Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
asordinar
- Infinitivo
- asordinar
- Gerundio
- asordinando
- Participio
- asordinado
Indicativo
Presente
| yo | asordino |
| tú | asordinas |
| él, ella, usted | asordina |
| nosotros | asordinamos |
| vosotros | asordináis |
| ellos, ustedes | asordinan |
Pretérito imperfecto
| yo | asordinaba |
| tú | asordinabas |
| él, ella, usted | asordinaba |
| nosotros | asordinábamos |
| vosotros | asordinabais |
| ellos, ustedes | asordinaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | asordiné |
| tú | asordinaste |
| él, ella, usted | asordinó |
| nosotros | asordinamos |
| vosotros | asordinasteis |
| ellos, ustedes | asordinaron |
Futuro simple
| yo | asordinaré |
| tú | asordinarás |
| él, ella, usted | asordinará |
| nosotros | asordinaremos |
| vosotros | asordinaréis |
| ellos, ustedes | asordinarán |
Condicional simple
| yo | asordinaría |
| tú | asordinarías |
| él, ella, usted | asordinaría |
| nosotros | asordinaríamos |
| vosotros | asordinaríais |
| ellos, ustedes | asordinarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he asordinado |
| tú | has asordinado |
| él, ella, usted | ha asordinado |
| nosotros | hemos asordinado |
| vosotros | habéis asordinado |
| ellos, ustedes | han asordinado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había asordinado |
| tú | habías asordinado |
| él, ella, usted | había asordinado |
| nosotros | habíamos asordinado |
| vosotros | habíais asordinado |
| ellos, ustedes | habían asordinado |
Pretérito anterior
| yo | hube asordinado |
| tú | hubiste asordinado |
| él, ella, usted | hubo asordinado |
| nosotros | hubimos asordinado |
| vosotros | hubisteis asordinado |
| ellos, ustedes | hubieron asordinado |
Futuro compuesto
| yo | habré asordinado |
| tú | habrás asordinado |
| él, ella, usted | habrá asordinado |
| nosotros | habremos asordinado |
| vosotros | habréis asordinado |
| ellos, ustedes | habrán asordinado |
Condicional compuesto
| yo | habría asordinado |
| tú | habrías asordinado |
| él, ella, usted | habría asordinado |
| nosotros | habríamos asordinado |
| vosotros | habríais asordinado |
| ellos, ustedes | habrían asordinado |
Subjuntivo
Presente
| yo | asordine |
| tú | asordines |
| él, ella, usted | asordine |
| nosotros | asordinemos |
| vosotros | asordinéis |
| ellos, ustedes | asordinen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | asordinara |
| tú | asordinaras |
| él, ella, usted | asordinara |
| nosotros | asordináramos |
| vosotros | asordinarais |
| ellos, ustedes | asordinaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | asordinase |
| tú | asordinases |
| él, ella, usted | asordinase |
| nosotros | asordinásemos |
| vosotros | asordinaseis |
| ellos, ustedes | asordinasen |
Futuro simple
| yo | asordinare |
| tú | asordinares |
| él, ella, usted | asordinare |
| nosotros | asordináremos |
| vosotros | asordinareis |
| ellos, ustedes | asordinaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya asordinado |
| tú | hayas asordinado |
| él, ella, usted | haya asordinado |
| nosotros | hayamos asordinado |
| vosotros | hayáis asordinado |
| ellos, ustedes | hayan asordinado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera asordinado |
| tú | hubieras asordinado |
| él, ella, usted | hubiera asordinado |
| nosotros | hubiéramos asordinado |
| vosotros | hubierais asordinado |
| ellos, ustedes | hubieran asordinado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese asordinado |
| tú | hubieses asordinado |
| él, ella, usted | hubiese asordinado |
| nosotros | hubiésemos asordinado |
| vosotros | hubieseis asordinado |
| ellos, ustedes | hubiesen asordinado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere asordinado |
| tú | hubieres asordinado |
| él, ella, usted | hubiere asordinado |
| nosotros | hubiéremos asordinado |
| vosotros | hubiereis asordinado |
| ellos, ustedes | hubieren asordinado |
Imperativo
Imperativo
| tú | asordina |
| usted | asordine |
| nosotros | asordinemos |
| vosotros | asordinad |
| ustedes | asordinen |