Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
atirantar
- Infinitivo
- atirantar
- Gerundio
- atirantando
- Participio
- atirantado
Indicativo
Presente
| yo | atiranto |
| tú | atirantas |
| él, ella, usted | atiranta |
| nosotros | atirantamos |
| vosotros | atirantáis |
| ellos, ustedes | atirantan |
Pretérito imperfecto
| yo | atirantaba |
| tú | atirantabas |
| él, ella, usted | atirantaba |
| nosotros | atirantábamos |
| vosotros | atirantabais |
| ellos, ustedes | atirantaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | atiranté |
| tú | atirantaste |
| él, ella, usted | atirantó |
| nosotros | atirantamos |
| vosotros | atirantasteis |
| ellos, ustedes | atirantaron |
Futuro simple
| yo | atirantaré |
| tú | atirantarás |
| él, ella, usted | atirantará |
| nosotros | atirantaremos |
| vosotros | atirantaréis |
| ellos, ustedes | atirantarán |
Condicional simple
| yo | atirantaría |
| tú | atirantarías |
| él, ella, usted | atirantaría |
| nosotros | atirantaríamos |
| vosotros | atirantaríais |
| ellos, ustedes | atirantarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he atirantado |
| tú | has atirantado |
| él, ella, usted | ha atirantado |
| nosotros | hemos atirantado |
| vosotros | habéis atirantado |
| ellos, ustedes | han atirantado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había atirantado |
| tú | habías atirantado |
| él, ella, usted | había atirantado |
| nosotros | habíamos atirantado |
| vosotros | habíais atirantado |
| ellos, ustedes | habían atirantado |
Pretérito anterior
| yo | hube atirantado |
| tú | hubiste atirantado |
| él, ella, usted | hubo atirantado |
| nosotros | hubimos atirantado |
| vosotros | hubisteis atirantado |
| ellos, ustedes | hubieron atirantado |
Futuro compuesto
| yo | habré atirantado |
| tú | habrás atirantado |
| él, ella, usted | habrá atirantado |
| nosotros | habremos atirantado |
| vosotros | habréis atirantado |
| ellos, ustedes | habrán atirantado |
Condicional compuesto
| yo | habría atirantado |
| tú | habrías atirantado |
| él, ella, usted | habría atirantado |
| nosotros | habríamos atirantado |
| vosotros | habríais atirantado |
| ellos, ustedes | habrían atirantado |
Subjuntivo
Presente
| yo | atirante |
| tú | atirantes |
| él, ella, usted | atirante |
| nosotros | atirantemos |
| vosotros | atirantéis |
| ellos, ustedes | atiranten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | atirantara |
| tú | atirantaras |
| él, ella, usted | atirantara |
| nosotros | atirantáramos |
| vosotros | atirantarais |
| ellos, ustedes | atirantaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | atirantase |
| tú | atirantases |
| él, ella, usted | atirantase |
| nosotros | atirantásemos |
| vosotros | atirantaseis |
| ellos, ustedes | atirantasen |
Futuro simple
| yo | atirantare |
| tú | atirantares |
| él, ella, usted | atirantare |
| nosotros | atirantáremos |
| vosotros | atirantareis |
| ellos, ustedes | atirantaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya atirantado |
| tú | hayas atirantado |
| él, ella, usted | haya atirantado |
| nosotros | hayamos atirantado |
| vosotros | hayáis atirantado |
| ellos, ustedes | hayan atirantado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera atirantado |
| tú | hubieras atirantado |
| él, ella, usted | hubiera atirantado |
| nosotros | hubiéramos atirantado |
| vosotros | hubierais atirantado |
| ellos, ustedes | hubieran atirantado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese atirantado |
| tú | hubieses atirantado |
| él, ella, usted | hubiese atirantado |
| nosotros | hubiésemos atirantado |
| vosotros | hubieseis atirantado |
| ellos, ustedes | hubiesen atirantado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere atirantado |
| tú | hubieres atirantado |
| él, ella, usted | hubiere atirantado |
| nosotros | hubiéremos atirantado |
| vosotros | hubiereis atirantado |
| ellos, ustedes | hubieren atirantado |
Imperativo
Imperativo
| tú | atiranta |
| usted | atirante |
| nosotros | atirantemos |
| vosotros | atirantad |
| ustedes | atiranten |