Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
arrincar
- Infinitivo
- arrincar
- Gerundio
- arrincando
- Participio
- arrincado
Indicativo
Presente
| yo | arrinco |
| tú | arrincas |
| él, ella, usted | arrinca |
| nosotros | arrincamos |
| vosotros | arrincáis |
| ellos, ustedes | arrincan |
Pretérito imperfecto
| yo | arrincaba |
| tú | arrincabas |
| él, ella, usted | arrincaba |
| nosotros | arrincábamos |
| vosotros | arrincabais |
| ellos, ustedes | arrincaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | arrinqué |
| tú | arrincaste |
| él, ella, usted | arrincó |
| nosotros | arrincamos |
| vosotros | arrincasteis |
| ellos, ustedes | arrincaron |
Futuro simple
| yo | arrincaré |
| tú | arrincarás |
| él, ella, usted | arrincará |
| nosotros | arrincaremos |
| vosotros | arrincaréis |
| ellos, ustedes | arrincarán |
Condicional simple
| yo | arrincaría |
| tú | arrincarías |
| él, ella, usted | arrincaría |
| nosotros | arrincaríamos |
| vosotros | arrincaríais |
| ellos, ustedes | arrincarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he arrincado |
| tú | has arrincado |
| él, ella, usted | ha arrincado |
| nosotros | hemos arrincado |
| vosotros | habéis arrincado |
| ellos, ustedes | han arrincado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había arrincado |
| tú | habías arrincado |
| él, ella, usted | había arrincado |
| nosotros | habíamos arrincado |
| vosotros | habíais arrincado |
| ellos, ustedes | habían arrincado |
Pretérito anterior
| yo | hube arrincado |
| tú | hubiste arrincado |
| él, ella, usted | hubo arrincado |
| nosotros | hubimos arrincado |
| vosotros | hubisteis arrincado |
| ellos, ustedes | hubieron arrincado |
Futuro compuesto
| yo | habré arrincado |
| tú | habrás arrincado |
| él, ella, usted | habrá arrincado |
| nosotros | habremos arrincado |
| vosotros | habréis arrincado |
| ellos, ustedes | habrán arrincado |
Condicional compuesto
| yo | habría arrincado |
| tú | habrías arrincado |
| él, ella, usted | habría arrincado |
| nosotros | habríamos arrincado |
| vosotros | habríais arrincado |
| ellos, ustedes | habrían arrincado |
Subjuntivo
Presente
| yo | arrinque |
| tú | arrinques |
| él, ella, usted | arrinque |
| nosotros | arrinquemos |
| vosotros | arrinquéis |
| ellos, ustedes | arrinquen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | arrincara |
| tú | arrincaras |
| él, ella, usted | arrincara |
| nosotros | arrincáramos |
| vosotros | arrincarais |
| ellos, ustedes | arrincaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | arrincase |
| tú | arrincases |
| él, ella, usted | arrincase |
| nosotros | arrincásemos |
| vosotros | arrincaseis |
| ellos, ustedes | arrincasen |
Futuro simple
| yo | arrincare |
| tú | arrincares |
| él, ella, usted | arrincare |
| nosotros | arrincáremos |
| vosotros | arrincareis |
| ellos, ustedes | arrincaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya arrincado |
| tú | hayas arrincado |
| él, ella, usted | haya arrincado |
| nosotros | hayamos arrincado |
| vosotros | hayáis arrincado |
| ellos, ustedes | hayan arrincado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera arrincado |
| tú | hubieras arrincado |
| él, ella, usted | hubiera arrincado |
| nosotros | hubiéramos arrincado |
| vosotros | hubierais arrincado |
| ellos, ustedes | hubieran arrincado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese arrincado |
| tú | hubieses arrincado |
| él, ella, usted | hubiese arrincado |
| nosotros | hubiésemos arrincado |
| vosotros | hubieseis arrincado |
| ellos, ustedes | hubiesen arrincado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere arrincado |
| tú | hubieres arrincado |
| él, ella, usted | hubiere arrincado |
| nosotros | hubiéremos arrincado |
| vosotros | hubiereis arrincado |
| ellos, ustedes | hubieren arrincado |
Imperativo
Imperativo
| tú | arrinca |
| usted | arrinque |
| nosotros | arrinquemos |
| vosotros | arrincad |
| ustedes | arrinquen |