Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
amononar
- Infinitivo
- amononar
- Gerundio
- amononando
- Participio
- amononado
Indicativo
Presente
| yo | amonono |
| tú | amononas |
| él, ella, usted | amonona |
| nosotros | amononamos |
| vosotros | amononáis |
| ellos, ustedes | amononan |
Pretérito imperfecto
| yo | amononaba |
| tú | amononabas |
| él, ella, usted | amononaba |
| nosotros | amononábamos |
| vosotros | amononabais |
| ellos, ustedes | amononaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | amononé |
| tú | amononaste |
| él, ella, usted | amononó |
| nosotros | amononamos |
| vosotros | amononasteis |
| ellos, ustedes | amononaron |
Futuro simple
| yo | amononaré |
| tú | amononarás |
| él, ella, usted | amononará |
| nosotros | amononaremos |
| vosotros | amononaréis |
| ellos, ustedes | amononarán |
Condicional simple
| yo | amononaría |
| tú | amononarías |
| él, ella, usted | amononaría |
| nosotros | amononaríamos |
| vosotros | amononaríais |
| ellos, ustedes | amononarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he amononado |
| tú | has amononado |
| él, ella, usted | ha amononado |
| nosotros | hemos amononado |
| vosotros | habéis amononado |
| ellos, ustedes | han amononado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había amononado |
| tú | habías amononado |
| él, ella, usted | había amononado |
| nosotros | habíamos amononado |
| vosotros | habíais amononado |
| ellos, ustedes | habían amononado |
Pretérito anterior
| yo | hube amononado |
| tú | hubiste amononado |
| él, ella, usted | hubo amononado |
| nosotros | hubimos amononado |
| vosotros | hubisteis amononado |
| ellos, ustedes | hubieron amononado |
Futuro compuesto
| yo | habré amononado |
| tú | habrás amononado |
| él, ella, usted | habrá amononado |
| nosotros | habremos amononado |
| vosotros | habréis amononado |
| ellos, ustedes | habrán amononado |
Condicional compuesto
| yo | habría amononado |
| tú | habrías amononado |
| él, ella, usted | habría amononado |
| nosotros | habríamos amononado |
| vosotros | habríais amononado |
| ellos, ustedes | habrían amononado |
Subjuntivo
Presente
| yo | amonone |
| tú | amonones |
| él, ella, usted | amonone |
| nosotros | amononemos |
| vosotros | amononéis |
| ellos, ustedes | amononen |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | amononara |
| tú | amononaras |
| él, ella, usted | amononara |
| nosotros | amononáramos |
| vosotros | amononarais |
| ellos, ustedes | amononaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | amononase |
| tú | amononases |
| él, ella, usted | amononase |
| nosotros | amononásemos |
| vosotros | amononaseis |
| ellos, ustedes | amononasen |
Futuro simple
| yo | amononare |
| tú | amononares |
| él, ella, usted | amononare |
| nosotros | amononáremos |
| vosotros | amononareis |
| ellos, ustedes | amononaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya amononado |
| tú | hayas amononado |
| él, ella, usted | haya amononado |
| nosotros | hayamos amononado |
| vosotros | hayáis amononado |
| ellos, ustedes | hayan amononado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera amononado |
| tú | hubieras amononado |
| él, ella, usted | hubiera amononado |
| nosotros | hubiéramos amononado |
| vosotros | hubierais amononado |
| ellos, ustedes | hubieran amononado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese amononado |
| tú | hubieses amononado |
| él, ella, usted | hubiese amononado |
| nosotros | hubiésemos amononado |
| vosotros | hubieseis amononado |
| ellos, ustedes | hubiesen amononado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere amononado |
| tú | hubieres amononado |
| él, ella, usted | hubiere amononado |
| nosotros | hubiéremos amononado |
| vosotros | hubiereis amononado |
| ellos, ustedes | hubieren amononado |
Imperativo
Imperativo
| tú | amonona |
| usted | amonone |
| nosotros | amononemos |
| vosotros | amononad |
| ustedes | amononen |