Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
apontocar
- Infinitivo
- apontocar
- Gerundio
- apontocando
- Participio
- apontocado
Indicativo
Presente
| yo | apontoco |
| tú | apontocas |
| él, ella, usted | apontoca |
| nosotros | apontocamos |
| vosotros | apontocáis |
| ellos, ustedes | apontocan |
Pretérito imperfecto
| yo | apontocaba |
| tú | apontocabas |
| él, ella, usted | apontocaba |
| nosotros | apontocábamos |
| vosotros | apontocabais |
| ellos, ustedes | apontocaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | apontoqué |
| tú | apontocaste |
| él, ella, usted | apontocó |
| nosotros | apontocamos |
| vosotros | apontocasteis |
| ellos, ustedes | apontocaron |
Futuro simple
| yo | apontocaré |
| tú | apontocarás |
| él, ella, usted | apontocará |
| nosotros | apontocaremos |
| vosotros | apontocaréis |
| ellos, ustedes | apontocarán |
Condicional simple
| yo | apontocaría |
| tú | apontocarías |
| él, ella, usted | apontocaría |
| nosotros | apontocaríamos |
| vosotros | apontocaríais |
| ellos, ustedes | apontocarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he apontocado |
| tú | has apontocado |
| él, ella, usted | ha apontocado |
| nosotros | hemos apontocado |
| vosotros | habéis apontocado |
| ellos, ustedes | han apontocado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había apontocado |
| tú | habías apontocado |
| él, ella, usted | había apontocado |
| nosotros | habíamos apontocado |
| vosotros | habíais apontocado |
| ellos, ustedes | habían apontocado |
Pretérito anterior
| yo | hube apontocado |
| tú | hubiste apontocado |
| él, ella, usted | hubo apontocado |
| nosotros | hubimos apontocado |
| vosotros | hubisteis apontocado |
| ellos, ustedes | hubieron apontocado |
Futuro compuesto
| yo | habré apontocado |
| tú | habrás apontocado |
| él, ella, usted | habrá apontocado |
| nosotros | habremos apontocado |
| vosotros | habréis apontocado |
| ellos, ustedes | habrán apontocado |
Condicional compuesto
| yo | habría apontocado |
| tú | habrías apontocado |
| él, ella, usted | habría apontocado |
| nosotros | habríamos apontocado |
| vosotros | habríais apontocado |
| ellos, ustedes | habrían apontocado |
Subjuntivo
Presente
| yo | apontoque |
| tú | apontoques |
| él, ella, usted | apontoque |
| nosotros | apontoquemos |
| vosotros | apontoquéis |
| ellos, ustedes | apontoquen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | apontocara |
| tú | apontocaras |
| él, ella, usted | apontocara |
| nosotros | apontocáramos |
| vosotros | apontocarais |
| ellos, ustedes | apontocaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | apontocase |
| tú | apontocases |
| él, ella, usted | apontocase |
| nosotros | apontocásemos |
| vosotros | apontocaseis |
| ellos, ustedes | apontocasen |
Futuro simple
| yo | apontocare |
| tú | apontocares |
| él, ella, usted | apontocare |
| nosotros | apontocáremos |
| vosotros | apontocareis |
| ellos, ustedes | apontocaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya apontocado |
| tú | hayas apontocado |
| él, ella, usted | haya apontocado |
| nosotros | hayamos apontocado |
| vosotros | hayáis apontocado |
| ellos, ustedes | hayan apontocado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera apontocado |
| tú | hubieras apontocado |
| él, ella, usted | hubiera apontocado |
| nosotros | hubiéramos apontocado |
| vosotros | hubierais apontocado |
| ellos, ustedes | hubieran apontocado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese apontocado |
| tú | hubieses apontocado |
| él, ella, usted | hubiese apontocado |
| nosotros | hubiésemos apontocado |
| vosotros | hubieseis apontocado |
| ellos, ustedes | hubiesen apontocado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere apontocado |
| tú | hubieres apontocado |
| él, ella, usted | hubiere apontocado |
| nosotros | hubiéremos apontocado |
| vosotros | hubiereis apontocado |
| ellos, ustedes | hubieren apontocado |
Imperativo
Imperativo
| tú | apontoca |
| usted | apontoque |
| nosotros | apontoquemos |
| vosotros | apontocad |
| ustedes | apontoquen |