Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
asonantar
- Infinitivo
- asonantar
- Gerundio
- asonantando
- Participio
- asonantado
Indicativo
Presente
| yo | asonanto |
| tú | asonantas |
| él, ella, usted | asonanta |
| nosotros | asonantamos |
| vosotros | asonantáis |
| ellos, ustedes | asonantan |
Pretérito imperfecto
| yo | asonantaba |
| tú | asonantabas |
| él, ella, usted | asonantaba |
| nosotros | asonantábamos |
| vosotros | asonantabais |
| ellos, ustedes | asonantaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | asonanté |
| tú | asonantaste |
| él, ella, usted | asonantó |
| nosotros | asonantamos |
| vosotros | asonantasteis |
| ellos, ustedes | asonantaron |
Futuro simple
| yo | asonantaré |
| tú | asonantarás |
| él, ella, usted | asonantará |
| nosotros | asonantaremos |
| vosotros | asonantaréis |
| ellos, ustedes | asonantarán |
Condicional simple
| yo | asonantaría |
| tú | asonantarías |
| él, ella, usted | asonantaría |
| nosotros | asonantaríamos |
| vosotros | asonantaríais |
| ellos, ustedes | asonantarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he asonantado |
| tú | has asonantado |
| él, ella, usted | ha asonantado |
| nosotros | hemos asonantado |
| vosotros | habéis asonantado |
| ellos, ustedes | han asonantado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había asonantado |
| tú | habías asonantado |
| él, ella, usted | había asonantado |
| nosotros | habíamos asonantado |
| vosotros | habíais asonantado |
| ellos, ustedes | habían asonantado |
Pretérito anterior
| yo | hube asonantado |
| tú | hubiste asonantado |
| él, ella, usted | hubo asonantado |
| nosotros | hubimos asonantado |
| vosotros | hubisteis asonantado |
| ellos, ustedes | hubieron asonantado |
Futuro compuesto
| yo | habré asonantado |
| tú | habrás asonantado |
| él, ella, usted | habrá asonantado |
| nosotros | habremos asonantado |
| vosotros | habréis asonantado |
| ellos, ustedes | habrán asonantado |
Condicional compuesto
| yo | habría asonantado |
| tú | habrías asonantado |
| él, ella, usted | habría asonantado |
| nosotros | habríamos asonantado |
| vosotros | habríais asonantado |
| ellos, ustedes | habrían asonantado |
Subjuntivo
Presente
| yo | asonante |
| tú | asonantes |
| él, ella, usted | asonante |
| nosotros | asonantemos |
| vosotros | asonantéis |
| ellos, ustedes | asonanten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | asonantara |
| tú | asonantaras |
| él, ella, usted | asonantara |
| nosotros | asonantáramos |
| vosotros | asonantarais |
| ellos, ustedes | asonantaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | asonantase |
| tú | asonantases |
| él, ella, usted | asonantase |
| nosotros | asonantásemos |
| vosotros | asonantaseis |
| ellos, ustedes | asonantasen |
Futuro simple
| yo | asonantare |
| tú | asonantares |
| él, ella, usted | asonantare |
| nosotros | asonantáremos |
| vosotros | asonantareis |
| ellos, ustedes | asonantaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya asonantado |
| tú | hayas asonantado |
| él, ella, usted | haya asonantado |
| nosotros | hayamos asonantado |
| vosotros | hayáis asonantado |
| ellos, ustedes | hayan asonantado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera asonantado |
| tú | hubieras asonantado |
| él, ella, usted | hubiera asonantado |
| nosotros | hubiéramos asonantado |
| vosotros | hubierais asonantado |
| ellos, ustedes | hubieran asonantado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese asonantado |
| tú | hubieses asonantado |
| él, ella, usted | hubiese asonantado |
| nosotros | hubiésemos asonantado |
| vosotros | hubieseis asonantado |
| ellos, ustedes | hubiesen asonantado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere asonantado |
| tú | hubieres asonantado |
| él, ella, usted | hubiere asonantado |
| nosotros | hubiéremos asonantado |
| vosotros | hubiereis asonantado |
| ellos, ustedes | hubieren asonantado |
Imperativo
Imperativo
| tú | asonanta |
| usted | asonante |
| nosotros | asonantemos |
| vosotros | asonantad |
| ustedes | asonanten |