Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
arrutar
- Infinitivo
- arrutar
- Gerundio
- arrutando
- Participio
- arrutado
Indicativo
Presente
| yo | arruto |
| tú | arrutas |
| él, ella, usted | arruta |
| nosotros | arrutamos |
| vosotros | arrutáis |
| ellos, ustedes | arrutan |
Pretérito imperfecto
| yo | arrutaba |
| tú | arrutabas |
| él, ella, usted | arrutaba |
| nosotros | arrutábamos |
| vosotros | arrutabais |
| ellos, ustedes | arrutaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | arruté |
| tú | arrutaste |
| él, ella, usted | arrutó |
| nosotros | arrutamos |
| vosotros | arrutasteis |
| ellos, ustedes | arrutaron |
Futuro simple
| yo | arrutaré |
| tú | arrutarás |
| él, ella, usted | arrutará |
| nosotros | arrutaremos |
| vosotros | arrutaréis |
| ellos, ustedes | arrutarán |
Condicional simple
| yo | arrutaría |
| tú | arrutarías |
| él, ella, usted | arrutaría |
| nosotros | arrutaríamos |
| vosotros | arrutaríais |
| ellos, ustedes | arrutarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he arrutado |
| tú | has arrutado |
| él, ella, usted | ha arrutado |
| nosotros | hemos arrutado |
| vosotros | habéis arrutado |
| ellos, ustedes | han arrutado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había arrutado |
| tú | habías arrutado |
| él, ella, usted | había arrutado |
| nosotros | habíamos arrutado |
| vosotros | habíais arrutado |
| ellos, ustedes | habían arrutado |
Pretérito anterior
| yo | hube arrutado |
| tú | hubiste arrutado |
| él, ella, usted | hubo arrutado |
| nosotros | hubimos arrutado |
| vosotros | hubisteis arrutado |
| ellos, ustedes | hubieron arrutado |
Futuro compuesto
| yo | habré arrutado |
| tú | habrás arrutado |
| él, ella, usted | habrá arrutado |
| nosotros | habremos arrutado |
| vosotros | habréis arrutado |
| ellos, ustedes | habrán arrutado |
Condicional compuesto
| yo | habría arrutado |
| tú | habrías arrutado |
| él, ella, usted | habría arrutado |
| nosotros | habríamos arrutado |
| vosotros | habríais arrutado |
| ellos, ustedes | habrían arrutado |
Subjuntivo
Presente
| yo | arrute |
| tú | arrutes |
| él, ella, usted | arrute |
| nosotros | arrutemos |
| vosotros | arrutéis |
| ellos, ustedes | arruten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | arrutara |
| tú | arrutaras |
| él, ella, usted | arrutara |
| nosotros | arrutáramos |
| vosotros | arrutarais |
| ellos, ustedes | arrutaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | arrutase |
| tú | arrutases |
| él, ella, usted | arrutase |
| nosotros | arrutásemos |
| vosotros | arrutaseis |
| ellos, ustedes | arrutasen |
Futuro simple
| yo | arrutare |
| tú | arrutares |
| él, ella, usted | arrutare |
| nosotros | arrutáremos |
| vosotros | arrutareis |
| ellos, ustedes | arrutaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya arrutado |
| tú | hayas arrutado |
| él, ella, usted | haya arrutado |
| nosotros | hayamos arrutado |
| vosotros | hayáis arrutado |
| ellos, ustedes | hayan arrutado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera arrutado |
| tú | hubieras arrutado |
| él, ella, usted | hubiera arrutado |
| nosotros | hubiéramos arrutado |
| vosotros | hubierais arrutado |
| ellos, ustedes | hubieran arrutado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese arrutado |
| tú | hubieses arrutado |
| él, ella, usted | hubiese arrutado |
| nosotros | hubiésemos arrutado |
| vosotros | hubieseis arrutado |
| ellos, ustedes | hubiesen arrutado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere arrutado |
| tú | hubieres arrutado |
| él, ella, usted | hubiere arrutado |
| nosotros | hubiéremos arrutado |
| vosotros | hubiereis arrutado |
| ellos, ustedes | hubieren arrutado |
Imperativo
Imperativo
| tú | arruta |
| usted | arrute |
| nosotros | arrutemos |
| vosotros | arrutad |
| ustedes | arruten |