Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
aprontar
- Infinitivo
- aprontar
- Gerundio
- aprontando
- Participio
- aprontado
Indicativo
Presente
| yo | apronto |
| tú | aprontas |
| él, ella, usted | apronta |
| nosotros | aprontamos |
| vosotros | aprontáis |
| ellos, ustedes | aprontan |
Pretérito imperfecto
| yo | aprontaba |
| tú | aprontabas |
| él, ella, usted | aprontaba |
| nosotros | aprontábamos |
| vosotros | aprontabais |
| ellos, ustedes | aprontaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | apronté |
| tú | aprontaste |
| él, ella, usted | aprontó |
| nosotros | aprontamos |
| vosotros | aprontasteis |
| ellos, ustedes | aprontaron |
Futuro simple
| yo | aprontaré |
| tú | aprontarás |
| él, ella, usted | aprontará |
| nosotros | aprontaremos |
| vosotros | aprontaréis |
| ellos, ustedes | aprontarán |
Condicional simple
| yo | aprontaría |
| tú | aprontarías |
| él, ella, usted | aprontaría |
| nosotros | aprontaríamos |
| vosotros | aprontaríais |
| ellos, ustedes | aprontarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he aprontado |
| tú | has aprontado |
| él, ella, usted | ha aprontado |
| nosotros | hemos aprontado |
| vosotros | habéis aprontado |
| ellos, ustedes | han aprontado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había aprontado |
| tú | habías aprontado |
| él, ella, usted | había aprontado |
| nosotros | habíamos aprontado |
| vosotros | habíais aprontado |
| ellos, ustedes | habían aprontado |
Pretérito anterior
| yo | hube aprontado |
| tú | hubiste aprontado |
| él, ella, usted | hubo aprontado |
| nosotros | hubimos aprontado |
| vosotros | hubisteis aprontado |
| ellos, ustedes | hubieron aprontado |
Futuro compuesto
| yo | habré aprontado |
| tú | habrás aprontado |
| él, ella, usted | habrá aprontado |
| nosotros | habremos aprontado |
| vosotros | habréis aprontado |
| ellos, ustedes | habrán aprontado |
Condicional compuesto
| yo | habría aprontado |
| tú | habrías aprontado |
| él, ella, usted | habría aprontado |
| nosotros | habríamos aprontado |
| vosotros | habríais aprontado |
| ellos, ustedes | habrían aprontado |
Subjuntivo
Presente
| yo | apronte |
| tú | aprontes |
| él, ella, usted | apronte |
| nosotros | aprontemos |
| vosotros | aprontéis |
| ellos, ustedes | apronten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | aprontara |
| tú | aprontaras |
| él, ella, usted | aprontara |
| nosotros | aprontáramos |
| vosotros | aprontarais |
| ellos, ustedes | aprontaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | aprontase |
| tú | aprontases |
| él, ella, usted | aprontase |
| nosotros | aprontásemos |
| vosotros | aprontaseis |
| ellos, ustedes | aprontasen |
Futuro simple
| yo | aprontare |
| tú | aprontares |
| él, ella, usted | aprontare |
| nosotros | aprontáremos |
| vosotros | aprontareis |
| ellos, ustedes | aprontaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya aprontado |
| tú | hayas aprontado |
| él, ella, usted | haya aprontado |
| nosotros | hayamos aprontado |
| vosotros | hayáis aprontado |
| ellos, ustedes | hayan aprontado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera aprontado |
| tú | hubieras aprontado |
| él, ella, usted | hubiera aprontado |
| nosotros | hubiéramos aprontado |
| vosotros | hubierais aprontado |
| ellos, ustedes | hubieran aprontado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese aprontado |
| tú | hubieses aprontado |
| él, ella, usted | hubiese aprontado |
| nosotros | hubiésemos aprontado |
| vosotros | hubieseis aprontado |
| ellos, ustedes | hubiesen aprontado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere aprontado |
| tú | hubieres aprontado |
| él, ella, usted | hubiere aprontado |
| nosotros | hubiéremos aprontado |
| vosotros | hubiereis aprontado |
| ellos, ustedes | hubieren aprontado |
Imperativo
Imperativo
| tú | apronta |
| usted | apronte |
| nosotros | aprontemos |
| vosotros | aprontad |
| ustedes | apronten |