Conjugador de verbos
Todos los tiempos verbales, simples y compuestos, de cualquier verbo.
amonestar
- Infinitivo
- amonestar
- Gerundio
- amonestando
- Participio
- amonestado
Indicativo
Presente
| yo | amonesto |
| tú | amonestas |
| él, ella, usted | amonesta |
| nosotros | amonestamos |
| vosotros | amonestáis |
| ellos, ustedes | amonestan |
Pretérito imperfecto
| yo | amonestaba |
| tú | amonestabas |
| él, ella, usted | amonestaba |
| nosotros | amonestábamos |
| vosotros | amonestabais |
| ellos, ustedes | amonestaban |
Pretérito perfecto simple
| yo | amonesté |
| tú | amonestaste |
| él, ella, usted | amonestó |
| nosotros | amonestamos |
| vosotros | amonestasteis |
| ellos, ustedes | amonestaron |
Futuro simple
| yo | amonestaré |
| tú | amonestarás |
| él, ella, usted | amonestará |
| nosotros | amonestaremos |
| vosotros | amonestaréis |
| ellos, ustedes | amonestarán |
Condicional simple
| yo | amonestaría |
| tú | amonestarías |
| él, ella, usted | amonestaría |
| nosotros | amonestaríamos |
| vosotros | amonestaríais |
| ellos, ustedes | amonestarían |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | he amonestado |
| tú | has amonestado |
| él, ella, usted | ha amonestado |
| nosotros | hemos amonestado |
| vosotros | habéis amonestado |
| ellos, ustedes | han amonestado |
Pretérito pluscuamperfecto
| yo | había amonestado |
| tú | habías amonestado |
| él, ella, usted | había amonestado |
| nosotros | habíamos amonestado |
| vosotros | habíais amonestado |
| ellos, ustedes | habían amonestado |
Pretérito anterior
| yo | hube amonestado |
| tú | hubiste amonestado |
| él, ella, usted | hubo amonestado |
| nosotros | hubimos amonestado |
| vosotros | hubisteis amonestado |
| ellos, ustedes | hubieron amonestado |
Futuro compuesto
| yo | habré amonestado |
| tú | habrás amonestado |
| él, ella, usted | habrá amonestado |
| nosotros | habremos amonestado |
| vosotros | habréis amonestado |
| ellos, ustedes | habrán amonestado |
Condicional compuesto
| yo | habría amonestado |
| tú | habrías amonestado |
| él, ella, usted | habría amonestado |
| nosotros | habríamos amonestado |
| vosotros | habríais amonestado |
| ellos, ustedes | habrían amonestado |
Subjuntivo
Presente
| yo | amoneste |
| tú | amonestes |
| él, ella, usted | amoneste |
| nosotros | amonestemos |
| vosotros | amonestéis |
| ellos, ustedes | amonesten |
Pretérito imperfecto (-ra)
| yo | amonestara |
| tú | amonestaras |
| él, ella, usted | amonestara |
| nosotros | amonestáramos |
| vosotros | amonestarais |
| ellos, ustedes | amonestaran |
Pretérito imperfecto (-se)
| yo | amonestase |
| tú | amonestases |
| él, ella, usted | amonestase |
| nosotros | amonestásemos |
| vosotros | amonestaseis |
| ellos, ustedes | amonestasen |
Futuro simple
| yo | amonestare |
| tú | amonestares |
| él, ella, usted | amonestare |
| nosotros | amonestáremos |
| vosotros | amonestareis |
| ellos, ustedes | amonestaren |
Pretérito perfecto compuesto
| yo | haya amonestado |
| tú | hayas amonestado |
| él, ella, usted | haya amonestado |
| nosotros | hayamos amonestado |
| vosotros | hayáis amonestado |
| ellos, ustedes | hayan amonestado |
Pretérito pluscuamperfecto (-ra)
| yo | hubiera amonestado |
| tú | hubieras amonestado |
| él, ella, usted | hubiera amonestado |
| nosotros | hubiéramos amonestado |
| vosotros | hubierais amonestado |
| ellos, ustedes | hubieran amonestado |
Pretérito pluscuamperfecto (-se)
| yo | hubiese amonestado |
| tú | hubieses amonestado |
| él, ella, usted | hubiese amonestado |
| nosotros | hubiésemos amonestado |
| vosotros | hubieseis amonestado |
| ellos, ustedes | hubiesen amonestado |
Futuro compuesto
| yo | hubiere amonestado |
| tú | hubieres amonestado |
| él, ella, usted | hubiere amonestado |
| nosotros | hubiéremos amonestado |
| vosotros | hubiereis amonestado |
| ellos, ustedes | hubieren amonestado |
Imperativo
Imperativo
| tú | amonesta |
| usted | amoneste |
| nosotros | amonestemos |
| vosotros | amonestad |
| ustedes | amonesten |