Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
arrufar
- Infinitivo
- arrufar
- Gerundio
- arrufando
- Participio
- arrufado
Indicativo
Presente
| yo | arrufo |
| tú | arrufas |
| él, ella, usted | arrufa |
| nosotros | arrufamos |
| vosotros | arrufáis |
| ellos, ustedes | arrufan |
Pretérito imperfecto
| yo | arrufaba |
| tú | arrufabas |
| él, ella, usted | arrufaba |
| nosotros | arrufábamos |
| vosotros | arrufabais |
| ellos, ustedes | arrufaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | arrufé |
| tú | arrufaste |
| él, ella, usted | arrufó |
| nosotros | arrufamos |
| vosotros | arrufasteis |
| ellos, ustedes | arrufaron |
Futuro simple
| yo | arrufaré |
| tú | arrufarás |
| él, ella, usted | arrufará |
| nosotros | arrufaremos |
| vosotros | arrufaréis |
| ellos, ustedes | arrufarán |
Condicional simple
| yo | arrufaría |
| tú | arrufarías |
| él, ella, usted | arrufaría |
| nosotros | arrufaríamos |
| vosotros | arrufaríais |
| ellos, ustedes | arrufarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he arrufado |
| tú | has arrufado |
| él, ella, usted | ha arrufado |
| nosotros | hemos arrufado |
| vosotros | habéis arrufado |
| ellos, ustedes | han arrufado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había arrufado |
| tú | habías arrufado |
| él, ella, usted | había arrufado |
| nosotros | habíamos arrufado |
| vosotros | habíais arrufado |
| ellos, ustedes | habían arrufado |
Pretérito anterior
| yo | hube arrufado |
| tú | hubiste arrufado |
| él, ella, usted | hubo arrufado |
| nosotros | hubimos arrufado |
| vosotros | hubisteis arrufado |
| ellos, ustedes | hubieron arrufado |
Futuro compuesto
| yo | habré arrufado |
| tú | habrás arrufado |
| él, ella, usted | habrá arrufado |
| nosotros | habremos arrufado |
| vosotros | habréis arrufado |
| ellos, ustedes | habrán arrufado |
Condicional compuesto
| yo | habría arrufado |
| tú | habrías arrufado |
| él, ella, usted | habría arrufado |
| nosotros | habríamos arrufado |
| vosotros | habríais arrufado |
| ellos, ustedes | habrían arrufado |
Subjuntivo
Presente
| yo | arrufe |
| tú | arrufes |
| él, ella, usted | arrufe |
| nosotros | arrufemos |
| vosotros | arruféis |
| ellos, ustedes | arrufen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | arrufara |
| tú | arrufaras |
| él, ella, usted | arrufara |
| nosotros | arrufáramos |
| vosotros | arrufarais |
| ellos, ustedes | arrufaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | arrufase |
| tú | arrufases |
| él, ella, usted | arrufase |
| nosotros | arrufásemos |
| vosotros | arrufaseis |
| ellos, ustedes | arrufasen |
Futuro simple
| yo | arrufare |
| tú | arrufares |
| él, ella, usted | arrufare |
| nosotros | arrufáremos |
| vosotros | arrufareis |
| ellos, ustedes | arrufaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya arrufado |
| tú | hayas arrufado |
| él, ella, usted | haya arrufado |
| nosotros | hayamos arrufado |
| vosotros | hayáis arrufado |
| ellos, ustedes | hayan arrufado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera arrufado |
| tú | hubieras arrufado |
| él, ella, usted | hubiera arrufado |
| nosotros | hubiéramos arrufado |
| vosotros | hubierais arrufado |
| ellos, ustedes | hubieran arrufado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese arrufado |
| tú | hubieses arrufado |
| él, ella, usted | hubiese arrufado |
| nosotros | hubiésemos arrufado |
| vosotros | hubieseis arrufado |
| ellos, ustedes | hubiesen arrufado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere arrufado |
| tú | hubieres arrufado |
| él, ella, usted | hubiere arrufado |
| nosotros | hubiéremos arrufado |
| vosotros | hubiereis arrufado |
| ellos, ustedes | hubieren arrufado |
Imperativo
Imperativo
| tú | arrufa |
| usted | arrufe |
| nosotros | arrufemos |
| vosotros | arrufad |
| ustedes | arrufen |