| tú | atontece |
| usted | atontezca |
| nosotros | atontezcamos |
| vosotros | atonteced |
| ustedes | atontezcan |